هر چی دوست داری به اعضای انجمن بگو

[moboer]

هر کاری که ما توی این دنبا انجام میدیم یه بخشش برمیگرده به اینکه «نمیخوایم فراموش بشیم؛ نمیخوایم یادمون پاک بشه؛ میخوایم متفاوت باشیم»
اکثرمون جنون شهرت و دیده شدن داریم و میخوایم خاص باشیم؛ میخوایم احترام بیشتری نصیبمون بشه
درگیر هر نوع رقابتی میشیم تا نشون بدیم از همه بهتریم... هر غلطی میکنیم تا یادشون نره ما هم بودیم... از فنا واهمه داریم... بخاطر همینه که از درختا بگیر تا دیوارا و تخت جمشیدو علامت گذاری میکنیم تا حضورمون رو ثبت کنیم...
ولی حقیقت اینه که نه من و نه هیچکدوم از شما خاص نیستیم... این توهم خاص بودنو باید جدی گرفت چون بزرگترین اشتباهات افراد از همین موضوع نشأت میگیره


همه مون یه روز میمیریم... حالا دیر یا زودش معلوم نیس اما بالاخره اتفاقیه که برای هر انسانی (از بزرگترین پادشاهان بگیر تا پست ترین گدایان) میوفته و کاریش نمیشه کرد... شاید یه مدت والدین، همسر(ان)، فرزند(ان)تون براتون سوگواری کنن ولی فقط همینه... حتی اگر خود آلبرت اینیشتین هم باشید باز ممکنه یه روز فراموش بشید... ممکنه شهاب سنگ به زمین بخوره یا بهر علتی نسل انسان منقرض بشه؛ اما باز هم دنیا به چرخیدنش ادامه میده و هر کاری که شما انجام دادید نیست و نابود میشه...


همه تو این مورد مثل هم هستیم؛ حتی دلیل زاد و ولد انسان ها و حیوانات هم برای گذاشتن یادگاری و بازمانده از خودشونه؛ برای اینکه ژن هاشون در نسل های بعد بمونه و اینطوری اثر فناپذیر بودنو به خیال خامشون کم میکنن...


اما همه مون باید به این درک برسیم که فارغ از اینکه کی هستیم یا چی هستیم یه روز همه ش پودر میشه و میره رو هوا
باید به این درک برسیم که مهم نیستیم، خاص و ویژه نیستیم، فوق العاده نیستیم و اکثرمون انسان های معمولی هستیم بدون هیچ قدرت یا استعداد خارق العاده... حتی خیلیامون تا همین الان ضرری که به دنیا و اطرافیانمون وارد کردیم بیشتر از سودش بوده... مهم نیست اگه بخواید بگید در آینده جبران میشه؛ اگه همین الان بمیرید آیا از خودتون بعنوان یک فرد مفید یاد میکنید؟


این خود بزرگ بینی ها رو متوقف کنید
همیشه از آدمای متواضع بدم مبومد چون همین آدما مغرورترین ها، افاده ای ترین ها و خودشیفته ترین ها بودن... متواضع واقعی خیلی خیلی کم پیدا میشه (من که تا حالا همچین آدمی رو ندیدم)


مخاطبم شخص خاصی نبود و با همه تون بودم... یاد بگیرید شخص مهمی نیستید و وقتش که برسه، مهم نیست چه دستاورد یا آرزویی داشتید، همه ش بی معنی میشه...
تنها دلیلی که انسان برای یه هدف سگ دو میزنه، برای فرار از همین پوچی و بی معناییه... برای اینکه تلاش کردن و موفقیت براش قدرت، احترام، عزت، مقام و... میاره و حس میکنه زندگیش بیهوده نبوده و فناپذیری رو موقتا فراموش میکنه
ولی بدونید هر گلی زدید، به سر خودتون زدید و چند وقت بعد دیگه هیچکس شما رو یادش نمیاد
(بازهم میگم .. فکر نکنید مخاطبم فقط آقای بهنود محمودی بود... با همه بودم)




