زندگيم داره به باد ميره كمك كنيدلطفا

[mahsa92]

سلام خوبين؟
اغا گفتم دلو بزنم به دريا بيام از شما ها بپرسم چه كاري بهتره
فقط قضيه يك عمر زندگي ي ادم در ميونه لطفا جوابي كه ميديد واقعا از روي حس انسان دوستيتون باشه و خواهشا هر چي ميدونيد دريغ نكنيد
چند روزيه دارم به ي موضوعي فكر ميكنم اونم اينه :
ببينيد من سال ٧٤ بدنيا اومدم-شهريور!
سال ٩٢مدرسه ام تموم شد و كنكور شركت كردم رتبه ام در حد پرستاري بم بود(خودمم كرماني ام)
من با تمام وجود عاشق داروسازي ام اونم نه هر دانشگاهي فقط علوم پزشكي شيراز
و خب رتبه پارسال من خيلي فاصله داشت با اين رشته!
خواستم بمونم پشت كنكور نذاشتن! بابا از ي طرف قُر ميزد مامان كه ديگه بدتر! از اونطرف با داييم كه مشورت كردم گفت بار سنگيني روي دوشت ميمونه و اگه داروسازي قبول تشي بعد از يك سال خيلي بد ميشه و همش سركوفته! خب راست هم ميگفت .بابامم رسما اعلام كرده بود كه هيچگونه پشتيباني مالي و عاطفي نخواهد كرد!(حق هم داشت سال اول اينهمه خرج كرد جوابش چي شد؟!)
خلاصه اينكه من وفتم رشته زبان و تصميم گرفتم ي سال ديگه بخونم براي كنكور (همزمان) اما رشته زبان واقعا سنگين بود و هر روز حتي پنج شنبه ها بايد ميرفتم دانشگاه و درسهاي اختصاصي همه ٤واحدي!!(اونايي ك رفتن دانشگاه ميدونن جهار واحدي چقدر سخت و سنگينه و اجثر رشته ها فقط دو واحدي ان) و خلاصه بگم نشد!
اين ترم رو مرخصي گرفتم از ارديبهشت شروع كردم خوندن همه دوستام و همكلاسيام خيلي ميگفتن نميشه نكن و اينا
راستش حالا مامانم ك در جريانه به پرستاري رفتن من راضيه!يعني همون رتبه رو بيارم و ي دانشگاه سطح پايين توي شهرستان مدرك بگيرم
حالا يچيزايي ك هست اينه كه
١-من همه فاميلامون دكتر-دندون پزشك-ماما-پرستارن يعني من اونا مقايسه ميشم و اين زبان اصلا ب چشم نمياد و همه با ي چشم حقارت نگام ميكنن و من از اين حس متنفرم!
٢-من مادرم همزمان با من كنكور داد براي ارشد و دولتي علوم پزشكي كرمان قبول شد و خودتون ببينين چه انتظارايي از من داشت و من براورده نكردم
٣-بابامم از رشته اي ك ميخونم خيلي راضي نيست!
٤-من ي خواهر دارم كه مطمعنم با اين همه تلاشي ك داره حتما پزشكي مياره و خونوادمم گفتن اشكال نداره تو دكتر نشدي بجاش خواهرت دكتر ميشه(يني انتظاراتشونو براورده ميكنه) چون الان ك سال اوله دبيرستانه روزاي تعطيل ١٠-١٢ساعت ميخونه و معدلشم ١٩.٩٠و خورده ايه
من سال اول معدلم ١٧ و خوردي شد!
هوش من از خواهرم بهتره و اين اثبات شده است و همه ميدونن اينو ولي اون فقط پشتكار داره

حالا با اين شرايط به نظر شما رشته داروسازي -هدفم - ديد جامعه و فاميلامون به من - براورده كردن ارزوي مادري ك حاضر بود منو بين الملل بفرسته ولي قبول نشدم!-
ارزشه اينو داره كه من يك سال ديگه بمونم و كنكور ٩٤شركت كنم اينبار جلو خونوادم وايسم و براي گرفتن حقم از زندگي از خودم دفاع كنم؟يعني انقد قُر بزنم تا راضي بشن انصراف بدم و از اول بخونم برا كنكور
يا نه ؟
هرچي امسال اوردم برم؟ (مهندسي بهتداشت حرفه اي هم دوست دارم)
-----
مشكل من انتخاب زبان يا داروسازي نيس منظورم اينه كه انسال برم همون پرستاري بم و از هدفم و ادمايي ك دوست دارم دور باشم يا اينكه بمونمو بجنگم و بخونم و داروسازي شيراز بيارم؟
ببخشيد وقتتونو گرفتم ولي خدايي جواب بدين از اين دوگانگي در بيام


