رفتن به رشته انسانی از تجربی...

[رامون کاخال]

فرض کن رفت تاریخ ، فلسفه و علوم سیاسی
الان ۴ سال آینده اس
خب حالا چی کار کنه ؟ ( وضعیت اشتغال و کسب درآمد منظورمه)

آخه دوست عزیز همیشه نباید به یه موضوع از یه زاویه نگاه کرد اونور داستان صدها هزار نفر هستن که به خاطر طرز فکر صفر یا صدی شما ( یا سه رشته برتر تجربی و پیرا پزشکی یا هیچی )چندین سال به علت عدم علاقه یا عدم توانایی پشت کنکور میشینن و عملا کنکور ی بودن شغلشون میشه و کل عمر و جوونی و امیدشون رو در آرزوی رسیدن به ۱۰۰ به باد میدن

[Amir2004]

خب پیشنهاد شما چیه چیکار کنم من؟

شما باید علاقه تون و بازار و کار رو در کنار هم بسنجید و البته هرکسی اگه رشته آیی ک میخونه علاقه داشته باشه کار هم براش پیدا می‌کنه یا نهایت مهاجرت می‌کنه برای شروع چه تجربی چه انسانی هنوز هم وقت دارید برای شروع پس از این بابت هم نگران نباشید
و در کل تصمیم نهایی خودتون باید با شرایط روحی و اجتماعی خودتون تصمیم بگیرید در نهایت حرف های من و دوستان دیگر فقط حکم مشورت رو داره و نه تصمیم نهایی پس خودتون بزارید جای ده سال دیگه و تصمیم بگیرید

[Amir2004]

من صفر و صدی نیستم اتفاقا ، اون کسی که میبینه شده رتبه nهزار کنکور
حالا به هر دلیلی و بعدش درسم نمیخونه و بازم پشت می مونه
اون صفر و صدی هست ، نه من !
ایشون پرستاری تو مشتش هست
پارسال ۱۵ هزار آورده

اتفاقا یه اونجور فردی که شما گفتی وقتی میبینه اهل درس نیست
باید بره یه رشته ای همیجوری بخونه که یه لیسانس داشته باشه
و بعدش کار آزاد
نه این که کنکور رو تبدیل کنه به شغلش
______________________________________________
یه چیزی هم در مورد دیدگاه صفر و صدی بگم
من یه کتاب خودم اسمش (( غلبه بر کمال خواهی اثر رز شافران ))
بود
این کتاب برای درمان کمال خواهی راه حل های مناسبی ارائه داده
و کلی مثال واقعی هم آورده
کمال گرایی و صفر وصدی بودن چیزی هست که تو زندگی باید دنبال درمانش برید
دلیل این که کنکور دادن میشه شغل تون بخاطر کمال خواهی تون هست
که بعد n سال قسم میخورم حتی یه دونه کتاب تست کامل کار نکردین !
پس خیلی جدی باید دنبال درمان باشید

بنظرم مشکل از اونجایی شروع میشه ک جامعه میگه هرکس درسش خوبه باید بره علوم پزشکی ولی اصلا اینجوری نیست ک هرکس رفت پزشک شد دیگه دغدغه مالی ندارع اونی هم ک دنبال پول باید بره تو بازار کار کنه نه بیاد دانشگاه اونی هم ک دنبال علم باید اون چیزی ک دوست داره بخونه تا هم خودش لذت ببره و هم برا جامعه مفید باشه وگرنه تهش میشه از این دکتر ها ک بیشتر تجارت میکنن تا طبابت

[Amir2004]

فرض کن رفت تاریخ ، فلسفه و علوم سیاسی
الان ۴ سال آینده اس
خب حالا چی کار کنه ؟ ( وضعیت اشتغال و کسب درآمد منظورمه)

ایشون از ما نظر خواست
منم صرفا کاری که اگه خودم بودم انجام میدادم رو گفتم
اگه من بودم پرستاری رو می رفتم و لیسانس شو میگرفتم
توی طول دوره ۴ پرستاری واحدهای کارآموزی داره
که میتونم ببینم آیا از محیط بیمارستان خوشم میاد یا نه
اگه اومد خب ادامه میدم ، طرح میرم برای استخدامی هم میخونم
اگه هم خوشم نیومد وارد شغل آزاد میشم
و در کنارش یه لیسانس کاربردی هم دارم که حداقل توی زندگیم به دردم میخوره و کلی اطلاعات پزشکی دارم حتی اگه شغلم چیز دیگه ای باشه !

چهارشب دیگه بخوام مهاجرت کنم
دستم بازتر و کارم راحت تره با پرستاری

من دیگه حرفی ندارم واقعا
عمر و هزینه و فشار استرسی ک فرد باید تحمل کنه هم اصلا مهم نیست یهو وسط راه میگه پرستاری دوست ندارم میرم انسانی

[Username_Copied]

بنظرم مشکل از اونجایی شروع میشه ک جامعه میگه هرکس درسش خوبه باید بره علوم پزشکی ولی اصلا اینجوری نیست ک هرکس رفت پزشک شد دیگه دغدغه مالی ندارع اونی هم ک دنبال پول باید بره تو بازار کار کنه نه بیاد دانشگاه اونی هم ک دنبال علم باید اون چیزی ک دوست داره بخونه تا هم خودش لذت ببره و هم برا جامعه مفید باشه وگرنه تهش میشه از این دکتر ها ک بیشتر تجارت میکنن تا طبابت

پزشک نه پرستار. طرف مثلا قراره بعد از چند سال پرستار بشه. با ساعت های کاری بالا و حقوق کم.

[Username_Copied]

روحت رو به هیچ چیزی نفروشید. همه قراره در نهایت بمیریم. زندگی که شور و هیجان و هدف و معنا و انگیزه توش وجود نداشته باشه به چه دردی میخوره؟ ما رباتی نیستیم که برای پول‌درآوردن برنامه ریزی شده باشیم. تجربی رفتن هم تنها راه پول درآوردن نیست. جامعه ما دقیقا به خاطر کمبود علوم انسانی اینقدر دچار فقر اندیشه شده.

[Amir2004]

پزشک نه پرستار. طرف مثلا قراره بعد از چند سال پرستار بشه. با ساعت های کاری بالا و حقوق کم.

بنظرم ک تو جفتشم پول نیست پرستاری زودتر به کار بالین می‌رسی و عرضه داشته باشی زودتر بار تو می‌بندی پزشکی دیر تر حقوقشون هم اگه دکتر مطب بزنه درآمد خیلی زیاد میشه ک مطب زدن تو شهرهای بزرگ تقریبا غیر ممکن شده یا تخصص بگیره ک اونم پیر میشه دیگه
تازه با این سختی تازه باید بری با بیمه سر و کله بزنی پولتو بدن هعی

[Amir2004]

روحت رو به هیچ چیزی نفروشید. همه قراره در نهایت بمیریم. زندگی که شور و هیجان و هدف و معنا و انگیزه توش وجود نداشته باشه به چه دردی میخوره؟ ما رباتی نیستیم که برای پول‌درآوردن برنامه ریزی شده باشیم. تجربی رفتن هم تنها راه پول درآوردن نیست. جامعه ما دقیقا به خاطر کمبود علوم انسانی اینقدر دچار فقر اندیشه شده.

خیلی موافقم مهم اون آرامش روحی