Up
مهاجرت به روسیه خیلی آسونه
کاربر فردریک
اگه پولش رو داری و میخوای بری گزینه خوبیه
حداقل میتونه سکوی پرتاب خوبی باشه!
وقتی تاس آدم بد نشست، بد نشست .
این دنیا یه نخود بهم مردونگی نشون نداده که براش یه دنیا مردونگی کنم
دوستای زیادی دارم دندونپزشکی و پزشکی روسیه میخونن
۹۰ درصد قصد برگشت دارن
اگه شرایط زندگیشون اوکی بود این آمار تمایل به برگشت به جای ۹۰ درصد ۱۰ درصد بود اون ۱۰ درصدم به خاطر مسائل خانوادگی و شخصی صرفا
ویرایش توسط Nik the wolfie : 01 بهمن 1404 در ساعت 01:48
دوستان عزیز بنده دوست صمیمیم خارج از کشور داروسازی میخونه و تمام جزئیات این راه رو بهم گفته و در جریانم
بخوام کوتاه و فشرده بگم بهتون: به نسبت هزینه که میکنی، انرژی که میذاری، فشارهای روحی و روانی که تجربه میکنی(همین دوستم انقدر ادم شادی بود که نبود الان همش مضطربه و افسرده شده، وقتی اونجاست دل تنگ اینجاست یا اتفاقاتی مثل الان یا جنگ میفته و همش نگران خانوادست و وقتی هم که ایرانه همش باید نگران ویزا و این مسائل باشه) و خیلی مسائل دیگه اصلا ارزش نداره
اون چیزایی که توی اینستا میبینید همش شو هست واقعیت قضیه فرق داره
La vida sigue, sigue dando lecciones
درباره بحث تطبیق مدرک هم برای داروسازی این شکلیه که اگه دانشگاهت مورد تایید وزارت باشه یه ازمون ازشون میگیرن که براساس چارت ایرانه و ۸۰ درصد با مطالبی که اونور بهشون درس میدن فرق داره و عملا محبورن همه چیو از اول خودشون بخونن
معمولا هم دور اول قبول نمیشن، اگه هم نمره قبولی رو بیارن میرن توی نوبت براساس اینکه چه دانشگاهی چه تعدادی بخواد پذیرش میگیره و مثل ظرفیت کنکور نیست که یه چیز مشخص باشه ممکنه یه سال یه دانشگاه اصلا نخواد بگیره و ممکنه تو نمره قبولی هم اورده باشی ولی چون دانشگاه نمیخواد پس پذیرفته نمیشی
به هر ترتیبی اگه قبول بشی بسته به دانشگاهی که پذیرفته میشی ۲-۳ سال باید درس بخونی و شهریشونم عدد بزرگیه و دانشگاه به دانشگاه فرق داره.
La vida sigue, sigue dando lecciones
شخص به شخص متفاوته
بعضی( خودم جزو شون نیستم) روحیه ی قوی ای دارن و با مهاجرت و اینها میتونن خودشونو بعد از اون شوکی که بهشون وارد میشه جمع و جور کنن. دوری از خونواده رومیتونن تحمل کنن.بله واقعا... چیزایی که توی اینستاگرام اکثرا شو عه یا مال کسایی هست که والدین شون درامد های شاهانه دارن. ازاد سازی مدرک هم بله نود درصد کشورها مدرک ایران رو قبو ندارن تازه واسه یه عده بگی دانشگاه ملی برای ازادسازی مدرک پول میخواد باور نمیکنن میگن داری دروغ میگی..
ادم از همون اول نباید توقعات بالا داشته باشه وگرنه وقتی با واقعبت رو به رو میشی بدجور با مشتش صورتت رو خرد میکنه. بقولی فرش قرمز برای یه مهاجر خاورمیانه ای پهن نکردن بگن بفرما شرایط عالی زندگی بیا ما این پوزیشین کاری رو به هموطن خودمون نمیدیم میدیمش به تو. بله تجربه سختیه و هر کسی قبلش بااااید قبول کنه که احتمالا چندین سال اول قراره زجرکش بشه و اگر دیرتر بره شایدم تا اخر عمرش هیچ وقت احساس نزدیکی به اون مکان رو نداشته باشه وحس شهروند درجه دو بودن و نژادپرستی ها اذیتش کنه.
نمیشه برای همه یک نسخه روپیچید. خیلی ها از فرهنگ و جامعه ای که توش هستن خسته ان. خیلیا شغل شون توی کشور خودشون به عنوان تحقیر استفاده میشه درحالیکه توی اون کشوری که میخوان برن سطح زندگی شون با یه مهندس پرکار فرقی نمیکنه.خیلی ها بستگان شون هم در جای دیگه زندگی میکنن و میرن پیش اونا...
ببینید شما هم اون شخص رو نمیشناسید من از جانب کسی نقل قول میکنم که بیش از ۱۰ ساله میشناسمش و ادم به شدت قوی و با روحیه بالایی بوده و هست و عموش هم اونجا بوده عمدتا کسایی که میرن خارج یه نفرو اونور دارن که کمکش کنه. مشکل اینجاست که تصور افراد از خارج درس خوندن و زندگی کردن با واقعیت خیلی فرق داره من صرفا خواستم خیلی رک برای بقیه شفاف سازی کنم چون این صحبت هایی که من گفتم رو از کمتر کسی میشنوید و این بنده خدا هم چون با من صمیمی هست به من میگه مگه نه اینستاشو ببینی همش عکسای جاهای خوشگل و غذاهای جذاب و اینجور چیزا یعنی پیج رو که ببینی میگی وای چقدر خوشبخته در صورتی که واقعیت چیز دیگه ای هست. شرایط زندگی در خارج صد هزار برابر از تصوراتتون سخت تره.
من فکر میکنم اگر میموند و روی رشته دیگه ای سرمایه گذاری میکرد و بعد از اون طریق اپلای میکرد وضعیتش خیلی بهتر بود. یعنی کلا به نظرم ادم اگه قراره بره بهتره اول توی ایران به نقطه پایداری برسه و بعد به فکر رفتن باشه.
به هر حال این چیزایی هست که میدونم و خواستم در اختیار دوستان بذارم، صلاح مملکت خویش خسروان دانند.
La vida sigue, sigue dando lecciones
در حال حاضر 6 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 6 مهمان)