LinkBack URL
About LinkBacks
من مانده ام مهجور ازاو بیچاره و رنجور از او...گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود
سعدی
در اين بازار گر سوديست با درويش خرسندست /خدايا منعمم گردان به درويشي و خرسندي
جانم از آتشفشان ها گذر مي کند
با خويشتن در جنگم
از خود عبور مي کنم
تو آن سوي من ايستاده اي
و لبخند مي زني
و لبخند تو آن قدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم
من طلا خواهم شد
مي دانم .
در دلم بود كه بي دوست نباشم هرگز / چه توان كرد كه سعي من و دل باطل بود
جانم از آتشفشان ها گذر مي کند
با خويشتن در جنگم
از خود عبور مي کنم
تو آن سوي من ايستاده اي
و لبخند مي زني
و لبخند تو آن قدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم
من طلا خواهم شد
مي دانم .
یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم/ویران شود این شهر که میخوانه ندارد
جانم از آتشفشان ها گذر مي کند
با خويشتن در جنگم
از خود عبور مي کنم
تو آن سوي من ايستاده اي
و لبخند مي زني
و لبخند تو آن قدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم
من طلا خواهم شد
مي دانم .
تا تو مراد من دهي كشته مرا فراق تو/تا تو به داد من رسي، من به خدا رسيده ام
جانم از آتشفشان ها گذر مي کند
با خويشتن در جنگم
از خود عبور مي کنم
تو آن سوي من ايستاده اي
و لبخند مي زني
و لبخند تو آن قدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم
من طلا خواهم شد
مي دانم .
با رشته ي زلف توام امشب سر راز است/ افسوس که شب کوته و اين رشته دراز است
جانم از آتشفشان ها گذر مي کند
با خويشتن در جنگم
از خود عبور مي کنم
تو آن سوي من ايستاده اي
و لبخند مي زني
و لبخند تو آن قدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم
من طلا خواهم شد
مي دانم .
در حال حاضر 14 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 14 مهمان)
پاسخ با نقل قول
