سلام دوست عزیز؛ ممنونم بخاطر لطف و بزرگواریت
سهمیه مناطق محروم توی هر مقطعی که باشه (چه دوره پزشکی عمومی چه تخصص) یعنی شما تعهد میدی سه برابر مدت تحصیلت توی اون منطقه ای که انتخاب کردی خدمت کنی.
تفاوت سهمیه آزاد و مناطق محروم توی دوره تحصیلش نیست، توی مدت تعهداتش هستش. پزشک عمومی با سهمیه آزاد تعهد خدمت برابر مدت تحصیل رو میده (که فقط دو سالش رو فعلا میگذرونن، بقیه ش رو وزارت بهداشت بزرگواری میکنه و میبخشه) و توی سهمیه آزاد سه برابر مدت تحصیل (یعنی 21 سال طرح، که دیگه اینو وزارت بهداشت معمولاً کوتاه نمیاد) تهعد داده میشه.
بحث تامین پزشک برای روستاها ربطی به تعداد نداره! بلکه جمعیت اون نواحی مدنظر قرار داده میشه. به این شکل که هر یک یا چند روستا یک خانه بهداشت دارن که توسط بهورز آموزش دیده توسط وزارت بهداشت اداره میشه. این خانه بهداشت توی یکی از روستاها قرار داره که بهش روستای اصلی میگن و بقیه روستاهایی که تحت پوشش اون خانه بهداشت قرار دارن، روستاهای قمر نامیده میشن. بعد چندین تا خانه بهداشت، تحت نظر یک مرکز خدمات بهداشتی درمانی روستایی قرار دارن که پزشک توی این مراکز هستش.
به بهورز ها آموزش داده میشه که مواردی که نیاز به ارجاع ندارن رو مدیریت کنن و مواردی که نیاز به ارجاع دارن رو به مراکز بهداشتی درمانی روستایی ارجاع بدن.
ضمناً توی کار پزشکی فقط خدمت به مردم روستا و مناطق محروم ملاک نیست. به نظر من درست تر اینه که پزشک ببینه کجا میتونه بیشترین خدمات رو ارائه بده.
شما اگر یه ارتوپد باشی هیچوقت کار درستی نیست که به یه مرکز بهداشتی درمانی بری که حتی 100 تا روستا رو پوشش میده. چون اونجا امکانات کافی نداری. شما باید توی شهر باشی و مریض ها به شما ارجاع داده بشن، نه اینکه شما بری پیش مریض ها. اینجوری کمک بیشتری هم به مردم شهر میکنی هم روستا (میدونم منظور شما اینجور چیزی نبود، به طور کلی عرض کردم)
و اینکه بله تا حد امکان وزارت بهداشت بومی بودن رو ملاک قرار میده. بخاطر این میگم تا حد امکان چونکه یه فرد تهرانی هرچند بومی تهرانه اما امکانش خیلی خیلی کمه که بتونه داخل تهران خدمت کنه. اینجور مسائل پوشش جغرافیایی هم مد نظر وزارت بهداشت هست.
موفق باشی دوست عزیز
.gif)