یعنی چی که از الان میشه یا نمیشه؟😐

[StarryNight]

این سوالِ مسخره و برخورد باهاش، عمیقا باعث آزار روحی من میشه
هرجا میبینمش فرار میکنم
چون منِ کم تجربۀ دو سال پیشو یادم میاره
الان که به یه سری چیزا پی بردم برام مسخرس و دیگه نمیاد تو ذهنم
ولی دو سال پیش که کم تجربه بودم تا دو هفته مونده به کنکور درگیرش بودم...
خودمم نمیدونم رفتار درست با کسی که این سوالارو میپرسه چیه
چه حرفی چه کاری باعث میشه به خودش بیاد
که بفهمه تو اشتباهه و باید هرچی سریعتر خودشو بیرون بکشه
واقعا نمیدونم
چون من خودم با شکست و تجربه و خوردن سرم به سنگ بهش رسیدم
فقط امیدوارم این جو مسخره ای که بیشتر هم مشاورای کنکور اینستاگرامی بابش کردن بیشتر از این گسترده نشه و از پول و روح و روان کنکوریا و خونواده هاشون بیشتر از این سوء استفاده نشه:,))

[Powerfullll]

خب بر فرض که کسی این سوال پوچ و بیهوده رو‌ میپرسه . به شماها چی میرسه با مسخره کردنش؟ کسی که این سوال رو می‌پرسه تحت فشار بسیار بسیار زیادی قرار گرفته که باعث شده مغزش کار نکنه و نتونه تحلیل درستی از مسئله زمان داشته باشه و نتونسته برنامه هاش رو توی زمان باقی مونده جا بده . همین !
اون آدم هم اگر در موقعیت بی تنش یا حداقل کم تنش شما ها باشه می‌فهمه که کار درست چیه ، سوال درست چیه ، رفتار درست چیه ...
از بیرون گود به بچه هایی که لبریز از ناامیدی و اضطرابن نگاه قهرمانانه نکنید والا خدا رو خوش نمیاد :/

[Dr.zn]

خب بر فرض که کسی این سوال پوچ و بیهوده رو‌ میپرسه . به شماها چی میرسه با مسخره کردنش؟ کسی که این سوال رو می‌پرسه تحت فشار بسیار بسیار زیادی قرار گرفته که باعث شده مغزش کار نکنه و نتونه تحلیل درستی از مسئله زمان داشته باشه و نتونسته برنامه هاش رو توی زمان باقی مونده جا بده . همین !
اون آدم هم اگر در موقعیت بی تنش یا حداقل کم تنش شما ها باشه می‌فهمه که کار درست چیه ، سوال درست چیه ، رفتار درست چیه ...
از بیرون گود به بچه هایی که لبریز از ناامیدی و اضطرابن نگاه قهرمانانه نکنید والا خدا رو خوش نمیاد :/

دوست عزیز من خودم داخل گودم
منظور من از این تاپیک مسخره کردن نبود میخواستم بگم چرا این سوال به وجود میاد واقعا

[Powerfullll]

دوست عزیز من خودم داخل گودم
منظور من از این تاپیک مسخره کردن نبود میخواستم بگم چرا این سوال به وجود میاد واقعا

من شخص شما منظورم نبود ‌‌ کلا علامه هایی رو گفتم که توی این تاپیک یا تاپیک های مشابه فاز برمیدارن و این موضوع رو که دغدغه یه عده هست مسخره و بیخود جلوه میدن‌ ‌.
علتشم اضطرابه فقط و نشناختن راه . همین

[StarryNight]

خب بر فرض که کسی این سوال پوچ و بیهوده رو‌ میپرسه . به شماها چی میرسه با مسخره کردنش؟ کسی که این سوال رو می‌پرسه تحت فشار بسیار بسیار زیادی قرار گرفته که باعث شده مغزش کار نکنه و نتونه تحلیل درستی از مسئله زمان داشته باشه و نتونسته برنامه هاش رو توی زمان باقی مونده جا بده . همین !
اون آدم هم اگر در موقعیت بی تنش یا حداقل کم تنش شما ها باشه می‌فهمه که کار درست چیه ، سوال درست چیه ، رفتار درست چیه ...
از بیرون گود به بچه هایی که لبریز از ناامیدی و اضطرابن نگاه قهرمانانه نکنید والا خدا رو خوش نمیاد :/

دقیقا:,))
چون خودم قبلا تجربه‌اش کردم میدونم چه حس مزخرفیه
وقتیم که میان مسخره میکنن، نمک میشن رو زخم اون آدم

یا حداقل چیزی نگید مثل من که نمیدونم چی بگم که کمک کننده باشه و ایگنور میکنم، یا اگه حرف مفید و راهکار خوبی دارید به این افراد کمک کنید...

