LinkBack URL
About LinkBacks
نوشته اصلی توسط بر باد رفته
به این میگن انرژی مثبت
عالی باشی .انسان اگه تسلیم بند و قید نشدن ها نشه خیلی کار ها از پسش بر میاد
به این میگن انرژی مثبت
عالی باشی .انسان اگه تسلیم بند و قید نشدن ها نشه خیلی کار ها از پسش بر میاد
خیلی خوب
خب بزار یه چند تا واقعیت رو بگم مطلع بشی
البته هر کسی شرایطش شخصی و منحصر به فرد و نمیشه مقایسه کرد
مثلا من الان ماهی ۱۹۷۰۰ از فروردین میگیرم
حالا سابقه هم بالا بره این مبلغ خیلی تغییر نمیکنه اخرای خدمت شاید بشه ۴۰ -۵۰ تومن
یعنی در امد خیلی بالاتر نمیره
و با این درامد من کاری نمیتونم بکنم جز خوردن و نفس کشیدن
البته برای کسی که پشتوانه خانوادگی داره پدرش خانه براش فراهم کرده ماشین دارن و اینها و فقط میخواد شغلی داشته باشه(که باز هم نمی ارزه ) یا اصلا علاقه داره به معلمی بخواد بره
معلمی میتونه براش خوب باشه
من میگمشرایط شخصیه من اینطوره البته
نمیخوام بگم خوب نیست معلمی
و یا پزشکی هم خوبه (پرستاری ....)
ولی خب نسبت به شرایطم گفتم
مهارت و تفریح ندارم
این میتونه یه معنای خوبی بده بهم برای ادامه زندگی
البته این هام هم طرح توی ذهن بخواد عملیاتی بشه خیلی واقعیت ها و چالش ها جلوی روت قرار میگیره .
خب ۵۰ سالت بشه یه معلم باشی با نهایت (وضعیت الان ) ۵۰ تومن حقوق
الان یه رزیدنت ۲۵ میگیره
(یه چی هم هست خیلی وقت ازاد داره آدم کلافه میشه ولی محیط های بیمارستان مدام مشغول کار هستی و ذهنت مدام درگیره -)
چون الان با قدیم خیلی فرق کرده
دست تو این رشته خیلی زیاد شده .. به سختی بتونی کنار کسایی که از قبل اینجا بودن قد علم کنی
برا همین اون درآمد رویایی مد نظرت رو نداره ولی به جاش کلی باید جون بکنی و سختی بکشی
بله درست میگی ممنون وقت گذاشتی و جواب دادی
بیشتر روی جایگاه اجتماعی و مشغولیت زیاد مدام محیط بیمارستان هستی رو در نظر گرفتم
البته در امد هم که گفتم ۲۰تومن الان بگیرم من اخرای خدمت هم مثلا ۳۰ ساله ها ۵۰ تومن
درسته رویایی هم درامد نداشته باشه ولی در مقایسه با معلمی بهتره
نمیدانم والا دیگه
کلا باید سبک سنگین کنی
سطح انتظارات رو در نظر بگیری
بعد انتخاب کنی
مشکلی نداره میتونی بیای ولی قبلش همه این جوانب رو در نظر بگیر
خب چرا نمیری معلم خصوصی بشی؟یا اصن در کنارش مهارت یاد بگیری؟
اگه بحث علاقه به پزشکیه که بحثش جداست ولی اگه واسه درامده که بنظرم..