Sent from my iPhone 5s using Tapatalk

[MJavadD]

به نظر من که نمون

[پویا دقتی]

جوابایی رو که به دوستمون در تاپیک ( ارشد تغدیه یا پزشکی ) دادم رو مطالعه بفرمایین

[MAHSA]

اگه واقعا میخونی و میدونی که با یه سال موندن میتونی چیزی رو که میخای قبول بشی بمون و واسش تلاش کن و ایندتو تغییر بده
من متولد 70 هستم ینی 23 سالمه متاهلم هستم کنکور 92 رتبم شد 3800 منطقه یک نتونستم پزشکی که میخاستم قبول شم موندم پشت کنکور تجربی و خوندم واسه 93 الانم اصلا ناراحت نیستم چون با این یه سال موندن پشت کنکور به پزشکی که میخاستم میرسم به امید خدا
پس هدفت واست مهم باشه و واسش تلاش کن مطمعن هم باش که به هدفت میرسی
ایندت واست مهم باشه
با ارزوی موفقیت مهسا جان

[mahsa92]

به نظر من که نمون

خب قرار شد با دليل بگين ك من بتونم تصميم بگيرم!


Sent from my iPhone 5s using Tapatalk

[mahsa92]

جوابایی رو که به دوستمون در تاپیک ( ارشد تغدیه یا پزشکی ) دادم رو مطالعه بفرمایین

حوصله و اينارو دارم علاقه هم كه دارم فقط پشتيبان عاطفي و مالي ندارم ميترسم ب مشكل بخورم!


Sent from my iPhone 5s using Tapatalk

[mahsa92]

اگه واقعا میخونی و میدونی که با یه سال موندن میتونی چیزی رو که میخای قبول بشی بمون و واسش تلاش کن و ایندتو تغییر بده
من متولد 70 هستم ینی 23 سالمه متاهلم هستم کنکور 92 رتبم شد 3800 منطقه یک نتونستم پزشکی که میخاستم قبول شم موندم پشت کنکور تجربی و خوندم واسه 93 الانم اصلا ناراحت نیستم چون با این یه سال موندن پشت کنکور به پزشکی که میخاستم میرسم به امید خدا
پس هدفت واست مهم باشه و واسش تلاش کن مطمعن هم باش که به هدفت میرسی
ایندت واست مهم باشه
با ارزوی موفقیت مهسا جان

يعني اگه شرايط منو داشتي هم بعد از يك سال پشيمون نميشدي؟


Sent from my iPhone 5s using Tapatalk

[mhbl74]

انتخاب حساسیه.به نظر من بستگی به شخصیت خودت داره.اگه واقعا خیلی تحت تاثیر اینکه پشت کنکوری هستی قرار میگیری و به قول خودت از نظر عاطفی پشتیبانی نمیشی،بهتره که امسال بری.در غیر این صورت واسه سال دیگه بخون.
در ضمن شما اگه واسه سال دیگه بخونی چه اشکالی میتونه داشته باشه؟؟؟خوب به نظر من هیچی.ما ها داریم زندگی می کنیم.مگه کنکور جزئی از زندگی نیست؟

[Roya.Kh]

مهسا جان اول باید بشینی تکلیفتو با خودت مشخص کنی.. بشین فکر کن ببین میتونی سختیاشو تحمل کنی یا نه .. اگه واقعا توان و ارادشو توی خودت میبینی به نظرم ارزش داره یکسال تمام سختیارو تحمل کنی.. تو که ماجرای منو میدونی .. خواستی بیا کامل واست بگم چه سختیا چه تحقیرایی تحمل کردم .. سختیایی تحمل کردم که فقط خودم و خدای خودم میدونیم. ولی با این وجود نتونستم راضی کنم خودمو که از علاقم بگذرم.. من 4ساله دارم تحمل میکنم پس مطمئن باش 1سال زیاد نیست از خدا بخواه .. خودش توان و ارادشو بهت میده.