[sajad004]

داداش اگه از دیروز شروع میکردی میشد ولی از الان فک نکنم بشه

[mahdi_artur]

فرض کن تو یه اتاق (سلول) دو در سه متر
چند ساله گیر افتادی

پشت در سلولت یه آدمایی هستن که فکر می کنن تو داری واسه آزاد شدن از سلول می جنگی
ولی خودت تو سلول هیچ حرکتی نکردی و نمی کنی و نمی تونی کنی
صرفا 300 الی 600 الی 900 الی 1200 الی 1500 الی ...
روزه که داری درجا میزنی و هر سال هم اوضاع از سال قبل بدتر میشه
از لحاظ روحی روانی شکستی و داغونی
از لحاظ پیشرفت و در حرکت بودن 6 هیچ از زندگی عقبی، همه دوستات قبول و غیب شدن و الان دارن خوش می گذرونن
ولی تو صبح به صبح با آرزوی مرگ چشاتو باز می کنی و شبا بدون هیچ تغییری سر میذاری رو بالش
خودت میدونی هیچی درست بشو نیس ولی بازم برنامه هاتو سِری میکنی برای فردا
دیگه انقدر برنامه نوشتی و اجرا نشده که از خودکارت خجالت می کشی
خواستی بخونی ولی نشد
حتی چند روز بکوب خوندی ولی بازم نشد...
آرزوته اصلا فردارو نبینی، صرفا داری نفس می کشی و زندگی نمی کنی،
نه راه پیش مونده نه راه پس
مجبوری بسوزی و بسازی با شرایط ات چون نه نای حرکت داری نه دیگه حتی نای تحمل کردن
امید؟
خبری از امید نیست.
رویا و هدف؟
خبری از اونم نیست...
اینایی که میان تاپیک میزنن اگه شرایط شون بدتر از اینی که گفتم نباشه، مطمئن باش بهتر هم نیست.
اینا نمیان اینجا تا حرف منطقی ما رو بشنون
وضعیت شون خیت تر از چیزیه که ماهم یه خنجر دست بگیریم از پشت یا روبرو فرو کنیم تو سینه تک تک شون، خفه شون کنیم تا دیگه کسی نیاد بپرسه «از الان بخونم میشه؟» که بازم میان و این چرخه معیوب کنکور هر سال نهایت 50 هزار نفر رو به مرحله بعدی بدبختی های زندگی میرسونه و در مقابل 500 هزار نفر رو هم تبدیل به آدمایی می کنه که 0.001 درصدشون هر سال از بهمن شروع می کنند به پرسیدن سوال "از الان میشه؟" و بقیه هم درجا بزنند و درجا تا بالاخره برند پی کار دیگری...
حالا من و تو چی میخوایم به اینا بگیم؟
یه سال دیگه پشت بمونن و با ایمان خالص و پشتکار قوی سال آینده موفق بشند؟
نه...
یه سال پشت موندن واسه اکثر این بچه ها جز تکرار معنی و مفهوم دیگه ای نداره
یکی می گفت:
چیزی که روی زمینه رو چطوری میخای زمین بندازی؟
کسی که امتحان شو صفر گرفته رو چطوری میخای مردود کنی؟ این خودش مردوده!
همه اون کارایی که ما با مسخره کردن این آدما سرشون آوردیم قبلا دنیا انجامش داده...
اینا نه نیازی به تایید ما دارن
نه نیاز به حتی امید و انگیزه دادن ما
حالا نشستیم یک طومار حرف و حدیث نوشتیم و زدیم
حرفایی که ما میزنیم اینجارو میخونن
امید دادنا، برنامه ها، نقشه راه ها، منابع، حرفای منطقی و ...
ولی فردا که بیدار شدن می بیننن اون آدمی که بیدار شده همون آدم دیروزه که هیچ امیدی به فردای خودش نداره.
عادت سازی
عادت سازی
عادت سازی
عادت به درس خوندن، عادت به بدبختی کشیدن، عادت به بدون سر و صدا درس خوندن و هیچی نگفتن! عادت به تحمل کردن و فوران نکردن!
تنها چیزی که نیاز دارن عادت سازیه اصولیه! طوری که بخونن و جیک نزنن!
نه نیاز به امید و انگیزه است و نه نیازی دارن به بحث و دعوا پیرامون شدن و نشدنش.
امید، یه فانتزی به شدت ناجوره که خیلیا رو نابود کرده و می کنه.
و بدتر اینه که اغلب آدما نفهمیدن اون انهدام ثمره ی امید بود...