پ.ن: از امضای یکی از کاربرا خوشم اومد.. براتون میذارم (نام کاربریش رو یادم رفته وگرنه تگش میکردم)

فایل پیوست 95723

پ.ن۲: امشب باز تایید ایمیل میزنم تا ۱۸_۱۹ دی... تا اون موقع بای تان : ))

با این پیامی که گذاشتی حس میکنم خودت حرفتو نقص کردی، چون خودتم ته دلت دنبال اون حس خاص بودنی ; )

[Dayi javad]

کاش چهارتا فامیلی چیزی اینجا بود یکم غیر مستقیم فحش میدادمشون یکم سبک میشدم :/

-------------

اینکه در خوش بینانه ترین حالت یک سوم عمرمون گذروندیم
اونم یک سومی که باید بهترین خوشی هارو میکردیم
یکم سخت واس من یکی !
هوووووف

[sina_u]

هر کاری که ما توی این دنبا انجام میدیم یه بخشش برمیگرده به اینکه «نمیخوایم فراموش بشیم؛ نمیخوایم یادمون پاک بشه؛ میخوایم متفاوت باشیم»
اکثرمون جنون شهرت و دیده شدن داریم و میخوایم خاص باشیم؛ میخوایم احترام بیشتری نصیبمون بشه
درگیر هر نوع رقابتی میشیم تا نشون بدیم از همه بهتریم... هر غلطی میکنیم تا یادشون نره ما هم بودیم... از فنا واهمه داریم... بخاطر همینه که از درختا بگیر تا دیوارا و تخت جمشیدو علامت گذاری میکنیم تا حضورمون رو ثبت کنیم...
ولی حقیقت اینه که نه من و نه هیچکدوم از شما خاص نیستیم... این توهم خاص بودنو باید جدی گرفت چون بزرگترین اشتباهات افراد از همین موضوع نشأت میگیره


همه مون یه روز میمیریم... حالا دیر یا زودش معلوم نیس اما بالاخره اتفاقیه که برای هر انسانی (از بزرگترین پادشاهان بگیر تا پست ترین گدایان) میوفته و کاریش نمیشه کرد... شاید یه مدت والدین، همسر(ان)، فرزند(ان)تون براتون سوگواری کنن ولی فقط همینه... حتی اگر خود آلبرت اینیشتین هم باشید باز ممکنه یه روز فراموش بشید... ممکنه شهاب سنگ به زمین بخوره یا بهر علتی نسل انسان منقرض بشه؛ اما باز هم دنیا به چرخیدنش ادامه میده و هر کاری که شما انجام دادید نیست و نابود میشه...


همه تو این مورد مثل هم هستیم؛ حتی دلیل زاد و ولد انسان ها و حیوانات هم برای گذاشتن یادگاری و بازمانده از خودشونه؛ برای اینکه ژن هاشون در نسل های بعد بمونه و اینطوری اثر فناپذیر بودنو به خیال خامشون کم میکنن...


اما همه مون باید به این درک برسیم که فارغ از اینکه کی هستیم یا چی هستیم یه روز همه ش پودر میشه و میره رو هوا
باید به این درک برسیم که مهم نیستیم، خاص و ویژه نیستیم، فوق العاده نیستیم و اکثرمون انسان های معمولی هستیم بدون هیچ قدرت یا استعداد خارق العاده... حتی خیلیامون تا همین الان ضرری که به دنیا و اطرافیانمون وارد کردیم بیشتر از سودش بوده... مهم نیست اگه بخواید بگید در آینده جبران میشه؛ اگه همین الان بمیرید آیا از خودتون بعنوان یک فرد مفید یاد میکنید؟


