سلام بر دوستای عزیزم
بعد اعلام نتایج یه سریا خوشحال و راضی خواهند بود که بهشون تبریک میگم و امیدوارم موفق باشن
یه سریا هستن که نتیجشون اونجوری که باید نشده و نمیدونن باید چیکار کنن. پشت کنکور بمونن یا نه…
برای رفع این ابهام بزرگ و گرفتن بهترین و عاقلانه ترین تصمیم به نظرم این کارها رو انجام بدید:
1. مرحله ۱:چرا به نتیجه دلخواه نرسیدی؟ اولین و مهمترین سوالیه که پیش میاد و باید بهترین جواب رو بدی. دو نوع سوال پیش میاد: ۱. سوالای مربوط به مباحث درسی ۲.سوالات مربوط به مسائل روحی و انگیزشی یه برگه بردار و اگه پشت کنکوری بودی(اگه نبودی هم بنویس)خودت رو با سال های قبل مقایسه کن ببین پیشرفتی داشتی؟ جواب های احتمالی: ۱.بله(حالا بپرس کجاها پیشرفت داشتی؟ دلیلش چی بوده؟ ایا روش هات رو اصلاح کردی؟ که خب قاعدتا اره اصلاحی صورت گرفته
2. ۲.خیر(حالا بپرس چرا؟ نمیخواستی یا نتونستی؟ اگه نمیخواستی چرا؟ به اجبار داری پشت موندی و یا کلا میخوای کنکور بدی یا نه خودت خواستی؟ شاید هم تصورت از پشت موندن با واقعیت خیلی فرق داشته)
3. این یه سال چیکار کردی؟ جواب های احتمالی:
4. ۱.با برنامه رفتم جلو ولی بازم نشد اخه چرا؟؟ برنامت رو دوباره بررسی کن شاید بیشتر از تواناییت برنامه مینوشتی و نمیتونستی بهشون عمل کنی، شاید تعداد دوره هایی که باید میکردی کم بوده، شاید توی برنامت به نقاط ضعف درسیت توجه نداشتی، شاید توی ازمون دادن مشکل داشتی و توجه نکردی
5. ۲.با برنامه مشخصی جلو نرفتم: دلیلش چی بوده ایا نمیدونستی چه جوری باید درس بخونی؟ یا نه میدونستی ولی روحیت قوی نبود و اصلا حوصله درس رو نداشتی؟ اگه بی حوصله بودی موقت بوده یا دائمی؟ یعنی کلا انگیزت رو از دست داده بودی یا نه صرفا مقطعی بوده؟ اگه مقطعی بوده در چه مقطعی و چرا؟ اگه کلی بوده چرا؟
6. برنامه داشتم ولی تظاهر میکردم که دارم اجرا میکنم ولی عملا صفرم: خب تو عملا خودت رو گول زدی. چرا؟ میخواستی به خانواده و والدینت بفهمونی که میتونی؟ شاید خانواده انقدر سرکوفت زدن که مجبور شدی تظاهر کنی درسته؟ یا نه اصلا خودت نمیخواستی بمونی و به اجبار موندی؟ یا شاید خودت خواستی بمونی ولی پشیمون شدی دیدی اصلا شدنی نیست
7. نسبت به قبل چقدر به هدفت نزدیک شدی؟ پاسخ های احتمالی:
8. خیلی زیاد ولی بازم نشد: افرین درسته نشده ولی بالاخره نزدیک شدی! این خیلی مهمه! اگه هنوز روحیه گذشته رو داری میتونی با بررسی نقاط ضعف درسی(جلوتر میگم چه جوری) و الگو گرفتن از کارهایی که باعث پیشرفتت شده به هدفت برسی پس ناامید نشو
9. خیلی تلاش کردم ولی تغییر خاصی نکردم: معمولا دلیل اصلیش این هست نقاط ضعف برطرف نشده و با اصلاحش میتونی به هدف برسی. حالا این نقاط ضعف میتونه مربوط به شرایط روحی، روش کار، مسائل درسی، نحوه ازمون دادن، شرایط خانواده و چیزای دیگه باشه که هر کدوم راه حل خاص خودش رو داره
10. ایا به قول هایی که سال های قبل به خودت دادی عمل کردی؟
11. به نظرم مهمترین سوال همینه و میتونه تعیین کننده باشه که بمونی یا نه! اگه جوابت منفی هست وظیفته که دلیلش رو مشخص کنی!
12. بعد از جواب دادن به این سوالا تا حدی تکلیفت با خودت مشخص میشه.
