همین الان داری به چی فکر میکنی؟

[_Euphobia_]

برای دیدن تکامل نیاز به دونستن زیست شناسی و مفاهیم علمی پیچیده نیست.
کافیه به زندگی و ارتباطات انسانها نگاه کنیم

هر چقدرم که هوش انسان متمایزش کرده باشه هنوز تو همون چارچوب های اولیه زندگی میکنه و براحتی میشه الگوهای مشابه رو تشخیص داد

اینکه تو محیط جدید سعی میکنه خودش رو داخل گله جا بده
اینکه حاضره حقوق بقیه رو پایمال کنه تا قدرت و آسایش در اختیار خودش و گله خودش اعم از دوست و خانواده باشه. یه جور دگرخواهی و قلمروطلبی توامان هست
اینکه افراد از چیزهایی قضاوت میشن که کوچکترین ارتباطی به خودشون نداشته. ظاهر، سطح قدرت خود و اطرافیان و حتی شخصیت ( که معمولا در پنج سال اول زندگی شکل میگیره )
حتی در گفتگو های ساده، دو طرف به سرعت همدیگه رو آنالیز می کنن تا بدونن باید از دید بالا به پایین صحبت کنن یا بالعکس. ما تو ذهنمون دائما در حال آنالیز و نمره دادن به هم هستیم

اکثر انسانها نمیدونن تو زندگی دنبال چی میگردن و اهداف مبهمی دارن، چون اصولا در دنیا هدف خاصی جریان نداره و ما فقط اینجاییم چون قراره ژن ها منتقل بشن. حیات ما تا جایی ارزش داره که به درد انتقال ژن ها بخوریم و بعدش از طبیعت حذف میشیم و این چرخه بارها و بارها ادامه داره

به نظرم جالب ترین قسمت طبیعت انسان همین میل به داشتن اهداف فراتر از خودش هست که به نوعی میخواد با این دنیای بیرحم مبارزه کنه و نمیخواد فقط یک مهره ای در بازی طبیعت باشه

نگاه کردن به انسان از این زاویه، جدید، جالب و خطرناک به نظرم اومد

[satoruuu]

میخوام زودتر بعد از ظهر ۵ تیر برسه....
کلی ماسک مو و صورت سفارش بدم برک یه حموم حسابی و بدون استرس
برای خودم رژ لب و کرم ضد آفتاب سفارش بدم
با مامانم بریم دنبال کتونی رنگ روشن
فصل دوم اتک تایتانو شروع کنم
برای اسما و اسرا کیک هویج گردو درست کنم
برم باشگاه
ورزش کنم
ته موهامو یه کوچولو کوتاه کنم
داستان پسرششم و دختر حکیمو بنویسم
کتاب بخونم
شعر بخونم
کتاب بخونم
شعر بخونم
کتاب بخونم
آها راستی
ماه محرمم میاد....
لباس مشکی بپوشم
برم هیئت استکان چایی بشورم
شربت پخش کنم
زمینو جارو بزنم
گریه کنم
خدای عزیزم
لطفا همین امسال منو جایی که بهش تعلق دارم قبول کن بزار یه نقطه نور بشم تو این همه سختی
کمک کن خدای عزیزم
کمک کن

[Aurora]

بگم چی
هیچوقت دیگه در این حد هم تو منجلاب نبودم
بلاتکلیف
پرت
گیج و منگ
افسرده ترین
حال انجام هیچ کاری ندارم
حال حرف زدن حتی !کاملا جدی
حتی اینکه برا خانواده م چیزی تعریف کنم
چجوری منو تحمل میکنن
نابودم
حس میکنم ریشه هام خراب شده
از احساسات
بی حسی مطلق
بی انگیزگی
اینکه ی کار کوچیک هم انجام بدم باید ساعت ها بهش فک کنم
بزور انجامش میدم
مدام نشخوار فکری
همش در حال حرف زدن تو ذهنمم
چرت و پرت مطلق
هیچوقت خوب نمیشم.
نمیدونم چجوری گند کاریامو درست کنم
وقتی واقعا حال ندارم
.

[mohammad.81]

فقط اون لک لک پفیوز رو پیدا کنم
پراشو میچینم...

مقصر خودمم ...
لک لک بیچاره چه گناهی کرده مگه

[Darya is me]

اگه چیزی تو تقدیر ادم نیست چراخدا مهرش ارزوی داشتنشو زندگی کردنشو تو دل ادم میندازه.براش تلاش میکنه ولی به دستش نمیاره یا یه جاهایی اصلا از تلاش ادم به دوره فقط باید منتظر باشه سهمش میشه یا نه..نمیتونه کاری براش کنه...اره شاید فقط از دور براش همیشه جذابیت داشته باشه اره شاید موقع به دست اوردنش صد درجه نظرش درمورد اون موضوع عوض شه ولی این حسرتی که بخاطر نبودش تحمل میکنه خیلی بدتر میسوزونه نمیدونم چه حکمتیه...ولی خب زندگی به همین ارزوها تلاشا حتی حسرتاش بنده دیگه شاید جوابش همچین چیزی باشه

