سلام نمیدونم بعد از گذاشتن این پیام اینجا قراره چه ریکشن و چه بازخوردی بگیرم و فارغ از همه چی دلم میخواد کمی احساساتم رو خالی کنم
من توی زندگیم فرصت های زیادی داشتم که با سهل انگاری و اهمال کاری تک تکشون رو از دست دادم
امسال اولین سالی هست که پشت کنکور میمونم و متاسفانه انقدری درگیر مساعلی شدم که بابت تک تکش خودم رو مقصر میدونم و حالم از خودم بهم میخوره
حالم از خودم بهم میخوره که به چیزهایی اهمیت دادم که الانی که به این نقطه رسیدم هیچ کدومشون رو کنار خودم ندارم
شاید از دیدگاه خیلیا مسخره به نظر بیاد ولی من نشونه های زیادی توی زندگیم دیدم و متاسفانه خیلی زیاد دز حق خودم بدی کردم
همه توی زندگیشون یه فصل تنهایی دارن درسته؟شاید این هم یه شانس دوباره برای من بوده که از اون جو سمی که توش بودم دربیام
دلم برای مامانم میسوزه چون لیاقت مامانم داشتن دختری بهتر از من بود
من شروع های زیادی توی زندگیم داشتم که همشون رو وسط راه ول کردم انقدری خودم دیگه خودمو باور نداره ولی از طرفی با خودم میگم یعنی این همه فشار هایی که بهم وارد شد نصف شب با تپش قلب از خواب بیدار شدنام و این همه زخم زبونایی که از اطرافیان شنیدم و تک تک اون تحقیر ها همشون فقط زجریه که کشیدم
دلم میخواد برای اخرین اخرین بار توی این مدت زمان باقی مونده تمامه توانمو بذارم که نتیجه هرچی هم شد با خودم بگم حداقل این نتیجه بخاطر 17 فرودین به بعدت نبوده
بعد از نتایج اون موقع تصمیم بگیرم ایا منه هستی توان اینو دارم که برای اون ارزویی که دارم باز هم پشت کنکور بمونم؟
میدونم احتمالش شاید یک درصد باشه که امسال اون قبولی رو بیارم ولی برای همون یک درصدی هم که ممکنه بشه این مدت تمامه توانم رو میذارم
امیدوارم هرکی که کنکور داره چه امسال چه سال های بعد بهترین خودش باشه و به هرچی که ارزوشه و دوست داره دست پیدا کنه![]()



LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول


