ZOLFA

کاربر نیمه فعال

سلام بعد سه سال
سه سال سخت و جالب
ازدواج و فیلد محبوبم ( نازایی)
و الان چی؟ پیش به سوی اپلای..‌
برای اونی که ممکنه بیای و بخوونی اینجارو پقتای نا انسدی و تنبلی باید بگم تو تلاشتو بکن همههه تلاشتو ولی زندگی پیچیده تر و جالب تر از برنامه ریزی های توئه

انقدر دیر به دیر جواب میدی آدم یادش نمیاد چی نوشته بوده اینجا
هر جا هستی موفق و شاد و سلامت باشی

عاقا
باورت میشه؟
باااورت میشه؟
سه شنبه اخرین امتحان عملی این چهارسال زحمت کشیدنمو قراره بدم!
چرا اومدم اینجا؟ چون شاید ۱۰ سال دیگه
یکی توی اوج غصه اومد یه چرخی بزنه توی نت، عین اون موقع های خودم که میرفتم کلمه های بی معنی سرچ میکردم، سرچ کنه...بیاد اینجا
ببینه یکی بوده توی نوقعیت خودش غمگین و نا امید و پر از خلا،
ولی حالا الان اینجاس
داره میره امتحان ژنیکولوژی بده
دوشنبه ام امتحان عملی زایمانشو داده
بعدش مبره طرح ثبت نام میکنه
بعدش میره نظام میگیره، بعدش مهر...
اینطوریه..
خوشبختانه و متاسفانه یکسان نباشد حال دوران...
ممکنه یهدسال دیگه بازم غم باشه..نه که الان نباشه..هست عاقا...
ولی یه چیزیو فهمیدم اونم اینه که " خدایا شکرت "
برای هرچی که دادی و ندادی توی هر موقعیتی

میدم تو گینس ثبت کنن بعد دوماه جواب دادی

بح بح
امیدوارم سال آینده هم بعد یک سال جواب پیاممو بدی دی

خوبم
خوب واقعیییی
واقعیه
واقعی
واقعی
فردا برمیگردم تهران
بزای شیفتای جدید...باید زکات علممو بدم
هی‌میگم نترس دختر چیزی نمیشه!
این بمونه اینجا که مثل خیلی پیامای سال پیش که اومدم دیدم و خاطره ناک بودن

خوبم
از این خوبا که بعد کلی بدی اومده...
که نمیدونی خوبه یا از بس بد بوده عادت شده...
غم‌انگیزه که دیگه غم حس نمیشه...
ولی همین که میگم خوبم، خوبه...
خداروشکر

+ وقتایی که اینقدر خوشحالیم میترسم از تموم شدنش...
_ ( با همون نگاه معروف آکنده از بغض و علاقه زل میزنه تو چشماش و دستشو میگیره ) من حقِ توام ....

غبار غم برود
حال دل خوش باشد : )

سلام بعد یک سال

سلامت باشید
ما دوستان خود را فراموش نمیکنیم

من که خداروشکر کنکور نداشتم امسال
یه ساله که دانشجو ام
شما چه خبر چی قبول شدی؟

سلام
خوشحالم دوباره میبینمت: )
یه چیزی رو خیلی وقت بود میخواستم بگم بهت، ولی فکر میکردم دیگه نمیای فروم...
از اینکه یه روز خیلی کمکم کردی ممنون: )
بهترینها رو برات آرزو میکنم

کار دنیا بی حساب نیست،شاید بی رحم باشه اما بدون هرکس آب دلش رو میخوره
مطمئنم هنوز چیزای خوب تو راهه.از این روزا فقط یه خاطره ی نخ نما برات باقی خواهد موند عزیزم
غیر از این باشه عدالت خدا بی معنیه

مرسی حانیه خیلی آرومم کردی.بهترینی

-میگم
+چی میگی
_بس نیست؟
+بسه
_خب پس
+مگه به گفتنه؟
_داری میکشی خودتو و من نگات کنم و بمیرم؟
+من که بهت گقتم هیچ چیز عوض نمیشه
_من عوضش میکنم
+نمیتونی
_من ادم خوبه قصت میشم
+تو الانم ادم خوبه ای ، اما قصه ای وجو نداره ، همه چیز تموم شده ...قصه من تموم شده
_دختر خانوم اینجوری حرف نزن مثل نا امیدا
+مثل حقیقت بینا !
_هرچقدر که تو داری درد میکشی ف منم میشکم
+واسه همینه که میگم دیگه بیرون نیمام باهاتون!
_اینجوری که بدتر میشم
+ببین ، خوب نگاه کن ! از ابان تا الان چیزی عوض شده ؟ اینقدر تو و بقیه به گوشم خوندین چیزی شد؟ من ی زمونی ماکزمیم ترین حد خوشبختی رو تحربه کردم ، هر احساسی هرچقدرم خوب و شیرین اون مزه رو نیمده و دیگه قرار نیست اون ماکزیمم ترین حد خوشبختیم برگرده پس این شیرنی ها خنده ها اذیت ها شوخی ها تولد گرفتنا مساقرتا پیکنیک ها اینا همه جلوی احساس اون موقعم هیچه....من عین ی فرمانده ام که روی جسد تک تک سربازاش گریه میکنه ...روی لاشه تک تک خاطراتم...
اردی بهشت 96

حانیه : (
تو با این دل صافت لایق بهترینایی.
یعنی این رو شک نکن هیچ وقت.

