نمایش نسخه قابل چاپ
الا یا ایهّا الساقی اَدِر کاَساً و ناوِلها
که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکلها
ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنی
خاری به خود می بندی و ما را ز سر وا میکنی
از تیر کجتابی تو آخر کمان شد قامتم
کاخت نگون باد ای فلک با ما چه بد تا میکنی
ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را
با دوست هم رحمی چو با دشمن مدارا میکنی
با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال
زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا میکنی
امروز ما بیچارگان امید فردائیش نیست
این دانی و با ما هنوز امروز و فردا میکنی
ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن
در گوشه میخانه هم ما را تو پیدا میکنی
ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمن
شورافکن و شیرین سخن اما تو غوغا میکنی
پ ن: این غزل شهریار عالیه :)
یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد
به وداعی دل غم دیده ما شاد نکرد
در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا
ابروی او گره نشد گر چه که دید صد خطا
مولوی
آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است
یا رب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است
حافظ
تو مپندار کز این در به ملامت بروم
دلم اینجاست بده تا به سلامت بروم
ترک سر گفتم از آن پیش که بنهادم پای
نه به زرق آمدهام تا به ملامت بروم
سعدی
من در این هجمه ی غمها چه کنم درد فراغت ___ من که ایوب نیستم صبر کنم در غم و داغت
من اگر چشمم نیبیند یک دمی صورت نازت___ تا به شب نمیگذارد ملک الموت مرا راحت
نقل قول:
نوشته اصلی توسط Dayi javad
باز خودتون سورودید؟
ر.ا :تو نیکی میکن و در دجله انداز
که ایزد در بیابانت دهد باز
سرعت نتم خراب یکی دو روز نمیشه تو گول سرچ کنم ! مجبورم خودم بسرایم :| !نقل قول:
نوشته اصلی توسط شقایق موسوی
ز کار هر که يک مشکل گشايي
به خود صد مشکل آسان کرده باشي
صائب تبريزي
یک ذره وفا را به دو عالم نفروشیم
هر چند در این عهد خریدار ندارد
صائب تبریزی
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی
سعدی
یاد وصال می کنم ، دیده پر آب می شود
شرح فراق می کنم، سینه کباب می شود
دیگران را اگر از ما خبری نیست چه غم
نازنینا تو چرا بی خبر از ما گشتی
شهریار
