LinkBack URL
About LinkBacks
یعقوب وار وااسفاها همیزنم
دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست
والله که شهر بیتو مرا حبس میشود
آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست: (
یاران مزهی عبرت از این مائده بردند
در نان و نمک ها قسمی بود که خوردند
در چشمه ی شرم آب نماند از دل بی درد
کردند جبین بی نم و چشمی نفشردند
دشتهایی چه فراخ!
کوههایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی میآمد!
من در این آبادی، پی چیزی میگشتم:
پی خوابی شاید،
پی نوری، ریگی، لبخندی.پشت تبریزیها
غفلت پاکی بود، که صدایم میزد.پای نیزاری ماندم، باد میآمد، گوش دادم:
چه کسی با من، حرف میزند؟
سوسماری لغزید.
راه افتادم.
یونجهزاری سر راه.
بعد جالیز خیار، بوتههای گل رنگ
و فراموشی خاک.لب آبی
گیوهها را کندم، و نشستم، پاها در آب:
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هوشیار است!
نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه.
چه کسی پشت درختان است؟
هیچ، میچرخد گاوی در کرت
ظهر تابستان است.
سایهها میدانند، که چه تابستانی است.
سایههایی بیلک،
گوشهیی روشن و پاک،
کودکان احساس! جای بازی اینجاست.
زندگی خالی نیست:
مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست.
آری
تا شقایق هست، زندگی باید کرد.در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بیتابم، که دلم میخواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.
دورها آوایی است، که مرا میخواند.
سهراب سپهرى
در عشق بتی دلم گرفتار شدست
وز فرقت او رخم چو دینار شدست
این قصه مرا ز دوست دشوار شدست
دل در کف یار و از کفم یار شدست...
شنیدمت که نظر میکنی به حال ضعیفان
تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت...
دل عشق گزید،نقشِ عصیان زدمش
دریا طلبید،سر به طوفان زدمش
هر شاخهگلی که در نگاهم بشکفت
بویی ز تو داشت در گریبان زدمش...
شنیدمت که نظر میکنی به حال ضعیفان
تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت...
شبی راهی شدی تا با غریبی همسفر باشی
نوشته اصلی توسط Dark_Angel
بدون اینکه حتی لحظهای فکر خطر باشی
سواری آمد و پیغامی از سرگشتگی آورد
به صحرا سر سپردی تا همیشه شعلهور باشی
نسیمی آمد و بوی خوش دلدادگی آورد
به دریا دل سپردی تا همیشه رهگذر باشی
تو را تا وادی لیلاترین افسانهها بردند
که مجنونوار از حال خودت هم بیخبر باشی
جهان یک پهنه آتش بود و از بیحاصلی میسوخت
تو باریدی که از حس تولد، بارور باشی
تو یادم داده بودی قصههای آب، بابا را
نشد اما برای آرزوهایم، پدر باشی
اگر امروز مثل گنج، دنبال تو میگردیم
خدا میخواست در این خاک، مفقودالاثر باشی...
یا رب مکن از لطف پریشان ما را
هر چند که هست جرم و عصیان ما را
ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم
محتاج به غیر خود مگردان ما را...
شنیدمت که نظر میکنی به حال ضعیفان
تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت...
در حال حاضر 12 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 12 مهمان)
پاسخ با نقل قول