والا اینجوری که همه خوب دادن 70-80 زدن من معمولی دادم
دیگه هرچی شد.توکل بر خدا.

همین که اومدی دیدار تازه شد :*
قربونت برم
خوبم خدا رو شکر
تو چطوری؟

هر وقت اومدی به ما سر بزن
چه بی راهه چه اتوبان
خوشحال می شویم خانوم دکتر

به به
ببین کی اینجاست
چه عجب
راه گم کردی؟

میگه احوال سرکار میگم پارسال آشنا امسال دوست میخنده میفهمم سوتی دادم میگه اینقد خر زده فیزیو رسما رد داده میگم اولا که من خر ندارم دوما موافق حقوق حیواناتم هی میخنده میگم اینجا بشینیم؟میگه نه جمالزاده بهتره،میریم میشینیم آخرین میز، اشتقاقا رو شروع میکنه یادم میده یهو میگه زیاد میای اینجا!میگم ها؟میگه خبری بود!بعد میگه فکر نمیکردم دلشو داشته باشی این ورا اینقد بیای،میفهمه سکوتم نمونه خوبی نیست سعی میکنه شوخی کنه میگه خودتون کتاب خونه مرکزی و آزمایشگاه ندارید میفهمم میگم از این قهوه فندقیای دم در و املت زیرج نداریم میگه هیس اینو حل کن بعد مه میگم میگه آفرین ی جایزه داری!میگم پیتزا علومم خوبه، میگه کیفتو بده پس میگم خودت گفتی جایزه داری، فارسیشو میزاره جلوم میگه جایزت حالا اینو معنی کن کنایی اینو بگو اینم بخون میخونم و میخونم میرسیم به این بیت که گل چو روی تو؟؟ هیهات/هزار سال دیگر چنین بهار بر آید،میگم "بهار ما گذشته شاید...بهار ما گذشته انگار" خیره میشه به من بهت زده به منی که انگار تازه یادش افتاده اینجا کجاست به من بی بهار،اشکام خیس میکنه اشتقاق قلب رو، هزار ساله بی بهار....

میگه احوال سرکار میگم پارسال آشنا امسال دوست میخنده میفهمم سوتی دادم میگه اینقد خر زده فیزیو رسما رد داده میگم اولا که من خر ندارم دوما موافق حقوق حیواناتم هی میخنده میگم اینجا بشینیم؟میگه نه جمالزاده بهتره،میریم میشینیم آخرین میز، اشتقاقا رو شروع میکنه یادم میده یهو میگه زیاد میای اینجا!میگم ها؟میگه خبری بود!بعد میگه فکر نمیکردم دلشو داشته باشی این ورا اینقد بیای،میفهمه سکوتم نمونه خوبی نیست سعی میکنه شوخی کنه میگه خودتون کتاب خونه مرکزی و آزمایشگاه ندارید میفهمم میگم از این قهوه فندقیای دم در و املت زیرج نداریم میگه هیس اینو حل کن بعد مه میگم میگه آفرین ی جایزه داری!میگم پیتزا علومم خوبه، میگه کیفتو بده پس میگم خودت گفتی جایزه داری، فارسیشو میزاره جلوم میگه جایزت حالا اینو معنی کن کنایی اینو بگو اینم بخون میخونم و میخونم میرسیم به این بیت که گل چو روی تو؟؟ هیهات/هزار سال دیگر چنین بهار بر آید،میگم "بهار ما گذشته شاید...بهار ما گذشته انگار" خیره میشه به من بهت زده به منی که انگار تازه یادش افتاده اینجا کجاست به من بی بهار،اشکام خیس میکنه اشتقاق قلب رو، هزار ساله بی بهار....

سلام

هستی؟

توی مترو نشسته بودم منتظر ،
ی دختر بچهذای که دستمال میفروخت اومت جلوم گفت چجوری پاکشون میکنی؟؟
من بهت ده اینکه چقد چیز هست که نمیدونم چجوری پاکشون کنم!!!
گفتم چی رو عزیزم؟؟
گفت اشکاتو ، ینی نفهمیدی گریه کردی؟؟!!؟! من دستمالام خیلی خوبه ، قیمتشونم خوبه...اگه زیاد ببریم تخفیف بهت میدم...
گفتم چقد؟ گفت بسته ای هزار ..
گفتم ی بسته بده....
گفت فقظ ی بسته؟؟ کم نیست؟؟
گفتم چطور؟ گفت چشماتو توی اینه دیدی؟؟ روزی پنج شیش تا هم کمه...
لبخند زدم بهش ، حرفای به ظاهر سادش چقد عمیق بود...
گفتم کاش دستمالات جادویی بود ،
صدای مترو قوی تر میشد
گفت یعنی چی؟؟
گفتم میشد چیزی غیز اشک رو باهاشون پاک کرد
درا داشت بستع میشد بلند شدم
توی اهرین لحظه گفت: شاید باشه.....!!!
یعنی هست....هرکی برده گفته جادوییه....

و جادوش گم شد بین دستمالا....
دوم ابان نود و پنج

منم چند روز هست بی حوصله ام
دارم میام شهر شما
کار دارم یکی دو هفته تا قبل از شروع دانشگاه ها

عزیزم
منم یه زمانهایی مینوشتم خاطراتم رو توی یه انجمن خاص....
فقط اونجا البته.....
بعد اسکرین میگرفتم
خوشبخت باشی