این خود بزرگ بینی ها رو متوقف کنید
همیشه از آدمای متواضع بدم مبومد چون همین آدما مغرورترین ها، افاده ای ترین ها و خودشیفته ترین ها بودن... متواضع واقعی خیلی خیلی کم پیدا میشه (من که تا حالا همچین آدمی رو ندیدم)


مخاطبم شخص خاصی نبود و با همه تون بودم... یاد بگیرید شخص مهمی نیستید و وقتش که برسه، مهم نیست چه دستاورد یا آرزویی داشتید، همه ش بی معنی میشه...
تنها دلیلی که انسان برای یه هدف سگ دو میزنه، برای فرار از همین پوچی و بی معناییه... برای اینکه تلاش کردن و موفقیت براش قدرت، احترام، عزت، مقام و... میاره و حس میکنه زندگیش بیهوده نبوده و فناپذیری رو موقتا فراموش میکنه
ولی بدونید هر گلی زدید، به سر خودتون زدید و چند وقت بعد دیگه هیچکس شما رو یادش نمیاد
(بازهم میگم .. فکر نکنید مخاطبم فقط آقای بهنود محمودی بود... با همه بودم)




پ.ن: از امضای یکی از کاربرا خوشم اومد.. براتون میذارم (نام کاربریش رو یادم رفته وگرنه تگش میکردم)

فایل پیوست 95723

پ.ن۲: امشب باز تایید ایمیل میزنم تا ۱۸_۱۹ دی... تا اون موقع بای تان : ))

فلسفتون ایراد بزرگی داره.
اگه قرار بود انسانها با این فلسفه پیش برن هنوز تو غار زندگی می کردن.
و اگه این حرف که بین نیوتن و قاتل زنجیره ای فرقی نیست چون هر دو میمیرن درست باشه، این نتیجه رو میده همه میتونن قاتل باشن و دزدی کنن و فرقی نداره چطور زندگی کنی چون آخرش میمیری و مطمئنا نسل بشر از همون ابتدا نابود میشد.

مسئله بعد اطلاعات ذخیره شده درون dna هست که میتونه از افراد در گذشته بسیار دور با تغییرات مفید تر به افراد در زمان کنونی برسه و شاید این خودش به نوعی ادامه زندگی شخص باشه.
احتمال بوجود اومدن یک انسان خاص از یک پدر و مادر بسیار ناچیز هست.
فقط در بدن مرد 2 به توان 23 نوع یاخته جنسی ساخته میشه. حالا شما این احتمالو بگذار کنار احتمال یاخته جنسی مادر و بسیاری از احتمالات دیگه تا بفهمین هر فردی با چه احتمال بسیار بسیار ناچیزی پا به این جهان گذاشته.

هنوز ما از سازوکار جهان اطلاع درستی نداریم و تا اطلاع درستی نداشته باشیم نظر کاملا درستی هم نمیتونیم بدیم.

[Hope400]

فلسفتون ایراد بزرگی داره.
اگه قرار بود انسانها با این فلسفه پیش برن هنوز تو غار زندگی می کردن.
و اگه این حرف که بین نیوتن و قاتل زنجیره ای فرقی نیست چون هر دو میمیرن این نتیجه رو میده همه میتونن قاتل باشن و دزدی کنن و فرقی نداره چطور زندگی کنی چون آخرش میمیری و مطمئنا نسل بشر از همون ابتدا نابود میشد.

مسئله بعد اطلاعات ذخیره شده درون dna هست که میتونه از افراد در گذشته بسیار دور با تغییرات مفید تر به افراد در زمان کنونی برسه و شاید این خودش به نوعی ادامه زندگی شخص باشه.
احتمال بوجود اومدن یک انسان خاص از یک پدر و مادر بسیار ناچیز هست.
فقط در بدن مرد 2 به توان 23 نوع یاخته جنسی ساخته میشه. حالا شما این احتمالو بگذار کنار احتمال یاخته جنسی مادر و بسیاری از احتمالات دیگه تا بفهمین هر فردی با چه احتمال بسیار بسیار ناچیزی پا به این جهان گذاشته.

