دانشجوهای رشته پزشکی لطفا بیاین

[mlt]

تو هم درست میگی ولی به نظر تعداد افرادی که دنبال علاقشون رفتن و یه حقوق خوبی نصیبشون شد بیشتره یا کسایی که برخلاف علاقشون رفتن رشته های تاپ؟
دنبال علاقه رفتن ریسک داره و بیشتر ماها چون فقط دنبال یه حقوق ماهیانه خوب هستیم ریسک نمیکنیم و راه قبلیا پیش میریم.مثلا من که خودم از تاریخ خوشم میاد به نظرت چند درصد احتمال موفقیت دارم توی این رشته؟اگه بشینم برا رشته های معروف بخونم چند درصد احتمال موفقیت دارم؟

اتفاقا همینا با عشق و علاقه دارن ادامه میدن و بیشتر هم درمیارن و رفته رفته درآمدشون بیشتر میشه
معلم زیست من که بیرون از مدرسه کلاس کنکور میذاره بهم گفت اگه تهعد نداده بودم اصلا مدرسه نمیومدم چون از کلاس بیرون 30 تومن درمیارم و اگه صبحارو هم کار کنم میتونم ماهی 50 دربیارم

مادر خود من هیچ وقت از خانواده ش نزده و فقط صبحا کار میکنه تا نزدیک ظهر که بیاد ناهار بذاره
اگه مامان من تمام وقت کار کنه میتونه 20 تومن حتی بیشتر هم دربیاره
یه آرایشگر خانم اگه معروف بشه اندازه یه جراح معروف پول درمیاره
میکاپ عروس از 2 تومن هست تا 6 تومن
فقط هم 2 ساعت وقت میبره هر عروس اگه همه کاراشو خودت انجام بدی
حالا شما خودت حساب کن
همه چی که پزشکی نیست

[Sh. Gg]

دقییییییییییقا 😐😐😐😐😐

[Dentist_jane]

تو هم درست میگی ولی به نظر تعداد افرادی که دنبال علاقشون رفتن و یه حقوق خوبی نصیبشون شد بیشتره یا کسایی که برخلاف علاقشون رفتن رشته های تاپ؟
دنبال علاقه رفتن ریسک داره و بیشتر ماها چون فقط دنبال یه حقوق ماهیانه خوب هستیم ریسک نمیکنیم و راه قبلیا پیش میریم.مثلا من که خودم از تاریخ خوشم میاد به نظرت چند درصد احتمال موفقیت دارم توی این رشته؟اگه بشینم برا رشته های معروف بخونم چند درصد احتمال موفقیت دارم؟

من ترجیح میدم زندگی کنم
من واقعا عاشق دندانپزشکی ام و به خاطرش از هوشبری انصراف دادم و دو ساله که پشت کنکور موندم و عمرم رو پاش گذاشتم
من هر روز صبح با آینه دندانپزشکی دندونامو چک میکنم و اصلا بدم نمیاد دهن سیر خورده مردم رو که بیشتر دندوناشون زرد و سیاهه رو ببینم بلکه ذوق میکنم اون وسط یه دندون سفید بی نقص درست کنم درحالیکه خواهر کوچک ترم هر وقت میاد اتاقم میبینه من با دندونام ور میرم با حالت تهوع میره بیرون
حالا به نظرت خواهر من میتونه یه دندانپزشک بشه؟؟
اصلا!!
شما حالتون از دهن مردم به هم بخوره چطوری میخواین دندانپزشک بشین که اصلا بتونین دندانپزشک خوبی بشین تا ازش پول خوبی دربیارین؟؟
من خودم دیدم دانشجو دندان رو که بالا سر مریض هی حالش بد میشد و آخرش بالا آورد و کارش رو استادش ادامه داد
پزشکی از این به مراتب بد تر!!!


قرار نیست تو زندگی فقط پول دربیاریم تا واسه نسل بعدیمون ذخیره کنیم تا اونا زندگی خوبی داشته باشن
ما هر کاری داشته باشیم باید بهش علاقه داشته باشیم چون اگه 7 ساعت روزانه بخوابیم حداقل 10 ساعت کار میکنیم و یه 3 ساعتی غذا میخوریم و فقط 4 ساعت دست خودمونه که به علایق مون برسیم
به نظرت بهتر نیست به جای 4 ساعت تفریح 14 ساعت تفریح کنیم؟؟


تازه فرق 3~4 میلیون درآمد با علاقه با 15 میلیون درآمد بدون علاقه برابره با یه عمر زندگی با لذت با یه عمر زندگی پر حسرت


تو هر رشته ای یه قسمت پول سازی داره
مثلا شوهر عمه من که معلم ادبیاته ولی واسه مثنوی مولوی یه تصحیح نوشته و هر سال چند بار تو جشنواره های مختلف و کشور های مختلف دعوت میشه و واقعا توی ادبیات مخی هستن
درآمدشون هم واقعا خوبه چون سر و وضع شون و ماشین و مسافرت هاشون عالیه
هیچ پشتوانه ای هم ندارن که بگیم داره ارث پدری رو میخوره

[Morvarid80]

