شعر های ناب ناب

[par.rah]

میتوانم عشق را درچشم تو جاری کنم؟
نازچشمت را به هر قیمت خریداری کنم؟

آبشار گیسوانم را رها سازم شبی
بوسه های عاشقانه بر لبت جاری کنم

شانه هایت تکیه گاه بی کسی هایم شود
بغض خود را بشکنم درپیش تو زاری کنم

گاه گاهی نغمه ای نجوا کنم در گوش تو
روز وشب با جان و دل از تو پرستاری کنم

ساحل امنم شود آغوش گرمت نازنین
ترک این تنهایی و غم های تکراری کنم

چشم هایم را بیآرایم برایت مهربان
عاشقم باشی ومن عمری وفاداری کنم ..

[angel]

استاد شهريار：
گفته بودم بی تو می میرم ، ولی این بار نه
گفته بودی عاشقم هستی ، ولی انگار نه

هرچه گویی دوستت دارم ، به جز تکرار نیست
خو نمی گیرم به این ، تکرارِ طوطی وار نه

تا که پا بندت شوم از خویش می رانی مـــرا
دوست دارم همدمت باشم ، ولی ســــربار نه

دل فروشی می کنی ، گویا گمان کردی که باز
با غرورم می خرم آن را ، در این بازار نه

قصد رفتن کرده ای ، تا باز هـم گویم بمان
بار دیگر می کنم خواهش ، ولی اصرار نه

گه مـرا پس می زنی ، گه باز پیشم می کشی
آنچه دستت داده ام نامش دل است ، افسار نه

می روی اما خودت هم خوب می دانی عزیز
می کنی گاهی فرامـوشم ، ولی انکار نه

سخت می گیری به من ، با اینهمه از دست تـو
می شوم دلگیر شایــد نازنیــن ، بیزار نه ...

[mahsa92]

نفسم بند نفسهای کسی هست که نیست ....
بی گمان در دل من جای کسی هست که نیست...
غرق رویای خودش پشت همین پنجره ها....
شاعری محوتماشای کسی هست که نیست....
درخیالم وسط شعر کسی هست که هست....
شعر آبستن رویای کسی هست که نیست....
کوچه درکوچه به دستان توعادت میکرد....
شهری ازخاطره منهای کسی هست که نیست....
مثل هرروز نشستم سرمیزی که فقط....
خستگی های منوچای کسی هست که نیست....
زیر باران دو نفر,کوچه،به هم خیره شدن....
مرگ این خاطره ها پای کسی هست که نیست....



[MajnOOn]

کسی چه می داند
شاید همین لحظه زنی
برای مرد سیاستمدارش می رقصد
یا پیانو می زندو
آواز می خواند
وجلوی جنگ جهانی بعدی را می گیرد
کسی چه می داند
شاید تنها شرط معشوقه ی هیتلر
به خاک وخون کشیدن دنیا بود
کسی سر از کار زن ها در نمی آورد
با سکوت شان شعر می خوانند
بالب هاشان قطعنامه صادر می کنند
باموهاشان جنگ می طلبند
باچشم هاشان صلح
کسی چه می داند
شاید آخرین بازمانده ی دنیا
زنی باشد
که باشیطان تانگو می رقصدسیاوش شمشیری

[the END]

کسی چه می داند
شاید همین لحظه زنی
برای مرد سیاستمدارش می رقصد
یا پیانو می زندو
آواز می خواند
وجلوی جنگ جهانی بعدی را می گیرد
کسی چه می داند
شاید تنها شرط معشوقه ی هیتلر
به خاک وخون کشیدن دنیا بود
کسی سر از کار زن ها در نمی آورد
با سکوت شان شعر می خوانند
بالب هاشان قطعنامه صادر می کنند
باموهاشان جنگ می طلبند
باچشم هاشان صلح
کسی چه می داند
شاید آخرین بازمانده ی دنیا
زنی باشد
که باشیطان تانگو می رقصدسیاوش شمشیری

فوق العاده بود.اسم کتابش چیه؟

مگذار شکوه چشمان تندیس وارت

یا عطر گل سرخی شبانه
با نفست بر گونه ام می نشیند از دست بدهم .
می ترسم از تنها بودن در این ساحل
چونان درختی بی بار
سوخته در حسرت گل برگ جوانی
که گرمایش بخشد
اگر گنج ناپدید منی
اگر زخم دریده یا صلیب گور منی
اگر من یه سگم تو تنها صاحبمی
مگذار شاخه ای که از رود تو بر گرفته ام
و برگ های پاییزی اندوه بر ان نشانده ام را
از دست بدهم
"لورکا"
"ترجمه یغما گلرویی"

[MajnOOn]

فوق العاده بود.اسم کتابش چیه؟

آدینه بوک: ... که زندگی جهنمه ~سیاوش شمشیری

[fateme.sajjadi]

به کجا میری بدون من ؟
وقتی که هنوز ردپای عشق دروغی ات
بر قلبم جا مانده
شعر ازخودم

[yaghma]