هنوز ما از سازوکار جهان اطلاع درستی نداریم و تا اطلاع درستی نداشته باشیم نظر کاملا درستی هم نمیتونیم بدیم.

سلام و ی چیز دیگه درسته متن پوکر بعضی جاهاش جالب بود ولی خب واقعن ب فرض من عاشق شنام یا ورزش سه گانه یا جهانگردی حتی اگه برسم مرحله مسابقات کشوری واسه اون رشته های ورزشی ک گفتم صرفا بخاطر احترام و قدرت و ... نیس واقعن عاشقشم! لذتش تنها دلیل ادامه دادنه ... یکی از اسطوره های پرشگر اسکی اینو ب یکی از رقیبای ضعیفش ک بهتر شده بود میگفت: تنها پریدن برام مهمه اگه نمی پریدم یا ول میگشتم یا معتاد بودم
_ هی مدالاتو بهت تبریک میگم
_ طلا بردم ولی تلاشم خوب نبود اگه همه ی تلاشمو میکردم اخرم میشدم راضی بودم
_ مثل من
_تو کارت خوب نیس
_نه گمون نکنم
_ولی بهتر شدی
_آرررره
_فک کردی دارم تمجیدتو میگم؟ نه نه نه منو تو مثل ساعت 1 و ساعت 11 هستیم ما بهم خیلی نزدیک تریم تا به دیگرون برد و باخت واسه آدمای خیلی حقیره مردانی مثل ما واسه رهایی روحمون میپریم ما تنها دو پرنده ای هستیم که امروز شانس تاریخ ساز شدن داریم اگه بهترینمونو زمانی که دنیا دارن تماشامون میکنن ارائه ندیم ما رو از درون میکشه تا به همیشه !

[eng.zahra]

به خودم
داری چی میکنی؟
هوووم
این جای زندگی جبر تو نیس اختیارته
پس براش قشنگ تر بجنگ♡♡

[Hope400]

اراز اصن شاید موافقت نکرد ممد 81 ک اینجوری میگه دیگه الله اعلم یا شاید هی منتظرش بمونم فردا هم ان نشه متنفرم از انتظار...
اصن خودم خودمو بن دائمی میکنم اونم با اف شدن دائمی... ینی من انقد چیز شدم نمی تونم نیام باید اخراج شم؟ مثل بچه ها که باید یکی سرشون وایسه و مجبورشون کنه ؟معلومه ک نه... : )
بی خیال شوخی و فان شم واس چن دقیقه : با بعضیاتون اشناتون شدم واقعا خیلی عالی بودین امیدوارم ب بزرگترین هدف زندگیتون تو وقت مناسبش برسین و خیلی دوستون دارم

چن تایپک میزارم میدونم بدتون میاد ولی دیگ مجبورید ب تحملش تا 4 نشه بازی نشه ، بهترین و معنا دار ترین عدد واسه من
خداحافظ واسه همیشه : )

[rezamh]

@rezvan81 @imf @Mina_medicine
این ۳تا بچه رو کی ول کرده تو فروم؟

[imf]

@rezvan81 @imf @Mina_medicine
این ۳تا بچه رو کی ول کرده تو فروم؟

اگر نبودی من به کی منفی میدادم اخه؟
[رضا یکی از اون بااااجنبه ها]

[rz1]

rezamh@
فقط بين اون همه منفي اون راي مثبتي ک دادمايجوري قدر موافقها را ميداني

[poker_ch]

خب خب... میبینم حرفی که زدم منجر به ایجاد بحث جدید شده : ))