پی نوشت:
پست اصلی
چ کنیم؟

[مالفیسنت]

خب بر فرض که کسی این سوال پوچ و بیهوده رو‌ میپرسه . به شماها چی میرسه با مسخره کردنش؟ کسی که این سوال رو می‌پرسه تحت فشار بسیار بسیار زیادی قرار گرفته که باعث شده مغزش کار نکنه و نتونه تحلیل درستی از مسئله زمان داشته باشه و نتونسته برنامه هاش رو توی زمان باقی مونده جا بده . همین !
اون آدم هم اگر در موقعیت بی تنش یا حداقل کم تنش شما ها باشه می‌فهمه که کار درست چیه ، سوال درست چیه ، رفتار درست چیه ...
از بیرون گود به بچه هایی که لبریز از ناامیدی و اضطرابن نگاه قهرمانانه نکنید والا خدا رو خوش نمیاد :/

بحث مسخره کردن نیست ، بحث تلنگره !

[mh81]

چقدر خوشمزن یه عده
دفعه بعد یادم باشه خیارشور نخرم بیام از همینا رایگان استفاده کنم
هرچند میزان نمکش بالاس

[mh81]

امام علی علیه السلام فرمودند:
«مَنْ عَیرَ شَیئاً بُلِی بِهِ».
«کسی که چیزی را مذمت کند به همان چیز گرفتار می شود».

[RANGO]

یا بساز و ذره ذره مرگ برگاتو ببین یا
بسوز و جنگلی رو شعله ور کن با خودت

[Powerfullll]

بحث مسخره کردن نیست ، بحث تلنگره !

من چند نفر قبل بجز آقای آرتور رو ندیدم کسی تلنگر مشخص باشه توی حرفاش.‌‌بعدشم دوست عزیز مرز بین تمسخر و تلنگر بسیار باریکه . این چیزایی که غالبا میبینیم واقعا به سخره گرفتن نگرانی یه عده است که خیلی هم واضحه.

[Bamby]

فرض کن تو یه اتاق (سلول) دو در سه متر
چند ساله گیر افتادی

پشت در سلولت یه آدمایی هستن که فکر می کنن تو داری واسه آزاد شدن از سلول می جنگی
ولی خودت تو سلول هیچ حرکتی نکردی و نمی کنی و نمی تونی کنی
صرفا 300 الی 600 الی 900 الی 1200 الی 1500 الی ...
روزه که داری درجا میزنی و هر سال هم اوضاع از سال قبل بدتر میشه
از لحاظ روحی روانی شکستی و داغونی
از لحاظ پیشرفت و در حرکت بودن 6 هیچ از زندگی عقبی، همه دوستات قبول و غیب شدن و الان دارن خوش می گذرونن
ولی تو صبح به صبح با آرزوی مرگ چشاتو باز می کنی و شبا بدون هیچ تغییری سر میذاری رو بالش
خودت میدونی هیچی درست بشو نیس ولی بازم برنامه هاتو سِری میکنی برای فردا
دیگه انقدر برنامه نوشتی و اجرا نشده که از خودکارت خجالت می کشی
خواستی بخونی ولی نشد
حتی چند روز بکوب خوندی ولی بازم نشد...
آرزوته اصلا فردارو نبینی، صرفا داری نفس می کشی و زندگی نمی کنی،
نه راه پیش مونده نه راه پس
مجبوری بسوزی و بسازی با شرایط ات چون نه نای حرکت داری نه دیگه حتی نای تحمل کردن
امید؟
خبری از امید نیست.
رویا و هدف؟
خبری از اونم نیست...
اینایی که میان تاپیک میزنن اگه شرایط شون بدتر از اینی که گفتم نباشه، مطمئن باش بهتر هم نیست.
اینا نمیان اینجا تا حرف منطقی ما رو بشنون
وضعیت شون خیت تر از چیزیه که ماهم یه خنجر دست بگیریم از پشت یا روبرو فرو کنیم تو سینه تک تک شون، خفه شون کنیم تا دیگه کسی نیاد بپرسه «از الان بخونم میشه؟» که بازم میان و این چرخه معیوب کنکور هر سال نهایت 50 هزار نفر رو به مرحله بعدی بدبختی های زندگی میرسونه و در مقابل 500 هزار نفر رو هم تبدیل به آدمایی می کنه که 0.001 درصدشون هر سال از بهمن شروع می کنند به پرسیدن سوال "از الان میشه؟" و بقیه هم درجا بزنند و درجا تا بالاخره برند پی کار دیگری...
حالا من و تو چی میخوایم به اینا بگیم؟
یه سال دیگه پشت بمونن و با ایمان خالص و پشتکار قوی سال آینده موفق بشند؟
نه...
یه سال پشت موندن واسه اکثر این بچه ها جز تکرار معنی و مفهوم دیگه ای نداره
یکی می گفت:
چیزی که روی زمینه رو چطوری میخای زمین بندازی؟
کسی که امتحان شو صفر گرفته رو چطوری میخای مردود کنی؟ این خودش مردوده!
همه اون کارایی که ما با مسخره کردن این آدما سرشون آوردیم قبلا دنیا انجامش داده...
اینا نه نیازی به تایید ما دارن
نه نیاز به حتی امید و انگیزه دادن ما
حالا نشستیم یک طومار حرف و حدیث نوشتیم و زدیم
حرفایی که ما میزنیم اینجارو میخونن
امید دادنا، برنامه ها، نقشه راه ها، منابع، حرفای منطقی و ...
ولی فردا که بیدار شدن می بیننن اون آدمی که بیدار شده همون آدم دیروزه که هیچ امیدی به فردای خودش نداره.
عادت سازی
عادت سازی
عادت سازی
عادت به درس خوندن، عادت به بدبختی کشیدن، عادت به بدون سر و صدا درس خوندن و هیچی نگفتن! عادت به تحمل کردن و فوران نکردن!
تنها چیزی که نیاز دارن عادت سازیه اصولیه! طوری که بخونن و جیک نزنن!
نه نیاز به امید و انگیزه است و نه نیازی دارن به بحث و دعوا پیرامون شدن و نشدنش.
امید، یه فانتزی به شدت ناجوره که خیلیا رو نابود کرده و می کنه.
و بدتر اینه که اغلب آدما نفهمیدن اون انهدام ثمره ی امید بود...