تو ديگه داري مي ري، اين اختتام رؤياست
اين آخرين سکانسِ , فيلمِ کازابلانکاست

من مردِ نقشِ اول ,مغرور و بي تبسم
تو اون زني که مي ره , با مردِ نقش دوم

بارون بباره يا نه , صحنه دراماتيکه
تصويرت از تو چشمام ,مي ريزه چيکه چيکه

دوربين يواش يواش از , تو صحنه مي ره بيرون
من مي مونم با سايه م، من مي مونم با بارون

اين اشکا مصنوعي نيست، تو ديگه داري مي ري
داري چشاتو از من، از نقشِ من مي گيري

راهي نمونده باقي، فيلم نامه اينو مي گه
من و يه جاي خالي، تو و يه مردِ ديگه

از وقتي که نگاهت ,از تو نگاهم رد شد
اين فيلم عاشقانه، يه فيلمِ مستند شد

بازي ديگه يادم رفت، نقشم خودِ خودم بود
نقش کسي که چشماش ,لبريزِ عشق و غم بود

اسکارو من مي گيرم ,اما چه فرقي داره
نقش سياهي لشکر، با يه ابرستاره

وقتي تو رو ندارم، وقتي تو دورِ دوري
وقتي بايد بسازم , با حسرت و صبوري

اين فيلم موندگاره، گيشه ها قبضه مي شن
اما بازم من بي تو, اما بازم تو بي من

تو ديگه داري مي ري،
اين آخرين پلانه
تيتراژ مياد و آهنگ

[fateme.sajjadi]

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد که سرآید غم هجران تو یا نه
ای تیره غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب زمیانه

رفتم به در صومعه عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
من یار طلب کردم و او جلوه گه یار
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
مقصود تویی ...کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید
دیوانه منم ..من که روم خانه به خانه

عاقل به قوانین خرد راه تو پوید
دیوانه برون از همه آئین تو جوید
تا غنچهء بشکفتهء این باغ که بوید
هر کس به بهانی صفت حمد تو گوید
بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهایی که دلش زار غم توست
هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم به دم توست
تقصیر "خیالی" به امید کرم توست
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه

[Farzaneh15]

" دلتنگی های آدمی را
باد ترانه یی میخواند
رویاهایش را
آسمان پرستاره نادیده میگیرد،و هر دانه ی برفی
به اشکی نریخته می ماند"

[par.rah]

ﻋﺎﺷـﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ ...
ﻋﺸــــــــــﻖ
ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﻓﻘﻂ ﺣﺮﻑ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ ... .
ﻓﻘﻂ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻧﺒﺎﺷـــﻢ ...
ﺗــــــــــــﻮ
ﻋﺎﺷـﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﯽ ...
ﻋﺸـﻖ ﯾﻌﻨﯽ
ﻣــــــﻦ ﻭ ﺗــــــــــﻮ ...
ﻣﺎﻭﺭﺍﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫــــــﺎل

@zolfa

[par.rah]

"روح سالم"
کینه نمی ورزد
دوست می دارد
خجالت نمی کشد
خود را باور دارد
خشمگین نمیشود و مهربان است...
روح سالم
حرص نمی خورد
همه چیز را کافی می داند
حسد نمی ورزد و خود را لایق می داند...
روح سالم
نیازی به رقص و پایکوبی و تظاهر به خوشی ندارد،زیرا شادکامی را در درون خویش می جوید و می یابد...
روح سالم
برای بزرگداشت خود احتیاج به تحقیر دیگران ندارد،زیرا خوب می داند که هر انسان تحفه ی الهی است...
روح سالم
دوست خواهد داشت و مهر خواهد ورزید...

[par.rah]

برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

زآن پیش که از زمانه تابی بخوریم

کاین چرخ ستیزه جوی ناگه روزی

چندان ندهد زمان که آبی بخوریم

[yaghma]

بي "تو" مهتاب شبي را همگان ميدانند...
همگان شعر دو چشمان "تو" را ميخوانند...

"تو" که از کوچه غمگين دلم ميگذري
"تو" که از راز دلم با خبري

"تو" چرا رسم وفايت گم شد؟!
برق چشمان سياهت گم شد؟!

با " توام " اي مه مهتاب شبان...
با " تو " اي زلف پريشان جهان...

بي "تو" صد خاطره ام گريان است...
بي "تو" اشکم شاعر باران است...

بي "تو" ديگر نفسم بند امد
قافيه يک دل خوش سيري چند امد !!

بي "تو" جوي "دل" من خشکيده ست
بي "تو" هر شاخه بني ريشه ازباغ دلم برچيده ست

بي "تو" مهتاب نهان است ز ابر..
ابر غم باريده ست...
با "تو" گفتم با شرم با "تو" گفتم از دل
با "تو" از قصه عشقم گفتم و "تو" در اوج سکوت
با نگاهي پر ترديد و خمود گفتي

از " عشق حذر کن " نفسم بند امد !!
قافيه يک دل خوش سيري چند امد

بي " تو " مهتاب شبي را باز هم ميخوانم....

[niـhan]

برای من

دوست داشتن

آخرین دلیل دانایی است

اما هوا همیشه آفتابی نیست

عشق همیشه علامت رستگاری نیست

و من گاهی اوقات مجبورم....

به آرامش عمیق سنگ حسادت کنم

چقدر خیالش آسوده است

چقدر تحمل سکوتش طولانی ست

چقدر ...

سید علی صالحی