@moboer

ببینید من نگفتم دنبال اون حس خاص بودن نیستم! انسان خواه ناخواه دنبال محبوبیت و تعریف و تمجیده و از منفور بودن کراهت داره... منم استثنا نیستم! منظورم بیشتر این بود که بدست آوردن اون حس نباید منجر به این بشه که خودمون رو اسطوره یا بت فرض کنیم و بخاطر بدست آوردنش دست به هر کاری بزنیم! و این حقیقت رو که هممون محکوم به ف نا هستیم رو از یاد نبریم... لازم نیست بخاطر این خاص بودن های «لحظه ای» هر غلطی کرد! کاری که آقای بهنود انجام دادن : ))
درضمن کاربر گرامی... من حتی اگه دعوا هم کنم اصلا و ابدا منفی نمیدم : )) چون اینجا بچه ها اکثرا کنکوری و پشت کنکوری ان و مشکلاتشون زیاده... این قشر به تعریف و تمجید و تشویق که حالا تو این جستار با تشکر و امتیاز و رای مثبت ابراز میشه، بیشتر از منفی و کل کل و دعوا و تخریب نیاز دارن! اکثرا برای تعویض روحیه میان اینجا و وقتی بهشون منفی داده میشه مسلما روی تمرکز و حواسشون موثره و باعث اوقات تلخی میشه! اگه بهتون منفی دادم بخاطر اینه که شما هم به یک پست من منفی دادید که اصلا حرف بد یا ناپسندی محسوب نمی شد و بالعکس...
خلاصه یه مقدار کینه ای هستم تو این قضایا : )) البته مثبتا و امتیازا رو هم همونقدر جبران میکنم : ))

[poker_ch]

sina_u @sina_u@
ببینید حرف شما صحیح و من مخالفتی باهاتون ندارم...ایراد حرف شما این بود که منظورمو برای خودتون اشتباه ترجمه کردین و شایدم من بد رسوندم منظورمو...من راجع به قطعیت یا درست و غلط بودن هیچ موضوعی حرف نزدم! اصلا قطعیتی در این دنیا وجود نداره... و منم دانش و علم اون رو ندارم که بیام یک چیزی رو درست یا غلط بنامم

حرف من این بود که فارغ از اینکه کی هستیم و چی کار کردیم یه روز قراره با این دنیا خداحافظی کنیم... غیر از اینه؟
خب اکثر ما برای فرار از این حقیقت فناپذیر بودن (یا کم کردن شدتش)، دنبال این هستیم که اثر یا اسم و رسمی توی این دنیا باقی بذاریم... بخاطر همینه که شاهد «تولید مثل» در موجودات زنده ایم چرا که همه خواه ناخواه تمایل به بقا و جاودانگی داریم و با این کار حداقل ژن ها و نسلمون بر جای می مونه...
من یادم نمیاد در مورد این گفته باشم که یک دانشمند خیر که خدمت به خلق میکنه با یه قاتل سریالی برابره! اصلا و ابدا حرفم این نبود... شما تو حرفای من با همچین چیزی برخورد کردید؟
من درباره ی مساوات حرف زدم؟!
یه دلیل اینکه با وجود خالق یا نیروی عظیم تر موافقم اینه که خودپرستی و خودستایی انسان رو کاهش میده و کنترل میکنه... انسان معتقد و خداباور در برابر یک موجود عظیم تر، خودش رو ناچیزتر میبینه و تواضع پیشه میکنه... همچین انسانی خودش رو همه کاره یا مطلق فرض نمی کنه... کسی که خودشو در اوج می بینه خطرناکه؛ چون دچار توهم خاص بودن می شه و این حق رو برای خودش قائل میشه که هر چیزی رو که میخواد به نفع خودش تغییر بده...