[DaNiaLHnV]

سلام مهسا خانم
دقیقا منم مشکل شما رو دارم متولد 74 هستم و امسال هم سال دوممه که کنکور میدم..منم مثل شما دیر شروع به خوندن کردم و حال شما رو کاملا درک میکنم...
ببینین منم الان کل فامیل روم زوم کردن و همه به اسم دکتر صدام میکنن ولی میترسم که مبادا نتونم نتیجه بگیرم و بهم بگن خنگی و این حرفا...چون دیر شروع کردم و 4 5 ماهه شروع کردم دارم میخونم و پامو بیرون نزاشتم و حالا همه توقع دارن که کولاک کنم...ولی به نظرم نقش پدر و مادر خیلی مهمه با این که فامیلام کلی توقع دارن ولی پدر و مادرم همیشه برام قوت قلب بودن با اینکه همین 4 5 ماهی که شروع کردم و کلی خرج کردمو کتاب خریدم و کلاس رفتمو .....ولی بازم بهم میگن اگه امسال هم نشدی دنیا به آخر نرسیده و میتونی سال بعد هم کنکور بدی...همین حرف باعث میشه آدم آرامش بگیره...بهتره که با پدر و مادرت صحبت کنی یا پیش یک مشاور برین که نظرشون رو نسبت به اینکه بهت امید ندارن و...تغییر بدی خیلی مهمه...اگر تلاش کردی و تلاشاتو دیده باشن دلیل نداره که ازت نا امید بشن تازه باید یگن تلاششو کرد حتی اگرم قبول نشد هیچ مشکلی نداره سال دیگه حتما نتیجه میگیره چون تلاش داره و مطمعنا هرکی برای خواستش بجنگه بهش میرسه...این طرز تفکر باید جا بیفته...بعدم شما هیچوقت نگاه اطرافیانتون نکنین که ببینین چی در موردتون فکر میکنن الان من خودم اگه امسال نشدم اصلا ناراحت نمیشم برام مهم نیست که دیگران چه فکری میکنن...مهم خودتون هستید که آینده خودتون رو میسازین نه دیگران اصلا اجازه ندین دیگران براتون تصمیم بگیرن...بهشون نشون بدین که اونها اشتباه میکردن نه شما!
به نظر خودم تو همین فرصت باقی مونده تمام تلاشتون رو بکنین و اگه باز نتیجه دلخواهتون رو نگرفتید برای سال دیگه بخونین مطمعنا سال دیگه بهتر عمل میکنین چون 2 بار تجربه کنکور دادن دارین ولی گوشزد کنم بعد کنکور منتظر مثلا بین الملل و ...نباشین بعد از اینکه رتبتون اومد اگه فکر میکردین که 100 رشته ای که دوست دارین مثلا داروسازی شیراز و بین المللش قبول میشین که هیچ ولی اگه احتمال میدین که قبول نمیشین بلافاصله شروع به خوندن کنین و برین آزمون آزمایشی شرکت کنین چون همین آزمون ها باعث تشویق آدم به درس خوندن میشه...به حرف دیگران توجه نکنین اگه بر فرض گفتن:"حالا وایسا نتیجت بیاد بعد برو ثبت نام بکن و یا حالا زوده و یه خورده استراحت کن و..."اصلا تصمیمتون رو عوض نکنین من خودم پارسال تصمیم گرفتم که برای 93 بخونم ولی به حرف دیگران اتکا کردم و نخوندم و این باعث شد امسال هم مطمعن نباشم که نتیجه بگیرم ولی اگه خودم امسال نتیجه نگرفتم از همین تابستون شروع میکنم و کاری به حرف دیگران ندارم...تا اینجا 2 سال زندگیمو وقف کنکور کردم حالا 1 سال دیگه هم روش وقتی موفق بشم اصلا مهم نیست که چند سال پشت کنکور بودم...

