چقدر روی خودتون کراش دارید ؟
بخصوص در امر کنکور و تحصیل ..
این فک کنم معادل همون * خود ککه پندار * ما اصفهونیاس
من خودم اعتراف کنم خیلی حس میکنم آدم خاصیم و بخاطرهمین چهارساله موندم پشت کنکور تا ب ی رشته و دانشگاه تاپ برسم
درصورتی ک طی سه سال قبلی متوجه شدم ع*ن خاصی هم نیسمحالا ایشالا ک امسال ع*ن خاصی باشم و خلاص شم دیگه از این وضع
![]()
با من برقص
رو خاک و خون
🩶✨️🕊

ما میخوایم مثلا یکیو کیش و مات کنیم میگیم حالا ببینیم چه پخی میشی یا صمیمی تر باشیم میگیم تو هیچ پخی نمیشی
و این بهترین پایان برای دعواست
هیچ جوابی نداری مگه اینکه بگی بشین و ببین چه پخی میشم
یا پشت سر کسی هم غیبت کنیم فلانی رییس جمهور (مدیر یا دکتر یا مهندس یا هر هدفی که داره ) هم بشه بازم پخ بزرگی نمیشه
واییی فاززییی چطوری؟دیگه چه تاپیکی مونده نزده باشی
خب من اولین و آخرین باره پشت کنکور می مونم خودمو می رسونم میرم (به امید موفقیت همه بچه ها) چیزی نمونده ۱۹ ساله بشم ولی از تو چه پنهون همش به خودم میرسم مث بقیه پسرا نیستم شلخته پلخته باشم
الان که می بینم بیبی فیس شدیدم یعنیاااا همه این ایموجی های انجمن همیشه رو صورتمه
انگار که ۱۵ یا ۱۴ سالم خییلیی کراش واقعا تو مدرسه بعضی همکلاسی هامو می دیدم می گفتم این واقعا دوازدهمههه!!! یا دانشجو
سیگاری، خالکوبی، هیکل درشت
نمدونم من زود بدنیا اومدم، اینا دیر کردن
کل مدرسه همیشه روم کراش بودن یعنیااا دیگه این وسط گیر کرده بودم چی میشه آخه اینا پسرن حالا ببین اگه پسر نبودن چی میشد
اعتماد به نفسم چیز قشنگیه ایشالله همه اعتمادشون بالا باشه پر انرژی برسن به کاراشون. نمره خودم به خودم از ۱۰، ۱۰۰ میدمایشالله که همه قشنگ و کراش باشن
![]()
میگویند شب خطرناک است؛ اما خطرناکتر از شب، آدمهایی هستند که یاد گرفتهاند لبخند بزنند و هیچچیز از درونشان معلوم نباشد. خیابانهای نیمهشب، تنها شاهدِ حقیقت آنهاست.
Leave them wondering.
قربونت سینا خودت سرکیف و کوکی عزیز؟فازی تا ابد با تاپیک های متنوع در خدمت شماست
))) نظرات شیک شما رو هم با جونو دل میخونیم و لایکمیدییم
❤️
ببین پسر تو از انرژی واعتماد وخودباوری و قدم های موفقیتت چیزی کم نداریا
ماشاا.. پسرهمیشه همینجور عالی بمون!
منم از ده بهت صد میدم که انقدر روی خودت کراشی و این تو رو کراشینه ترین میکنه ها![]()
موفق باشی سینای گل ❤️بشنویم خبر موفقیتتو ❤️
اینو دیدم یاد یه خاطره افتادم
تابستون بود و منم کلاس زبان داشتم از همون اول که وارد کلاس شدم باد کولر اومد بین موهام بوی یه عطری رو کوبید به مماخم یه دل که نه صد دل کراش زدم روش
خلاصه که دیگه از اون روز در به در افتادم دنبال صاحب این بو
تو فکرم هفت هشت باری باهاش تا محضر رفتم
انقد ازش خوشم اومده بود که خونه هم حس میکردم بوش میاد و دلم ضعف میرفت
اره دیگه بعد یکی دو ماه عشق و عاشقی با ادمی که نمیدونستم کیه و فقط از بوی عطرش خوشم اومده بود فهمیدم بوی خودم بوده
خب بریم سر اصل مطلب از وقتی دارم برای کنکور میخونم فهمیدم چه ادم ناکراشی ام اون همه اراده ای که موقع گرفتن مدرک زبان داشتم . موقع ای که داشتم برای شاگرد اول شدن میخوندم .موقعی که داشتم رانندگی یا نقاشی یا موسیقی یاد میگرفتم یهو پر زد من شدم یه ادم بی اراده ی همیشه خسته ی افسرده که همه رو از خودش دور کرده اون ادم پر حرفی که همیشه دور و برش پر دوست و رفیق بوده منزوی شده و این وسط عاشق شدم و نه تنها نتونستم بعد اینکه فهمیدم نمیخوادم ازش دست بردارم بلکه بد تر از قبل فکر کردن بهش نابودم کرد و فهمیدم حتی اراده ترک کردن ادمی که نمیخوادمو ندارم
این منم کسی که یه روزی کراش یه جماعت بود الان دیگه از خودش متنفره خیلی وقته ایینه ها رو جمع کردم چون از اون ادمی که تو ایینه میبینم متنفرم
...All is well
کراش چیه داریم میرقصیم
شوخی میکنم رقص کجا بود ما گریه نکنیم رقص که هیچ ، ولی واگعن یکم دارکه آدم رو خودش کراش باشه مثلا فکر کن نه فکر نکن فکرشم سخته
خلاصه فعلا حالت آنکراشم
این خودکراشیه رابطه مستقیمی با مودم داره
که همیشه مودم بده
ولی گاهی اوقات انقدر رو خودم کراشم حس میکنم هیچکس لیاقتمو نداره
بعد به خودم میام و میگم الناز لطفا ... نخور
در زمینه کنکور و این چیزام کلا رو خودم کراش نیستم خیلی بد شدم
کاش الناز قبلی بودم
اون چیزی که تو ذهنم از خودم ساختم خیلی کراشه...یعنی رو اون حسابی کراش دارم
ولی بعد که یه نگاه به واقعیت میکنم به این نتیجه میرسم برم دوغمو بنوشم
از نظر درسیم همه تلاشم اینه به اون چیزی که تو ذهنمه و واقعا کراشمه برسم...ولی درحال حاضر کراشی رو خودم ندارم
همیشه یادتان باشد که وضعیت کنونی شما..
سرنوشت نهاییتان نیست..
روزهای خوب خواهند آمد
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 1 مهمان)