درسته؛ انسان ها در نوع آفرینش، خاص بودن و یونیک بودن خودشونو دارن؛ اما گاهی خودبرتر پنداری ها موجب اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیری میشه... همین خودبرترپنداری ها نژاد پرستی رو به وجود آورده... همین خودبرترپنداری ها باعث شده مردان جامعه، خیلی از حقوق زنان رو بعنوان یک موجود دارای عقل و شعور تحت تملک خودشون دربیارن (من جمله حق تحصیل، اشتغال، ازدواج، مهاجرت و... که از بدوی ترین حقوق انسان در جوامع غربیه)
همین خودبرترپنداری ها باعث میشه که خیلیا تا ۲ ماه مونده به کنکور خودشونو به بیخیالی بزنن و کاهلی کنن چون تصور میکنن که «اشرف مخلوقاتن» و تو همچین تایمی معجزه میکنن!!! و خیلی مثال های دیگه که در این مقال نمی گنجه...

لطفا حس خاص بودن رو با توهم خاص بودن اشتباه نگیرید...

سپاس : ))

[sina_u]

sina_u @sina_u@
ببینید حرف شما صحیح و من مخالفتی باهاتون ندارم...ایراد حرف شما این بود که منظورمو برای خودتون اشتباه ترجمه کردین و شایدم من بد رسوندم منظورمو...من راجع به قطعیت یا درست و غلط بودن هیچ موضوعی حرف نزدم! اصلا قطعیتی در این دنیا وجود نداره... و منم دانش و علم اون رو ندارم که بیام یک چیزی رو درست یا غلط بنامم

حرف من این بود که فارغ از اینکه کی هستیم و چی کار کردیم یه روز قراره با این دنیا خداحافظی کنیم... غیر از اینه؟
خب اکثر ما برای فرار از این حقیقت فناپذیر بودن (یا کم کردن شدتش)، دنبال این هستیم که اثر یا اسم و رسمی توی این دنیا باقی بذاریم... بخاطر همینه که شاهد «تولید مثل» در موجودات زنده ایم چرا که همه خواه ناخواه تمایل به بقا و جاودانگی داریم و با این کار حداقل ژن ها و نسلمون بر جای می مونه...
من یادم نمیاد در مورد این گفته باشم که یک دانشمند خیر که خدمت به خلق میکنه با یه قاتل سریالی برابره! اصلا و ابدا حرفم این نبود... شما تو حرفای من با همچین چیزی برخورد کردید؟
من درباره ی مساوات حرف زدم؟!
یه دلیل اینکه با وجود خالق یا نیروی عظیم تر موافقم اینه که خودپرستی و خودستایی انسان رو کاهش میده و کنترل میکنه... انسان معتقد و خداباور در برابر یک موجود عظیم تر، خودش رو ناچیزتر میبینه و تواضع پیشه میکنه... همچین انسانی خودش رو همه کاره یا مطلق فرض نمی کنه... کسی که خودشو در اوج می بینه خطرناکه؛ چون دچار توهم خاص بودن می شه و این حق رو برای خودش قائل میشه که هر چیزی رو که میخواد به نفع خودش تغییر بده...

درسته؛ انسان ها در نوع آفرینش، خاص بودن و یونیک بودن خودشونو دارن؛ اما گاهی خودبرتر پنداری ها موجب اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیری میشه... همین خودبرترپنداری ها نژاد پرستی رو به وجود آورده... همین خودبرترپنداری ها باعث شده مردان جامعه، خیلی از حقوق زنان رو بعنوان یک موجود دارای عقل و شعور تحت تملک خودشون دربیارن (من جمله حق تحصیل، اشتغال، ازدواج، مهاجرت و... که از بدوی ترین حقوق انسان در جوامع غربیه)
همین خودبرترپنداری ها باعث میشه که خیلیا تا ۲ ماه مونده به کنکور خودشونو به بیخیالی بزنن و کاهلی کنن چون تصور میکنن که «اشرف مخلوقاتن» و تو همچین تایمی معجزه میکنن!!! و خیلی مثال های دیگه که در این مقال نمی گنجه...

لطفا حس خاص بودن رو با توهم خاص بودن اشتباه نگیرید...

