سلام
اگه در حال مطالعه کتاب (غیر درسی ) هستید یا قصد خوندن
کتاب دارید اینجا می تونید:
1/برش هایی از مطالب جالب کتابتون به اشتراک بگذارید
2/برای خودتون رقیب یا همراه مشترک (چند نفر یک کتاب)
پیدا کنید و گزارش پیشرفت مطالعه تون ثبت کنید
3/کتابی که خوندید (می خونید) نقد کنید، کتاب پیشنهاد بدید
موفق باشید
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست...
سلام
کتابی که فعلا این روزها درحال مطالعه اش هستم، کتاب قدرت من هستم از جول استیون هستش
که این کتاب روی طرز صحبت کردن راجب به خودتون و زندگیتون و شرایطتون صحبت میکنه
و روی طرز فکر و صحبت در رابطه با خودتون حرف میزنه
من این کتاب رو سه بار خوندم
اما تصمیم گرفتم قبل از ورود به کتابای جدید یکبار دیگه اینو بخونم
تا بهتر خودمو ببینم
یه قسمت ازش:
آه ای جان
آخر تا کی سرگردان...
خودم کتاب درمان شوپنهاور
به قلم یالوم ترجمه سپیده حبیب شروع کردم
داستان کتاب راجب یک روانپزشک 65 ساله هست
که تشخیص سرطان پوست میگیره و طی مسیر درمان و جدال با مرگ فلسفه شوپنهاور راجب مرگ و زندگی رو برای خواننده مرور میکنه .
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست...
سلااام
خب منم کتاب «درمان شوپنهاور» رو شروع کردم
سعی میکنم ان شاء الله هرروز یه برش هایی از کتابو اینجا بذارم
روز دوم :
جولیوس ،همون رواندرمانگر ماهریه که حالا خودش با سرطان و مرگ رو ب رو شده
و اینجا خودش رو توی دو قالب متفاوت تصور میکنه و از بیرون به خودش نگا میندازه
جولیوس ۱۶ ساله ای که تجربه نزدیکی به بیماری و مرگ نداشته و یه زندگیه روتین و پرشور و حرارت رو تجربه میکرده و حالا جولیوسِ ۶۵ ساله ای که
اولین روز و شبای آغشته به سرطان رو از سر میگذرونه ...
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
***
***
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
ویرایش توسط joodii : 21 تیر 1402 در ساعت 23:17
سلام من تا صفحه 37 خوندم ولی حس میکنم حرفای ناشناخته زیاد داره واسم از طرفی حوصله سرچ ندارمبا اینکه یکم شلوغه
ولی زنجیر وار بودنش (نسبتا )باعث میشه بخوای ادامه بدی ...
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست...
خب سلاااام. من اومدم
روز سوم :
تقریبا تا اول ص 50 خوندم
بخش امروزززش نکته خاصی نداشت که بخوام بازگو کنم براتون .راضی باشین دیه
.
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
سلام منم تا ص پنجاه رسوندم
نوشته اصلی توسط joodii
خب سلاااام. من اومدم
روز سوم :
تقریبا تا اول ص 50 خوندم
بخش امروزززش نکته خاصی نداشت که بخوام بازگو کنم براتون .راضی باشین دیه
.
شخصیت فلیپ برام جالبه
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست...
روز چهارم :
تا ص 61 پیش رفت
فلییپ ؛
داشتم فک میکردم چن درصدمون مثه فیلیپ ،سالهای سال خودمونو
با یه سری رفتارا و عادتا و سبکای زندگی تکرار شونده
حبس کردیم یه گوشه تنها...
اینکه شاید بعضی مشکلات و داستانا هیچ وقت حل نشه
و حتی اگه لا ب لای همون مشکلات
بتونی راهت و سبک خاص زندگی تو پیدا کنی
چقد میتونه تو حِست نسبت به خودت و اطرافت ،تاثیرگذار باشه
حس راحتی رسیدن به خونه بعد از یه سفر طولانی و پر پیچ و خم ... : )
ورود شوپنهاور به داستان
با استعداد توی عمل
نابغه توی جزئیات ...
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
روز پنجم :
تا اول ص 75 پیش رفت
چِ قشنگ علم و با هنر نویسندگی ترکیب کرده ...!
