مشاعره...

[moboer]

عشق در جان است و می در جام و شاهد در نظر/ در چنین حالت طریق پارسایی مشکل است

اهل دلاش میفهمن

[zhi.a]

زاهدان کاین جلوه در محراب و منبر میکنن/چون به خلوت می روند آن کار دیگر میکنند

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند
پ.ن: خیلی وقت بود نیومده بودم تو این تاپیک

[A.H.D]

در پیش بی دردان چرا فریاد بی حاصل کنم
گر شکوه ای دارم ز دل با یار صاحب دل کنم
در پرده سوزم همچو گل در سینه جوشم همچو مل
من شمع رسوا نیستم تا گریه در محفل کنم

[Lavender_Haze]

زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست
زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست
رود دنیا جاریست
زندگی، آبتنی کردن در این رود است
وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایم
دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد!؟
.
.
.
.
هیچ!!

[Tahora97]

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

[moboer]

بهزیستی نوشته بود:
شیر مادر ،مهر مادر ،جانشین ندارد
شیر مادر نخورده،مهر مادر پرداخت شد
پدر یک گاو خرید
و من بزرگ شدم
اما هیچ کس حقیقت مرا نشناخت
جز معلم عزیز ریاضی ام
که همیشه میگفت:
گو ساله ، بتمرگ!

اکبر اکسیر

[A.H.D]

گلی بودم نه وقت چیدنم بود
جوان بودم نه وقت رفتنم بود
گلی بودم به باغ زندگانی
شدم پرپر در ایام جوانی

[rz1]

در این دریا چه می جویند ماهی های سرگردان؟
مرا ازاد می خواهی؟به تنگ خویش برگردان

[Lavender_Haze]

نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک

بدین نوید که باد سحرگهی آورد

بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان

در این جهان ز برای دل رهی آورد

همی‌رویم به شیراز با عنایت بخت

زهی رفیق که بختم به همرهی آورد

به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد

بسا شکست که با افسر شهی آورد

چه ناله‌ها که رسید از دلم به خرمن ماه

چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد

رساند رایت منصور بر فلک حافظ

که التجا به جناب شهنشهی آورد
( رضوان اون جاش که اسم تو رو میاره بعد شیراز یاد دانشکده شیراز میوفتم که دوس داری)
و برداشتم از این شعر : باهم به دانشگاه شیراز میرویم

[Mohamad_R]

خب برای اینکه تاپیک جای کپی پیست نشه و گوگل نبنده این صفحه رو ممد ار اومده شعر بگه


خوشا ایامی که من خیار و تو خربزه بودیم

افتابمان میپایید و اب سر میدادند و شرین تر از دیروز بودیم

از زرد رنگی تو من سبزه میشدم یادش بخیر خیارت من بودم

آمد ان روز اخر و کشاورز چیدمان

من سوار نیسان آبی رهسپار شمال ایران

تو سوار کامیون و رهسپار فرنگستان

در ان نیسان تک نبودم ، من و خیار ها

همه نالان از بهر دوری مان من از محنت خربزه

کناریم از رنج کرم خاکی و روبرویی ام از فراق خورشید

در پایین خیاری بود نالان . با دست انداز ماشین کنارش اوفتادم

بدبخت کرم داشت و مینالید ، گفت من از درون تهیم بیا و کرمهایم بردار

ناخواسته کرمالود شدم ! بد بود ولی تنها دیگر نشدم

رسیدیم به مقصد و نیسانی کنار جاده ترمز کشید

لامپی و تابلویی اویخت

من کرمالود را دید اما جداییم نکرد
انداخت ان پشت و دگر برای مشتری اشارتم نکرد

مشتریان امدند کنار نیسان غوغا بود صف خیار برای کیلو شش هزار

خیاران خیار بودند و عقل نداشتند ، میخواستند فروش بروند به هم میخوردند و قلچ قلچ صدا میدادند