سپاس : ))

این بحث جای صحبت زیاد داره.
ولی به نظرم فرض های شما اشتباه هست به همین دلیل به نتایج اشتباهی هم دست پیدا میکنین.
اتفاقا اکثر کسایی که به قضیه نژاد پرستی دامن زدن خداباور بودن یا فکر میکردن از طرف خدا برگزیده شدن کاری کنن و به قول شما احساس خاص بودن داشتن.
خداباوری از نوع دینی خودش بیشترین ضربه رو به حقوق زن زده.
و همین افراد هستن که خودشونو اشرف مخلوقات میدونن.

از جهت دیگه وقتی شما قضیه اعتقاد به خدا رو مطرح میکنین اعتقاد به خدای دینی منظورتون هست یا اعتقاد به یک خدایی که خودتون هم دقیق نمیدونین چی هست ولی فکر میکنین باید وجود داشته باشه.
این مسئله اساسی و مهم تمام تفکرات بعدی شما رو شکل میده.

به همین دلیل شما اول باید فرض های درستی رو در نظر بگیرین تا بتونین به نتایج درستی برسین.

[moboer]

خب خب... میبینم حرفی که زدم منجر به ایجاد بحث جدید شده : ))

@moboer

ببینید من نگفتم دنبال اون حس خاص بودن نیستم! انسان خواه ناخواه دنبال محبوبیت و تعریف و تمجیده و از منفور بودن کراهت داره... منم استثنا نیستم! منظورم بیشتر این بود که بدست آوردن اون حس نباید منجر به این بشه که خودمون رو اسطوره یا بت فرض کنیم و بخاطر بدست آوردنش دست به هر کاری بزنیم! و این حقیقت رو که هممون محکوم به ف نا هستیم رو از یاد نبریم... لازم نیست بخاطر این خاص بودن های «لحظه ای» هر غلطی کرد! کاری که آقای بهنود انجام دادن : ))
درضمن کاربر گرامی... من حتی اگه دعوا هم کنم اصلا و ابدا منفی نمیدم : )) چون اینجا بچه ها اکثرا کنکوری و پشت کنکوری ان و مشکلاتشون زیاده... این قشر به تعریف و تمجید و تشویق که حالا تو این جستار با تشکر و امتیاز و رای مثبت ابراز میشه، بیشتر از منفی و کل کل و دعوا و تخریب نیاز دارن! اکثرا برای تعویض روحیه میان اینجا و وقتی بهشون منفی داده میشه مسلما روی تمرکز و حواسشون موثره و باعث اوقات تلخی میشه! اگه بهتون منفی دادم بخاطر اینه که شما هم به یک پست من منفی دادید که اصلا حرف بد یا ناپسندی محسوب نمی شد و بالعکس...
خلاصه یه مقدار کینه ای هستم تو این قضایا : )) البته مثبتا و امتیازا رو هم همونقدر جبران میکنم : ))

جالبه وقتی شمایی که جنبه انتقاد رو نداری و با یه منفی دادن حس تلافی جویانه بهت دست میده، شمارو توی جایگاهی نمیبینم که حرفای فلسفی برای بچه های انجمن بزنی
دوم اینکه، توی پستی که اول گذاشتی، داشتن اون حس خاص بودن یا حس مقبولیتی که اکثر ماها دوست داریم بین همسن و سالامون داشته باشیم زیر سوال بردی و تشویق کردی که به خودمون بگیم هیچی نیستیم،ولی الان در جواب حرف من اومدی ربط دادی به بهنود، اما توی حرفت گفتی هدفت به شخص خاصی نیست! دوگانگی و عدم ثبات توی حرفهات میبینم

[poker_ch]