مگه معلم جایگاه اجتماعی نداره؟؟
خیلی عجیب هستید همه از محیط بیمارستانی فراری ان شما دنبال مشغولیت سنگین تو بیمارستانی؟؟؟
و اما در مورد سطح درآمدی یه معلم 15 سال پیش 500 هزار تومن درآمدش بود الان به قول خودت 20 میلیون یعنی 40 برابر یه پزشک 15 سال پیش 10 میلیون الان 50 میلیون یعنی 5 برابر اگه این نرخ تداوم داشته باشه یه معلم 15 سال دیگه 800 میلیون تومن میگیره یه پزشک 250 میلیون زیبا نیست؟؟؟
ویرایش توسط persianleopard : 23 خرداد 1405 در ساعت 12:36
بنظر من اولین و مهم ترین چیز برای مغز و سیستم عصبی ادما اینه که مشغول باشه ، حالا یکی با کار یکی با درس یکی با ورزش یکی با ازدواج و بچه و ... اینکه عده ای میگن دیره وفلان ، خیلی تک بعدی نگاه میکنن .
با یه چیزی باید خودتو با سنجاق به زندگی وصل کنی و کمترین میزان وقت ازاد برای فکر کردن های بیهوده ایجاد کنی ، ولی خب تلاش کن .
من خودم لیسانس رادیو دارم ۴۰۶ دارم تلاش میکنم اگه نشد ۴۰۷ هم تلاش میکنم ، پول مهمه اما اصلی ترین عامل سالم موندن مغز سرگرم بودنه ، چون تفریح و سرگرمی نداری بنظرم فکر خوبیه لااقل خودتو ثابت کنی ، البته نه اینکه تفریحی بری کنکور بدی چون اینطوری بدتر حال روحیت خراب میشه با هدف و برنامه اگه میری عالیه در غیر این صورت بیشتر باعث رنجت میشه .
من از طرز فکر شما لذت میبرم ، جدی میگم برخی ادما تو زندگی نیازن که به ادم دوتا مورد اضافه کنن ۱. فان ، چون زندگی به خودی خود سخت و زمخت و خشن هست ۲ . رشد
به عنوان یه فرد در دنیای مجازی من باشما خیلی حال میکنم .
ویرایش توسط are_you_ok : 23 خرداد 1405 در ساعت 14:12
در مورد معلم خصوصی گفتم چه رشته ای هستم
تو بخش مهارت هم کهگفتم سرمایه و اینها میخواد
ولی اره علاقه دارم کلا
بعد نگاه ها تو ایران به دکتر خیلی بالا هستش -
ممنون که جواب دادی و وقت گذاشتی
مسیر رسیدن به فوقتخصص اورولوژی (جراحی کلیه و مجاری ادراری) یکی از طولانیترین و تخصصیترین مسیرهای آموزشی در پزشکی است. برای رسیدن به این جایگاه، شما باید مراحل زیر را طی کنید:
### ۱. پزشکی عمومی (دوره دکترای حرفهای)
* **مدت زمان:** حدود ۷ سال.
* **مراحل و دروس:**
* **علوم پایه (۲ سال):** آناتومی (تشریح)، فیزیولوژی، بیوشیمی، بافتشناسی، آسیبشناسی (پاتولوژی)، ایمنیشناسی و میکروبشناسی.
* **فیزیوپاتولوژی (۶ ماه تا ۱ سال):** بررسی مکانیسم بیماریها در دستگاههای مختلف بدن.
* **کارآموزی و کارورزی (استیجری و اینترنی):** ورود به بیمارستان و بخشهای مختلف (داخلی، جراحی، اطفال، زنان و...). در این دوره مبانی تشخیص و درمان را به صورت بالینی یاد میگیرید.
* **خروجی:** مدرک دکترای عمومی.
### ۲. دوره دستیاری تخصصی (رزیدنتی) - رشته اورولوژی
* **مدت زمان:** ۴ سال.
* **مراحل و دروس:**
* پس از قبولی در آزمون دستیاری، وارد دوره تخصصی جراحی اورولوژی میشوید.
* **محتوای آموزشی:** آناتومی دقیق سیستم ادراری-تناسلی، اورولوژی اطفال، انکولوژی (سرطانشناسی) دستگاه ادراری، سنگشناسی، ناباروری و ناتوانی جنسی مردان، و جراحیهای پیشرفته (باز، لاپاروسکوپی و اندوسکوپی).