_قرار گرفتن جولیوس تو موضع بیماری و ضعف و جهان بینی ناشی از این قضیه.
_شاید بشه گفت جولیوس همون قضاوتی رو در مورد فیلیپ مرتکب میشه
که پیرزن همون قضاوت رو در مورد جولیوس !
چیزی که شاید خیلی حس نشه تو بطن داستان، *مظلوم* واقع شدنِ فیلیپه
علی رغم ظاهر خشک و سردی که داره ، چقدر غم پشت چهره جدی و سرسختش پنهون شده ؟
به اینکه مشکل فیلیپ تقریبا از سنی شروع شد که پدرش به اون شکل و تو همون سن میمیره
به اینکه فیلیپ، بارِ چقد حرف نگفته و احساس تلنبار شده رو به دوش میکشه و کسی متوجهش نشده...
بعضی وقتا شاید آدما ناخودآگاه به سمت آدمایی کشیده میشن
که «زخمای مشابه» دارن
همزاد پنداری ...
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
روز پنجم
تا ص 72 تکمیل شد
این پارت بیشتر معرفی خانواده شوپنهاور
و بخصوص احوال پدر و مادرش و حتی دلیل انتخاب نام آرتور و...
جولیوس( شخصیت اصلی )مجبوره از فیلیپ: کسی که بیست سال قبل بیمار خودش بوده کمک بگیره و حالا
شخصیت خشک و بی روح فیلیپ براش تبدیل به چالش شده
سلام
من کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه میگرفت رو شروع کردم و حدودا 50 صفحه خوندم و فصل یکشو تموم کردم
نویسنده کتاب، عصب شناسی به نام اقای اولیور دبلیو ساکس هست که جریان مراجعینشو بازگو میکنه
داستان اولی که میگه درمورد یه موسیقی دان خیلی حرفه ایه که تو دیدن اجسام و آدما دچار مشکله
مثلا جزئیاتو میتونه ببینه ولی توان دید بصری کامل از یه آدمو یا جسمو نداره
آدمارو با یه ویژگی خاص مثل دندون های بزرگ یا خالی که رو صورتشونه میتونه بشناسه
و وقتی موسیقی میخونه راحتتر میتونه بینه و تشخیص بده
نکته جالبشم اینجاست که خودش متوجه نیست که دیدنش ایراد داره
یعنی نمیدونه که درست نمیتونه ببینه
تیکه هایی از کتابو براتون پایین میذارم
برای من که تا اینجا خیلی جذاب و خاص بوده
کلمات تخصصی زیادی داره ولی راحت میشه باهاش ارتباط گرفت
اگه تو این سبکم چیزی میشناختید لطفا معرفی کنید بهم
اینجا دکتر گل رز و جلوش میگیره ولی نمیتونه تشخیص بده چیه تا وقتی که بوش نکرده
ویرایش توسط .maya. : 06 مرداد 1404 در ساعت 22:34 دلیل: غلط املایی:/
روز ششم :
تا آخر ص85 پیش رفت
یه مقدمه چینی میکنه واسه شروع فصل جدید:
میگه که جهان بینی و نوع دیدگاه آدما به اطراف و اطرافیان شون تا حد زیادی به
دوران بچگی و طرز برخورد خانواده تو این دوران بر میگرده و بعد به عنوان یه مثال ، خانواده شوپنهاور رو تحلیل میکنه
***
جالبه ، اینجا نویسنده از یه روش باحال واسه تاثیرگذاریه حرفش استفاده میکنه؛
اول یه تفکر اشتباهو تعریف میکنه و بعد اصلاحش میکنه ...
میگه که اینکه اگه تو خانواده ای ، پدرو مادر ، میونه خوبی داشته داشته باشن
باعث کمبود محبت بچه ها و تأثیر منفی روی اونا میشه ، فقط یه «داستانه» باو
هرچقد ارتباط و رفتار والدین باهم اوکی تر باشه
بچه ها هم تو محیط لطیف تر و آروم تری بزرگ میشن هم از رفتار اونا
الگو برداری میکنن و این قضیه تو آینده بچه ام ادامه دار میشه
تو دنیایِ «دیدی گفتم» ها
تو ؛
قوتِ قلب باش : )...🌱
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 1 مهمان)
LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول.gif "Yahoo (1)")
.gif "Yahoo (90)")
.gif "Yahoo (8)")
