مشاعره...

[zista]

تارو پود عالم امکان به هم پیوسته است///عالمی را شاد کرد آنکس که یک دل شاد کرد

[zista]

گل که هنوز نو به دست آمده بود

نشکفته تمام باد قهرش بربود

بیچاره بسی امید در خاطر داشت

امید دراز و عمر کوتاه چه سود؟

[zista]

روزی گفتی شبی کنم دلشادت

وز بند غمان خود کنم آزادت

دیدی که از آن روز چه شبها بگذشت

وز گفته‌ی خود هیچ نیامد یادت؟

[zista]

علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد

دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست

به روزگار سلامت سلاح جنگ بساز

وگرنه سیل چو بگرفت،سد نشایدبست

[zista]

نادان همه جا با همه کس آمیزد

چون غرقه به هر چه دید دست آویزد

با مردم زشت نام همراه مباش

کز صحبت دیگدان سیاهی خیزد

[zista]

مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند

قوتی به هزار حیله اندوخته‌اند

فردای قیامت به گناه ایشان را

شاید که نسوزند که خود سوخته‌اند

[zista]

ابر آمد و باز بر سر سبزه گريسـت

بي باده ارغوان نـميبايد زيسـت

اين سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزه خاک ما تماشاگه کيست

[zista]

هرگز پر طاووس کسی گفت که زشتست؟

یا دیو کسی گفت که رضوان بهشتست؟

نیکی و بدی در گهر خلق سرشتست

از نامه نخوانند مگر آنچه نوشتست

[zista]

مگسی گفت عنکبوتی را

کاین چه ساقست و ساعد باریک

گفت اگر در کمند من افتی

پیش چشمت جهان کنم تاریک

[zista]

ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی

هر چند که بالغ شدی آخر تو آنی

شکرانه‌ی زور آوری روز جوانی

آنست که قدر پدر پیر بدانی

[zista]

ياران موافق همه از دست شدند

در پاي اجل يکان يکان پست شدند

خورديم ز يک شراب در مجلس عمر

دوري دو سه پيشتر ز ما مست شدند

[zista]

اگر شاد باشی و آرام چند // نگردد ترا غم ز خوابت بلند

اگر غم ترا است، گريه آرام كن // كه اُمّيد شادی نگيرد گزند

[zista]

موفّق، به دنبال يك فرصت است // كه مانند ديگر پیِ رحمت است

تو ای نا موفّق، سئوالت خطا است // كه‌گويی‌چه سودی زهر فرصت است

[zista]

مزن حرف و در ابتدا گوش كن // تو نا بخردی را فراموش كن

تو از عقل و هوشت به هر گفتگو // به جان و خرد هر دو را نوش كن

[zista]

تو در زندگانی و، در عشقِ زن // تو خوشحال باش و تو لبخند زن

تو در زندگانی‌خود خويش باش // بده گوش اوّل سپس حرف زن