* در این دوره، شما در اتاق عمل حضور دارید و تحت نظارت اساتید، مهارتهای جراحی را کسب میکنید.
* **خروجی:** مدرک بورد تخصصی اورولوژی.
### ۳. دوره فوقتخصص (فلوشیپ) اورولوژی
* **مدت زمان:** ۱ تا ۲ سال.
* **ماهیت:** پس از اتمام تخصص، میتوانید در یکی از شاخههای فوقتخصصی اورولوژی به صورت فلوشیپ ادامه تحصیل دهید.
* **گرایشها:**
* **اندویورولوژی و لاپاروسکوپی:** جراحیهای بسته و کمتهاجمی (سنگشکنی پیشرفته).
* **اورولوژی اطفال:** درمان مشکلات مادرزادی سیستم ادراری در کودکان.
* **آنکولوژی اورولوژی:** درمانهای جراحی پیشرفته سرطانهای دستگاه ادراری.
* **پیوند کلیه:** جراحیهای تخصصی پیوند.
* **خروجی:** مدرک فوقتخصص (فلوشیپ).
### خلاصه زمانی مسیر
| مقطع | مدت زمان تقریبی |
|---|---|
| **پزشکی عمومی** | ۷ سال |
| **تخصص اورولوژی** | ۴ سال |
| **فوقتخصص (فلوشیپ)** | ۱ تا ۲ سال |
| **مجموع** | **۱۲ تا ۱۳ سال** |
### چند نکته واقعبینانه برای شما
1. **ماهیت دروس:** از مرحله تخصص به بعد، حجم دروس تئوری کاهش و حجم مهارتهای دستی (Skill) در اتاق عمل بهشدت افزایش مییابد. شما باید توانایی کار با تجهیزات پیچیده جراحی را داشته باشید.
2. **استمرار:** همانطور که میبینید، این مسیر بیش از یک دهه زمان میبرد. موفقیت در آن نه فقط به هوش، بلکه به **پایداری** و مدیریتِ انرژی در سالهای طولانیِ کشیکهای بیمارستانی وابسته است.
3. **سختی جراحی:** اورولوژی به عنوان یک رشته جراحی، فشار کاری بالایی دارد. پزشک این رشته باید آمادگی جسمانی خوبی برای ایستادنهای طولانی در اتاق عمل داشته باشد.
با توجه به برنامهریزی شما برای شروع جدی از سالهای آینده، این مسیر میتواند برای شما که معلم هستید و به نظم آموزشی عادت دارید، در صورت داشتن انگیزه درونی برای اتاق عمل و جراحی، بسیار جذاب باشد.
آیا میخواهید بدانید که چگونه میتوانید با توجه به شرایط فعلیتان، بخش «علوم پایه» را برای شروعِ آمادگی، زودتر مطالعه کنید؟
در نظام پزشکی ایران، بهویژه برای کسی که در مسیر تخصص و فوقتخصص جراحی مثل «اورولوژی» قرار میگیرد، مفهوم **«شیفت»** فراتر از یک ساعت کاریِ ساده است؛ این بخشی از سبک زندگی یک پزشک است.
در ادامه، جزئیات شیفتها در دورههای مختلف را بررسی میکنیم:
### ۱. دوره اینترنی (سال ششم و هفتم پزشکی عمومی)
در این دوره، شما به عنوان دانشجوی سال آخر در بیمارستان مستقر هستید.
* **نوع شیفت:** شیفتهای «کشیک» که معمولاً از صبح شروع شده و تا صبح روز بعد (۲۴ ساعت) ادامه دارد.
* **تکرار:** بسته به بخش و بیمارستان، ممکن است هر ۳ تا ۵ شب یکبار کشیک باشید.
* **فشار کاری:** در این دوره، شما در کنار یادگیری، مسئولیتهای اولیهای مثل گرفتن شرححال، ثبت دستورات دارویی، انجام پروسجرهای ساده (مثل خونگیری یا سوندگذاری) و گزارشدهی به رزیدنتها را دارید. خواب در این شیفتها بسیار محدود است.