13. مرحله ۲: در هر صورت خواهشا برو و راجب رشته های دیگه تحقیق کن. اکثر کسایی که میمونن به خاطر نااگاهیشونه و صرفا درباره چند تا رشته شنیدن و میگن به خاطر حرف مردم باید بریم این رشته ها! نه واقعا اینطور نیست! خیلی رشته های خوب دیگه هم داریم که خیلیا ازش خبر ندارن. بعد هم از کجا معلوم شاید روحیت به رشته های معروف نخوره و مطمئن باش توی دانشگاه اذیت میشی. پس حتما تحقیق کن از فارغ التحصیل ها و دانشجوهاس اون رشته ها بپرس. این تاپیک هم کمک کننده هست:
معرفی رشته های دانشگاهی توسط دانشجویان
مرحله ۳:حالا کامل تحقیق کردی و فهمیدی که رشته های دیگه اونجوری که باید نیست و تو فقطططط به یه رشته فکر میکنی و باید بهش برسی. چند حالت پیش میاد:
1. تو سوال هایی که اول کار پرسیدم رو از خودت پرسیدی و به نتیجه رسیدی که هدفت رو دوست داری ولی روحت خسته هست و نمیتونی جلو بری(معمولا کسایی که چندین سال پشت کنکور موندن این حالت براشون پیش میاد) به نظرم برو دانشگاه و یه مدت از فضای کنکور دور باش. شاید اصلا مسیر اصلی زندگیت کنکور نبوده و استعدادهای تو جای دیگه ای هست(منظورم غیر از درس هست) دانشگاه باعث میشه که با افراد مختلف در ارتباط باشی و روحیت خوب میشه سعی کن این مدت به خودت برسی. حالا وقتی یه ترم تموم شد اگه هنوز ذهنت درگیر کنکور هست مرخصی بگیر و برای کنکور شروع کن
2. انگیزت عالیه و میدونی اگه بمونی میشه ولی خانواده نمیذارن: در این حالت سعی کنید منطقی با والدینتون صحبت کنید و قانعشون کنید که امسال میشه. تعهد کتبی بدید و یا برید پانسیون تا خانواده کمتر اذیت بشن
3. یه سری حالت های دیگه هم هست:
4.به نتیجه رسیدی که از هدفت گذشتی و فقط میخوای بری(که خب ناشی از خستگیه) ولی موندی جواب خانواده و دوست و اشنا و حتی پدر و مادرت رو چی بدی: ببینید درباره فامیل و دوست و اشنا شما دندون بهشتی هم بیارید چرت و پرت میگن(مثلا به من میگفتن تو دکتری عمومی نیاوردی کاردانی اوردی) مشکل اصلی پدر و مادره! به نظرم چند بار منطقی باهاشون صحبت کنید و شده با دعوا بهشون بفهمونید که نمیخواین بمونید. خواهشا اینو جوی بگیرید دوست خودم ۵ سال به اجبار والدینش کنکور داد و الان با وجود اینکه دو سال از اخرین کنکورش گذشته ولی روحیش با بقیه اصلا قابل مقایسه نیست و خیلی اذیت شده و داره میشه
5. نه کسی اجبارش کرده و نه خودش حوصله داره دوست عزیز نمون حداقل برای یک ترم هم که شده برو دانشگاه
6. خب حالا دوست عزیز ما تصمیم گرفته که بمونه و تمام شرایط و سختی ها رو قبول کرده. سوال براش پیش میاد که از کجا شروع کنم؟
به نظرم تا همینجا رو داشته باشید و قشنگ به حرفام فکر کنید
چند روز دیگه ادامه رو میذارم چون اگه الان همه رو بذارم روی قسمت های اول اونجوری که باید تمرکز نمیشه
دوستان پشت کنکوری عزیز اگه تجربه ای دارید خوشحال میشم به اشتراک بذارید



LinkBack URL
About LinkBacks
) مشکل اصلی پدر و مادره! به نظرم چند بار منطقی باهاشون صحبت کنید و شده با دعوا بهشون بفهمونید که نمیخواین بمونید. خواهشا اینو جوی بگیرید دوست خودم ۵ سال به اجبار والدینش کنکور داد و الان با وجود اینکه دو سال از اخرین کنکورش گذشته ولی روحیش با بقیه اصلا قابل مقایسه نیست و خیلی اذیت شده و داره میشه
پاسخ با نقل قول
.gif)





