مشاعره...

[eli94]

ای عزیزان پشت کنکوری
تا به کی داغ و درد و رنجوری ؟***
تا به کی تست چند منظوره ؟
تا به کی التهاب و دلشوره ؟***
شوخی و طعن این و آن تا چند ؟
ترس و کابوس امتحان تا چند ؟***
غرق بحر تفکرید که چی ؟
بی خودی غصه میخورید که چی ؟***
گیرم اصلاً شما به طور مثال
کشکی، از بخت خوش، به فرض محال***
زد و شایسته دخول شدید
توی کنکورهم قبول شدید***
یا گرفتید با درایت و شانس
مدرک فوق دیپلم، لیسانس***
گیرم این نحسی است، سعدش چی؟
اصلاً این هم گذشت، بعدش چی؟***
تازه از بعد آن گرفتاری
نوبت رخوت است و بیکاری***
بعدمستی، خمار باید بود
هی به دنبال کار باید بود***
آنچه داروی دردمندی هاست
صفحات نیازمندی هاست***
گر رضایت دهی تو آخر سر
گه شوی منشی فلان دفتر***
به تو گویند : بعله، دفتر ما
هست محتاج آدمی دانا***
آشنا با اتوکد و اکسل
و فری هند و آوت لوک و کورل***
باید البته لطف هم بکند
چای هم، بین تایپ، دم بکند***
بکشد وانگهی به خوش رویی
هفته ایی یک دوبار جارویی***
این که از این، حقوق هم فعلاً
ماهیانه چهل هزار تومن!***
پس بیایید و عز و جز نکنید
بی خودی هی جلز ولز نکنید

[_Rasul_]

تو همچو صبحی من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بین که همی سپرم

[mehdi bey]

بسم الله الرحم الرحیم

مکن کاری که بر پا سنگت آیه

جهان با این فراخی تنگت آیه

چو فردا نامه خوانان نامه خوانند

تو را از نامه خواندن ننگت آیه

[_Rasul_]

هر که گفتار نرم پيش آرد

همه دل ها به قيد خويش آرد

[Mohammad.h]

دانی ک چرا با تو ز اسرار نگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری!

[_Rasul_]

یاد وصال می کنم، دیده پر آب می شود

شرح فراق می کنم، سینه کباب می شود

[mehdi bey]

دل به دلداران سپردن کار هر دلدار نیست

من به تو جان میسپارم دل که قابل دار نیست

[sheida_]

تو به مردی پایداری آری آری مرد باشد/ بر سر عهدی که بندد تا به پای دار باقی

[_Rasul_]

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم

ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

[sheida_]

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن/ من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود

[Faghat Pezeshki]

در کوی نیکنامان مارا گذر ندادند
گر تو نمیپسندی تغییر ده قضا را

[sheida_]

آمدی جانم ب قربانت ولی حالا چرا/ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

[Faghat Pezeshki]

آتش آن نیست که از شعله ی او خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند

[sahel.]

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند ..

[Faghat Pezeshki]

من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
محتسب داند که من این کارها کمتر کنم