### ۲. دوره دستیاری تخصصی (رزیدنتی اورولوژی)
این سختترین دوران از نظر فیزیکی و روانی است.
* **نوع شیفت:** شیفتهای فشرده و طولانی. رزیدنتهای جراحی معمولاً در بیمارستانهای آموزشی «آنکال» (On-call) هستند.
* **ماهیت کار:** در شیفت اورولوژی، شما علاوه بر رسیدگی به بیماران بستری در بخش، درگیر موارد اورژانسی مثل **«کولیِک کلیوی»** (درد شدید ناشی از سنگ)، **«احتباس ادراری»**، یا تروماهای سیستم ادراری هستید که نیاز به اقدام فوری دارند.
* **تعداد:** در سالهای اول رزیدنتی (سال ۱ و ۲)، فشار شیفتها بسیار بالاست و ممکن است در ماه ۱۰ تا ۱۵ شیفت شب داشته باشید.
* **فشار اتاق عمل:** حتی در شیفت شب، ممکن است مجبور شوید ساعتها در اتاق عمل بمانید تا جراحیهای اورژانسی (مثل جراحی سنگ یا جراحیهای ناشی از تصادف) را انجام دهید.
### ۳. دوره فوقتخصص (فلوشیپ)
* **تغییر نقش:** در این دوره، شما به عنوان «استادِ جوان» یا متخصص ارشد شناخته میشوید. شیفتها به اندازه رزیدنتی پرتکرار نیستند، اما **سنگینتر** هستند.
* **مسئولیت:** اکثر تماسهای اورژانسیِ دشوار که رزیدنتها نمیتوانند مدیریت کنند، به شما ارجاع داده میشود. شما باید از راه دور یا با حضور در بیمارستان، تصمیمات حیاتی برای جراحیهای پیچیده بگیرید.
### چالشهای اصلی شیفت برای پزشک جراح:
1. **بیدارمانی (Sleep Deprivation):** مهمترین سختی کار، شیفتهای پشت سر هم است. جراح باید بتواند حتی بعد از ۲۰ ساعت بیداری، با دقتِ میلیمتری جراحی کند. این مهارتی است که به تدریج در شما شکل میگیرد.
2. **استرسِ تصمیمگیری:** در شیفت، شما تنها هستید و باید در لحظه برای جان یک بیمار تصمیم بگیرید. این مسئولیتپذیری، سنگینترین بخشِ فشارِ شیفت است.
3. **تأثیر بر زندگی شخصی:** از آنجا که شیفتهای پزشکی روزهای تعطیل و غیرتعطیل نمیشناسند، داشتن یک برنامه منظم برای زندگی شخصی (مثل دید و بازدیدها یا مسافرت) در دوران دستیاری بسیار دشوار است.
### نکته برای شما (به عنوان یک معلم)
شما اکنون به عنوان یک معلم، تایمهای کاری مشخصی دارید که معمولاً در طول روز است. گذار از این وضعیت به سیستمِ بیمارستانی که «زمان» را از شما میگیرد، شوک بزرگی است.
**پیشنهاد:** از همین حالا که در حال مطالعه هستید، سعی کنید بخشی از کارهای مطالعاتی یا پروژههای خود را به **اواخر شب** منتقل کنید (مثلاً از ساعت ۱۰ شب تا ۲ صبح). این کار به شما کمک میکند تا "تداومِ ذهنی" خود را در ساعاتِ بیداریِ طولانی تمرین کنید؛ مهارتی که برای زنده ماندن در شیفتهای کشیک آینده، حیاتی خواهد بود.
آیا تا به حال تجربه فعالیت در محیطهای پراسترس یا کشیکهای کاری (حتی خارج از حیطه پزشکی) را داشتهاید که بتوانید آن را با فضای بیمارستان مقایسه کنید؟
در حال حاضر 5 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 5 مهمان)
پاسخ با نقل قول