جالبه وقتی شمایی که جنبه انتقاد رو نداری و با یه منفی دادن حس تلافی جویانه بهت دست میده، شمارو توی جایگاهی نمیبینم که حرفای فلسفی برای بچه های انجمن بزنی
دوم اینکه، توی پستی که اول گذاشتی، داشتن اون حس خاص بودن یا حس مقبولیتی که اکثر ماها دوست داریم بین همسن و سالامون داشته باشیم زیر سوال بردی ولی الان در جواب حرف من اومدی ربط دادی به بهنود، اما توی حرفت گفتی هدفت به شخص خاصی نیست! دوگانگی و عدم ثبات توی حرفهات رو درک نمیکنم و درکل حرفایی ک زدی از اساس اشتباه بود

دوست عزیز من مگه گفتم من رو در اون جایگاه ببینید؟ : ))
مگه خود شما انسان کاملی هستید؟ حتی بزرگترین فیلسوف ها هم کامل نیستن!
خود شما هم جنبه ی انتقاد ندارید! من حرف بدی نزدم و گارد خاصی نگرفتم، فقط شرایط رو توضیح دادم!
در مورد دوگانگی هم خوب برداشت شما اشتباه بوده...
حرفی که من قبلا زدم کلی بود و گفتم مخاطبم «فقط» آقای بهنود نبود، یعنی با همه هستم چه آقای بهنود و چه غیر از اون و مشکل برداشت غلط شماست که از انتقاد عصبانی شدید نه من! : )) و در پست دومم آقای بهنود رو بعنوان مثال عرض کردم اما نگفتم که مخاطبم ایشونه!

درسته؛ اگه خوب جمله ها رو می خوندید فرمودم که هر کاری که ما توی دنیا انجام میدیم یه بخش اون بر میگرده به اینکه میخوایم «احساس خاص بودن و موفق بودن» داشته باشیم... اما برای بدست آوردن این حس لزومی نداره دست به کارهایی بزنیم که تهش دودش بره تو چشم خودمون و بقیه!بدست آوردن این حس از راه صحیح رو کاملا تایید می کنم ولی این رو هم تذکر دادم که روزی به دیار باقی خواهیم شتافت پس لزومی نداره بخاطر اون حس خاص بودن لحظه ای بیایم حمام خون راه بندازیم تا فراموشمون نکنن!

[poker_ch]

این بحث جای صحبت زیاد داره.
ولی به نظرم فرض های شما اشتباه هست به همین دلیل به نتایج اشتباهی هم دست پیدا میکنین.
اتفاقا اکثر کسایی که به قضیه نژاد پرستی دامن زدن خداباور بودن یا فکر میکردن از طرف خدا برگزیده شدن کاری کنن و به قول شما احساس خاص بودن داشتن.
خداباوری از نوع دینی خودش بیشترین ضربه رو به حقوق زن زده.
و همین افراد هستن که خودشونو اشرف مخلوقات میدونن.

از جهت دیگه وقتی شما قضیه اعتقاد به خدا رو مطرح میکنین اعتقاد به خدای دینی منظورتون هست یا اعتقاد به یک خدایی که خودتون هم دقیق نمیدونین چی هست ولی فکر میکنین باید وجود داشته باشه.
این مسئله اساسی و مهم تمام تفکرات بعدی شما رو شکل میده.

به همین دلیل شما اول باید فرض های درستی رو در نظر بگیرین تا بتونین به نتایج درستی برسین.

این قضیه رو کاملا به بیراهه بردیم : )) قبول دارید؟
شما از تمام حرف های من قسمت هایی رو که می خواستید، نقد کردید اما با اصل موضوع کاری نداشتید!
قضیه اصلا درمورد خداباوری نبود!

درضمن دوست عزیز؛ من درمورد دین حرفی زدم؟
اون افرادی که شما عنوان کردید نمیشه «خداباور حقیقی» قلمداد کرد...
درسته دین بیشترین ضربه رو به حقوق زن وارد کرده؛ اما من درباره ی دین حرفی زدم؟ گفتم حس خودبرترپنداری رو نقد کنیم چرا بحث رو به جای دیگه میبرید؟