[farbod18]

ابجی مهسا گوش کن به من چون زندگی من خیلی شبیه توه تازه شایدم بدتر :yahoo (19)::yahoo (19)::yahoo (19):

اسم من .... هستش نه فریاد من متولد اسفند 1372 هستم و الان 3 سال هست که پشت کنکور هستم مقطع پیش دانشگاهی تغییر رشته دادم و از ریاضی به زیست اومدم سال اول یا همون مقطع پیش دانشگاهی بیشتر المپیاد های زیست نفر اول استانمون بودم سال اول نتونستم رتبه لازم برای پزشکی کسب کنم
همه همکلاس هام هم رشته مورد نظرشون مثل مکانیک و رشته های دیگه قبول شدن و من موندم و پشت کنکوری بودن رفتم توی یه اتاق و شروع کردم اوایل ترازم 6800 شد خب برای اول خوب بود بعد کم کم تازه پیشرفت هم کردم زیر نگاه های سنگین فامیل و اقوام که ازم انتضار رتبه بسیار خوبی داشتن دچار بیماری افسرگی کنکور شدم 2 سال کامل نتونستم حتی یک ورق بخونم تا اینکه مراجعه کردم به روان پزشک و حدود 3 ماه هستش دارو مصرف میکنم و دوباره وضعم عادی شده حالا من موندم و 1 ماه برای کنکور 93 هزاران انتضار و هزاران توقع خانوادم حتی حاضر نیستن کمکم کنن چون همشون یا پزشکن یا دندان پزشک اما من موندم و میخوام برای خودم درس بخونم برای ارزو هام برای ارمان هام حتی اگه هر روز خنده همکلاسی ها یی رو ببینم که الان مهندسان جامعه هستن در حالی که یک زمان مشکلات درسیشون رو من جواب میدادم من موندم و 1 سوال دیگه و این بار 4 سوال پشت کنکور بودن برای هدفم الان هم احتمالا نظام وظیفه برام مشکل درست کنه اما عیبی نداره خدا بزرگه و من بهش امید دارم و مطمئنم یه روز دست ما و امثال ما رو هم میگیره من تنها توصیم بهت اینه اگه هدفی داری اگه ارمانی داری اگه ارزویی داری ازش نگذر بخدا عمر می گذره و خاطرات باقی میمونه بعدها هیچکس ازت نمیپرسه چند سال پشت کنکور بودی میگه چه رشته ای میخونی
من همیشه پیش خودم میگم اگه عمر باقی باشه یه روز همین خاطراتم رو که نسبتا تلخ هستن برای فرزندانم میگم و از داستان تلاشی میگم که انشاء الله با وجود همه شرایط بد محیط به ثمر رسید

چه کسی میداند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی پیله ات را بگشا تو به اندازه پروانه شدن زیبایی

[raponzel]

من اگه جای تو بودم و میدیدم هیچ پشتیبانی ای ندارم نمیموندم چون الان روحیه داری اولشه بعد دوماه که خسته میشی تازه میفهمی چه اشتباهی کردی بعدشم اگه خدای نکرده رتبت دوبار بد شه چجوری میتونی حرفای فامیلو مامان باباتو تحمل کنی نمونی بهتره

[nafise74]

مهسا خانوم منم شرایطم مثل شماست حرفای فامیل و خانواده خیلی ازارم میده!!!منم دومین سالیه که میخام کنکور بدم ولی امسال هرچی قبول شدم میرم چون دیگه میدونم وسط راه کم میارم
تو هم ببین اگه میتونی تحمل کنی این شرایط بد رو خب 1سال دیگه بشین ولی اگه نه نمیتونی حتما امسال هرچی قبول شدی همون رو برو
موفق باشی:yahoo (1):

[farbod18]

ما به قولی پشت کنکوری ها میتونیم واسه هم پشتیبان عاطفی باشیم

[mahsa92]

دانيال عزيز:
راستش اخيرا مامانم خيلي ميبينه خوندنمو بابامم نميدونه كنكور دارم من ميتونم بدون اينكه بفهمه يك سال ديگه بمونم براي كنكور بخونم فقط بايد ي فكري كنم ك كجا برم شبا (چون خوابگاهي بودم)

جناب فربد١٨ : منم با قرص اعصاب روزگار ميگذرونم داداش بي خيال همه
اين پشتيبا عاطفيه رو خوب اومدي فقط من از زياد شدن تاثير معدل ميترسم
با معدل ١٤...


Sent from my iPhone 5s using Tapatalk