راهی به خدا دارد خلوتگه تنهایی
آنجا که روی ازخود،آنجا که به خود آیی
نمایش نسخه قابل چاپ
راهی به خدا دارد خلوتگه تنهایی
آنجا که روی ازخود،آنجا که به خود آیی
یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجبکز هر زبان که می شنویم نا مکرر است
تا تو بخاطر منی کس نگذشت بر دلم
مثل تو کیست در جهان تا زتو مهر بگسلم
مردم و حسرتم همان از تو امید نگسلد
دوخته ام به راه تو دیده ی نیــــــم باز را
نقل قول:
نوشته اصلی توسط Edis
ألا یا أیها السّاقی! أدر کسا وناولها! که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکلها
انکه دائم هوس سوختن ما میکرد
کاش می امد و از دور تماشا میکرد
دل درین پیرزن عشوه گر دهر مبند / کین عروسی ست که در عقد بسی داماد ست
تا توانی رفع غم از چهره غمناک کن
در جهان گریاندن اسان است اشکی پاک کن
عاغا میشه از متن آهنگا هم بگیم!؟نقل قول:
نوشته اصلی توسط Mr.Dr
اگه میشه
تو هم شدی برام مثل همه
دلم ازت پره یه عالمه
تو این روزا تو زندگیم فقط غمه
هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود / وارهد از حد جهان بی حد و اندازه شود
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گل های تر دارد
دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید
در گوش دلم گفت فلک پنهانی
کاری که خدا کند ز من میدانی؟
یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زان كه چو گردی ز میان برخیزم
من شمع جانگدازم، تو صبح جانفزایی / سوزم گرت نبینم، میرم چو رخ نمایی
یارب کجاست محرم رازی که یک زمان
دل شرح آن دهد که چه گفت و چه ها شنید
دولت فقر خدایا به من ارزانی دار
کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است
تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی
این ره که تو میروی به ترکستان است
تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق
که غیر از زهر شیرینت ندانم
میازار موری که دانه کش استنقل قول:
نوشته اصلی توسط sahel.
که جان دارد و جان شیرین خوش است:|:yahoo (20):
تمتع به هر گوشه ای یافتمنقل قول:
نوشته اصلی توسط MeysAM1999
ز هر خرمنی خوشه ای یافتم
من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم عین دوایی تو مرا....
مولانا
ماییم و موج سودا
شب تا به روز تنها
خواهی بیا ببخشا
خواهی برو جفا کن...
مولانا
ندانستم چو نیکو قدر ایام جوانی را
دلم خون می شود چون بشنوم نام جوانی را
اگر هست مرد از هنر بهره ور
هنر خود بگوید ، نه صاحب هنر
رسم دو رنگی آیین ما نیست
یک رنگ بـاشد شب و روز من
نگویم فضیلت نهم بر کسی
چنان باش با من که با هر کسی
یار مفروش بدنیا که کسی سود نکرد
انکه یوسف به زر ناصره بفروخته بود
نقل قول:
نوشته اصلی توسط sahel.
در ان نفس که بمیرم در ارزوی تو باشم
به ان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
ما و مجنون عشق از یک ادیب اموختیم
او به ظاهر گشت عاشق ما به معنی سوختیم
داده ام دل به نگاری که خدا می داند
نه محبت نه مروت نه وفا می داند
تا توانی دلی بدست اور
دل شکستن هنر نمیباشد
دلی کز معرفت نور و صفا دید
به هر چیزی که دید اول خدا دید
یوسف از جرم زلیخا گر به زندان میرود
یوسف زهرا ببین از جرم ما حبس ابد گردیده است