[Eve]

به اینکه تنهایی با همه‌ی زهرش از بودن با نقاب پوشایی که قراره یه روزی بزنن زیر همه چی بهتره
حداقلش تنهایی باهات روراسته، قضاوتت نمی‌کنه
به اینکه یه زمانی برام مهم بود که بقیه قضاوتم نکنن، که واقعیت رو بفهمن، که بدونن کی حق داشت و کی نه، ولی حالا؟ الان دلم میخواد همه‌شونو بذارم پشت سر
به اینکه من یه رفاقت چندین ساله رو از دست ندادم، یه دنیای امن رو باختم، من یه جور ایمان به آدمارو از دست دادم،
و این بدترین نوع فقدانه.
یه مرگ بی‌صدا و یه ترکش تو قلب که هیچی بندش نمیاره ...

[Darya is me]

به اینکه چرا جوابمو نمیده؟بچه من فقط میخوام از حالت خبر شم چرا دق میدی مگه خواسته زیادیه بفهمم حالت خوبه طوری نشده
امیدوارم مشکلی هم برای اون بچه هم برای بچه های اینجا پیش نیومده باشه.زیاد اخبارو دنبال نمیکنم همین یه خبریم که شنیدم بهم ریختم خدا کمک کنه بهمون..

[رامون کاخال]

به اینکه دارم بدترین احساس دنیا رو تجربه میکنم و اونم اینکه انگار زندگیم بازی مار پله بوده و الان بعد 40 سال دوباره رفتم رو زبون مار و برگشتم خونه اول وشروع جنگ و موشک باران . حتی ممکنه برای شما کنجکاوی و جذابیت و آدرنالین و هیجان و یه انگیزه خوب برای درس نخوندن و غوطه ورشدن تو جریان زندگی باشه ولی برای من که یه دور تو بچگیم این روزارو گذروندم فقط بوی از دست دادن فرصتای زندگی رو میده و احساس غرق شدگی . انگار زیر آب دارم سعی میکنم بتونم ببینم

[saj8jad]

به اینکه، چی شد که این شد!؟

[XanaX]

موشک. ریاضی . فحش . فریاد . پیتزا

[Fatemehiyy]

انگار زمان نمی گذره

[pariaa]

به اینکه باورهام به خیلی چیزها فرو ریخت
به خودم تو زمان های مختلف مثل چهار سالگی نه سالگی به نظرم بی نهایت خوشحال بودم اون وقتا
به مفهوم‌‌ خوشبختی
به کنکور و رشته‌ی که قبول میشم احتمالا

[Eve]

به اون ۷ روز سخت مریضیم و اذیت شدنم
به سالم شدن الانم که یه چیزی از مردنم گذشت
به وضع فعلی که حس میکنم وسط یه سریال آخرالزمانی‌ام و دلم نمیخواد باور کنم!
به تمام دل‌نگرانیای واقعی آدمای امن زندگیم، به توجه کردناشون، به محبتای مستقیم و غیرمستقیمشون
به امروز و توجه به جزئیات ریز و درشتش
به عکسایی که بعد از یه مدت طولانی از خودم گرفتم
به اینکه بالاخره بعد از بیست و اندی سال منم دارم رنگ چاق شدنو می‌بینم، البته فعلا به لپام زده

اینم مدرکش

به دستبرد زدن به آذوقه‌های هانیه
به جمع‌های خوشحال این دو سه روزه
به پیراهن آبی‌ای که شانس اوردم نپوشیدمش
به ایکس، به نگاه‌هاش، شک نکرده باشه خوبه
به شیشه‌های چار طرف، به قول مامان داروخونه
به دایرکت ۱۴ روز جواب داده نشده
به زخم سمت چپ
به مهربونیایی که هیچ خیری ازش دیده نشد
به سنگینی نگاه شایدم گناه، بعدا مشخص میشه
به سه چشمه و سه بسم الله
به دوری‌ای که باعث شد نزدیک‌ترین بشم
به لایوایی که دیگه نشد شرکت کنیم
به کلمه‌ی کُنچ
به شباهت زیاد الف و میم به هم
به آشتی، کینه، قهر و دلتنگی و ...
به مدل اسپایکی
به ساعتای ۱۲ شب به اون‌ور
به تلاشایی که دو طرفه نبود
به خرداد و آپدیت شدنم به دل صگا
به اینکه خلیلم نشدیم دنبالمون بگردن
به تیر آخر، پلن آخر، تارگت آخر
به پناه و پناهیده شدن
به نصیحتای دامبلدور
به به موقع حضور پیدا کردن
به آهنگای با قصد و بی‌قصد
به بخشش بله ولی اعتماد خیر!
به گریه‌های بلند و طولانی
به صمیمیتای از دست رفته ...

[Arnold]

Don't worry
Im ok

[SINA_1384]

بیرون از این خونه رو دیگه نمیشناسم..
ایران من داره درد میکشه..
آخر عاقبت این مردمو، این خاکو، ایرانو به خدا میسپرم..