حس میکنم الان هممون کم وبیش درگیر اینیم که به بهترین شکل تایم باقی مونده رو استفاده کنیم ولی بعضی اوقات همین کمالگرایی برای استفاده حداکثری از آخرین روز های این فرصت یکساله باعث میشه تو ناخودآگاهمون بگیم شاید توان به نحو احسنت به پایان رسوندن و انجام دادن پیوسته و درست این کار رو نداشته باشم و نتیجه چی میشه؟...دان کلا شل میکنیم...
منظورم اینه که بعضی اوقات از استرس بیش از حد دست از ادامه دادن مسیر میکشیم نه بیخیالی...برای همین اول میخوام به خودمون یعنی هم شما و هم خودم یادآوری کنم هیچ چیز تو این دنیا با بالاترین کیفیت و استفاده صد در صدی از منابع/تایم وجود نداره و هرررر چقدر هم برای کنکور بخونیم باز برای چند روزی بیشتر خیالپردازی میکنیم...پس آخرین تیرمون رو هم تو خشاب میذاریم و نه تو تاریکی بلکه تو روشنایی ظهر و با نشونه گرفتن دقیق هدف شلیک میکنیم یا میخوره به هدف یا اگه هم نخورد حداقل با یه تیر بلا استفاده و یه حسرت بزرگ و یه چرای بزرگتر برای استفاده نکردن از همون فرصت اخر تنها نمی مونیم..
این بیشتر برای این بود که دیدم تو انجمن این اواخر ناامیدی و خسته شدن داره زیاد میشه و همگی یکی پس از دیگری دارن شل میکنن...شل کن خواهرم/برادرم ولی افکار و استرت رو، نه تلاش قشنگت رو..برای این چند شب باقیمونده هم من میخوام اینجا گزارش بفرستم اگه شما هم می خواین بسم اله...باشد که آخر این سوز بهاری سبزکند دیدگانمان را![]()



LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول
