پرسشهای شما درباره ی تکواژ واژه
سلــــام دوستان
یه ســــــــوال داشتم اگه ج بدیـــــــــن ممنوووووووووووووووووون میشـــــــــم
مــــــــــن توی(تکـــــــواژ .و واژه مشکل دارممممممممممم میشه یادم بدیـــــــــــــــن:34:
میرم ص بعـــــدی ولی همینکـــه فردا میــــــخوام دوباره بخونم هیچی یادم نمـــــــیاد
:13:
راهنماییم کنین امسال کنکور دارم توروخدااااااااااااااااااا اااااااااااااااااااا:13::13::
تفاوت واژه با تکواژ و همچنین تفاوت تکواژ با واج
سلام می کنم خدمت استاد عزیز دکتر یزدی زاده ببخشید استاد یه سوال خدمتتون داشتم و اون اینکه تفاوت واج و تکواژ و همچنین تکواژ با واژه چیست و چگونه می توانیم تهداد هر کدام را در یک جمله مشخص کنیم. با تشکر
ذر پاسخ به دوست عزیز faa_nazari
نقل قول:
نوشته اصلی توسط
faa_nazari
سلام می کنم خدمت استاد عزیز دکتر یزدی زاده ببخشید استاد یه سوال خدمتتون داشتم و اون اینکه تفاوت واج و تکواژ و همچنین تکواژ با واژه چیست و چگونه می توانیم تهداد هر کدام را در یک جمله مشخص کنیم. با تشکر
سلام.
در جای خودش پاسخ داده شده. دنبال کن.
در پاسخ به دوست عزیز milad235
نقل قول:
نوشته اصلی توسط
milad235
سلام.عاقا من یه سوال واسم پیش اومده
امیدوارم بتونم دقیق مشکلم رو توضییح بدم.
میگم ببینین که ایا این پاسخ من درسته؟؟
تکوازهای "گره خوردگی"
گره/خورد/گ=ه/ی
اگه درست باشه طبق تکوتز شماری کلمه بالا این دو کلمه رو هم اینطوری شمارش میکنم
لطفا بگین که اشکالم کجاست:
گویندگی= گوی/ -َ ند/گ=ه/ی
نویسندگان=نویس/-َ ند/گ=ه/ان
لطفا جوابم رو بیدن.ممنونم
تکواژای «گره خوردگی» رو درست شمردی، اما پایینیا رو نه:
گویندگی: گوی / ــَ نده / [گـ] ی
نویسندگان: نویس / ــَ نده / [گـ] ان
توی واژه ی «گره خوردگی»، حرف «گـ» شکل تغییر یافته ی «ـه» ی صفت مفعولیه، پس خودش یه تکواژ جداگونه س.
اما توی مثالای پایین، «ــَ نده» روی هم یه تکواژه و میدونی که صفت بیانی میسازه. اینجا دیگه حرف «گـ» فقط صامت میانجیه و تکواژ محسوب نمیشه؛واسه همینم گذاشتمش داخل کروشه. ایشالا که مشکل رف شده باشه.
در پاسخ به دوست عزیز milad235
نقل قول:
نوشته اصلی توسط
milad235
ممنونم از شما.
میشه کمی بیشتر در این مورد توضییح بدین
اگه چندتا کلمه شبیه نویندگی-گویندگی-گره خوردگی .... بیاد از کجا باید تشخیص بدم که "گ" صامت میانجی هست یا نشانه صفت مفعولی؟؟
من یه نکته خونده بودم که نوشته بود:اگر بعد از فعل حرف "گ" بیاید، "گ" خودش یک تکواز است
بازم ممنونم از راهنماییتون
حرف «گـ» در همه ی این موارد و همه ی مثالای مشابه اینا، صامت میانجیه. اونی که مهمه و باید تشخیص بدی، حرف «ـه / ه» هستش که پشت این «گـ» قایم شده. کافیه تشخیص بدی که این «ـه / ه» از چه نوعیه و برای ساختن چه جور کلمه هایی به درد می خوره. اون وخته که می تونی تشخیص بدی که «ـه / ه» (که ما به جاش حرف «گـ» رو توی کلمه می بینیم) باید یه تکواژ جداگونه شمرده بشه یا نه.
«ه» در پسوندِ صفت ساز ِ «ـــَ نده»، یک حرف از این پسونده و هیچ هویت و معنی مستقلی نداره. خیلی مشخصه که نمیتونه یه تکواژ جدا باشه، بلکه «ـــَ نده» روی هم یه تکواژه. توی بقیه موارد، «ه» یه تکواژ جداگونه س. تکرار می کنم که «گـ» فقط شکل تغییر پیدا کرده ی «ـه / ه» هستش که برای راحتی تلفظ، به جای «ـه / ه» میاد و معمولنم وختی میاد که کلمه ای که به «ـه / ه» ختم شده می خواد با حرف «ی» (تلفظش:i) یا «ا» (تلفظش: A) ادامه پیدا کنه، مثلا «ی مصدری» یا «ان جمع» یا پسوند «انه» بهش اضافه شه. اینا رو ببین:
سوختگی (سوخته + ی) / بی برنامگی (بی + برنامه + ی)/ رفتگان (رفته + ان)/ بچگانه (بچه + انه)
نکته ای رم که خونده بودی فراموشش کن. این جور افاضات غلط و قاعده تراشیدن های نمایشی فقط بچه ها رو گمراه میکنه. خدا همه مونو هدایت کنه.
شاد باشی.