واقعا نمی‌دونم چی بگم
من خودم هدفم مهندسی شیمی شریف بود و واقعا خوب خونده بودم و اگه معدل نبود می‌تونستم بهش برسم ولی با این اوصاف فقط از مهندسی شیمی امیرکبیر قبول میشم
درسته آرزوی خیلیاس امیرکبیر ولی بازم حس یه شکست خورده رو دارم
فکر میکنم این تقصیر جامعه مریض ماست که اینقدر از شریف برای خودمون ( حداقل من و همکلاسی ها م اینجور بودیم و هستیم) بت ساختیم
الآنم افسردگی خفیفی گرفتم درسته امسال میرم دانشگاه ولی اون حس عدم رضایت هنوزم باهام هست
فقط خواستم بگم تنها نیستی من و شاید خیلیای دیگه هم مثل خودتیم