نمیدانستند عاقبت سر نمک است و دندان انسان

با وجود این که میدانستم حکم همه سردی یخچال و ارواره است اما

با هجوم دیگر خیاران من هم حریص تر شدم

خواستم جلو روم اما کرم داشتم

فروشنده مرد خوبی بود آمد کیسه میوه را ردیف کند

مشتری سه کیلو خیار خواسته بود

من را هم اهسته به کیسه انداخت و گره زد

من نیز فروش رفتم ، منی که کرم داشتم

رفتیم و شدیم درون محفظه ای سرد و تاریک

یخچال بود انجا ، زیبا جادار مطمن بود انجا

از فرط سردی و خشکی کنار هم جستیم ما

گرم شویم و زنده بمانیم ، بیچاره کرم هایم

ناهار ان روز قیمه بود ، صاحبمان هوس سالاد کرد

سالاد شیرازی . برداشتنم نصف کرمویم را بردیند

تکه تکه ام ساختن و در اخر جوهری ریختند و گوجه ای افشاندند

خوردند و مرا ، در ان سیاهیی دهانشان به پایین سرازیر شدم

هولناک بود آخر خیار بودم و نمیدانستم کجاست .....

[Lavender_Haze]

خب برای اینکه تاپیک جای کپی پیست نشه و گوگل نبنده این صفحه رو ممد ار اومده شعر بگه


خوشا ایامی که من خیار و تو خربزه بودیم

افتابمان میپایید و اب سر میدادند و شرین تر از دیروز بودیم

از زرد رنگی تو من سبزه میشدم یادش بخیر خیارت من بودم

آمد ان روز اخر و کشاورز چیدمان

من سوار نیسان آبی رهسپار شمال ایران

تو سوار کامیون و رهسپار فرنگستان

در ان نیسان تک نبودم ، من و خیار ها

همه نالان از بهر دوری مان من از محنت خربزه

کناریم از رنج کرم خاکی و روبرویی ام از فراق خورشید

در پایین خیاری بود نالان . با دست انداز ماشین کنارش اوفتادم

بدبخت کرم داشت و مینالید ، گفت من از درون تهیم بیا و کرمهایم بردار

ناخواسته کرمالود شدم ! بد بود ولی تنها دیگر نشدم

رسیدیم به مقصد و نیسانی کنار جاده ترمز کشید

لامپی و تابلویی اویخت

من کرمالود را دید اما جداییم نکرد
انداخت ان پشت و دگر برای مشتری اشارتم نکرد

مشتریان امدند کنار نیسان غوغا بود صف خیار برای کیلو شش هزار

خیاران خیار بودند و عقل نداشتند ، میخواستند فروش بروند به هم میخوردند و قلچ قلچ صدا میدادند

نمیدانستند عاقبت سر نمک است و دندان انسان

با وجود این که میدانستم حکم همه سردی یخچال و ارواره است اما

با هجوم دیگر خیاران من هم حریص تر شدم

خواستم جلو روم اما کرم داشتم

فروشنده مرد خوبی بود آمد کیسه میوه را ردیف کند

مشتری سه کیلو خیار خواسته بود

من را هم اهسته به کیسه انداخت و گره زد

من نیز فروش رفتم ، منی که کرم داشتم

رفتیم و شدیم درون محفظه ای سرد و تاریک

یخچال بود انجا ، زیبا جادار مطمن بود انجا

از فرط سردی و خشکی کنار هم جستیم ما

گرم شویم و زنده بمانیم ، بیچاره کرم هایم

ناهار ان روز قیمه بود ، صاحبمان هوس سالاد کرد

سالاد شیرازی . برداشتنم نصف کرمویم را بردیند

تکه تکه ام ساختن و در اخر جوهری ریختند و گوجه ای افشاندند

خوردند و مرا ، در ان سیاهیی دهانشان به پایین سرازیر شدم

هولناک بود آخر خیار بودم و نمیدانستم کجاست .....

دادا در جریان نیستی خیار کیلو ۶ تومن مال زمان پدربزرگم بود.خیار کیلو ۲۳.یخچال هم که امرسان بود...و آخرش
ر ا:بی رنج زین پیاله کسی می نمیخورد، بی دود زین تنور به کس نان نمیدهند
تیمار کار خویش تو خود خور،که دیگران، هرگز برای جرم تو تاوان نمیدهند

[Nine]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند دل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[MahdiMori]

دانی که چرا سر نهان با تونگویم؟ طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

[Tahora97]

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ
نیست یاری که مرا یاد کند

[rz1]

من که منم جای کسی نیستم
میوه طوبای کسی نیستم
گیج تماشای کسی نیستم
مزه لبهای کسی نیستم
مثل خودت درد خیابانی ام
امده ام تا تو بسوزانی ام