پی نوشت:
پست اصلی
چ کنیم؟

خب این عادت سازی اصولی که میگین چجوری باید ساخته شه ؟؟؟
توضیح میدین یکم ؟
فکر کنم باید اینطوری باشه که (مثلا) هر روز صبح که بیدار شدی به ۲ ساعت زیست خوندن عادت کنی بعد صبحانه ۲ ساعت ریاضی داری و بعد ریاضی نیم ساعت استراحت داری و باید بعد نیم ساعت استراحت ریاضی شیمی بخونی
یا بعد ناهار بلافاصله عمومی ترمیم می خونی و بعد عمومی هم فیزیکه و هر روز این چرخه رو تکرار کنی باید
حتی اگر بعد صبحانه حوصله ریاضی نداشته باشی حتی اگه بعد عمومی دلت نخواد فیزیک بخونی حتی شده با گریه باید همین روندو تکرار کنی
درسته ‌؟ باید همینطوزی که گفتم مشخص بشه چه تایمی از روز برای چه درسیه و هر روز تکرار بشه تا بعد یه مدت ناخودآگاه چه بخوای چه نخوای بری اون تایم درسی که باید رو بخونی یا نه مهم نیست مشخص کردن اینوه چه تایمی باید چه درسی خونده شه ؟
اینطوریه عادت سازی ؟
اگر اینطور نیست یکم توضیح میدین چطوریه ؟
و اینکه چقدر طول میکشه عادت کردن ؟یعنی اگر منظم پیش بری و عادت سازی رو نصفه ول نکنی بعد چند روز عادت در تو ایجاد میشه ؟
و اینکه توی این مسیر عادت سازی به غیر از درس خوندن باید چه عادت های دیگه ای ساخت ؟ گوشی باید کامل کنار گذاشته شه یا استفاده ازش محدود شه ؟
یا تا چه حد مجازیم ازش استفاده کنیم ؟
مثلا باید شبکه ای مثل اینستا که وسوسه میکنه ازش استفاده کنیم کلا حذف شه یا نه کلا باید همه این شبکه های مجازی کنار گذاشته شن ؟

[amirrezagh10]

از این حرفا نزنید زمین گرده میچرخه میچرخه یجایی خرتو میگیره نمیفهمی از کجا خوردی

بشدت موافقم ، یکی از فامیل ها بعد سه سال پشت موندن تو تجربی ، رشته معمولی ای قبول شد ، من اونموقع به خانواده میگفتم این چقدر پرته دیگه ، من تو ی سال قبول میشم و میرم ، الان شرایطم حتی از اونم بدتره و این حرف شما رو کامل درک میکنم

[Nadiiia]

منم یه روزی یکی رو قضاوت کردم گفتم مگه میشه یکی این همه سال پشت کنکور باشه؟ که خودم گرفتار شدم. حس خوبی از این تاپیک نگرفتم