درسته که خیلیا واسه پول و پرستیژ انتخاب رشته میکنن، ولی نباید یادمون بره که خیلیا هم هستن که واقعا دلشون میخواد لذت درمانگری رو بچشن... نمونش خود من. من وقتی میگم پزشکی رو دوست دارم یعنی دوست دارماااا.... یعنی من ولع دارم واسه خستگی بعد از کلاس آناتومی ، واسه کتابای گنده... و میدونم باید قید خیلی تفریحارو بزنم اگه قبول شم، به چشم خودم دیدم زنای خانه دار و کمتر درس خونده چقدر احترام دارن و گاهی مثل ملکه ها باهاشون رفتار میشه .... حوصله ندارم این آخری رو براتون بازش کنم ولی حتما خودتون میدونید تو جامعه مردسالار ما زنای ضعیفه تر محبوب ترن....


خلاصه اینکه من وقتی میگم این رشته رو میخوام یعنی با همه‌ی خون ریزی ها و کثیفی و خستگی و درسای زیادش میخوامش... وگرنه والا من با همین درآمد کارمندی خانوادمم خوشحالم و احساس رضایت میکنم ، ولی میخوام به اون جایگاه برسم برای مفیدتر و شادتر و تراز بالاتر بودنم

[mlt]

موفق باشی

من ترجیح میدم زندگی کنم
من واقعا عاشق دندانپزشکی ام و به خاطرش از هوشبری انصراف دادم و دو ساله که پشت کنکور موندم و عمرم رو پاش گذاشتم
من هر روز صبح با آینه دندانپزشکی دندونامو چک میکنم و اصلا بدم نمیاد دهن سیر خورده مردم رو که بیشتر دندوناشون زرد و سیاهه رو ببینم بلکه ذوق میکنم اون وسط یه دندون سفید بی نقص درست کنم درحالیکه خواهر کوچک ترم هر وقت میاد اتاقم میبینه من با دندونام ور میرم با حالت تهوع میره بیرون
حالا به نظرت خواهر من میتونه یه دندانپزشک بشه؟؟
اصلا!!
شما حالتون از دهن مردم به هم بخوره چطوری میخواین دندانپزشک بشین که اصلا بتونین دندانپزشک خوبی بشین تا ازش پول خوبی دربیارین؟؟
من خودم دیدم دانشجو دندان رو که بالا سر مریض هی حالش بد میشد و آخرش بالا آورد و کارش رو استادش ادامه داد
پزشکی از این به مراتب بد تر!!!


قرار نیست تو زندگی فقط پول دربیاریم تا واسه نسل بعدیمون ذخیره کنیم تا اونا زندگی خوبی داشته باشن
ما هر کاری داشته باشیم باید بهش علاقه داشته باشیم چون اگه 7 ساعت روزانه بخوابیم حداقل 10 ساعت کار میکنیم و یه 3 ساعتی غذا میخوریم و فقط 4 ساعت دست خودمونه که به علایق مون برسیم
به نظرت بهتر نیست به جای 4 ساعت تفریح 14 ساعت تفریح کنیم؟؟


تازه فرق 3~4 میلیون درآمد با علاقه با 15 میلیون درآمد بدون علاقه برابره با یه عمر زندگی با لذت با یه عمر زندگی پر حسرت


تو هر رشته ای یه قسمت پول سازی داره
مثلا شوهر عمه من که معلم ادبیاته ولی واسه مثنوی مولوی یه تصحیح نوشته و هر سال چند بار تو جشنواره های مختلف و کشور های مختلف دعوت میشه و واقعا توی ادبیات مخی هستن
درآمدشون هم واقعا خوبه چون سر و وضع شون و ماشین و مسافرت هاشون عالیه
هیچ پشتوانه ای هم ندارن که بگیم داره ارث پدری رو میخوره

[amirdostaneh]

من راستش بخوام بگم روزی ک نتایج اومد گریم گرفت از ناراحتی چون اصلا انتظار چنین رتبه ی بدی نداشتم

ولی بازم خدا رو شکر ک دانشگاه شهرمون قبول شدم

[DR.del]

روزی که نتایج اومد من باشگاه بودم������ اومدم خونه خانواده رفته بودن بیرون کسی نبود خونه لباسامو عوض کردم تلگرام تبلتم رو بازکردم دیدم دوستم پیام داده که نتایج اومده و برق قبول شده منم خیلی ترسیدم و زنگ زدم به بابام که اومده نتایج و اونم گفت نگاه نکن تا ما بیایم اومدن و لپ تاپ رو روشن کردیم و رفتیم سایت سنجش تا مشخصات رو وارد کردیم و تایید رو زدیم دیدم زده پزشکی یعنی تا اینو دیدم یه شادی رونالدویی کردم و پیرهنمو در آوردم ( واقعا نمیدونستم چیکار کنم از خوشحالی) خلاصه بعد از روبوسی با خانواده مامان بابام گوشی رو ورداشتن و هر کدوم به خانواده های خودشون خبر دادن منم تو انجمن داشتم نگاه میکردم بقیه بچه ها چیکار کردن و از دوستام خبر میگرفتم یادمه اونشب‌ مادرم انقدر خوشحال شد که سردرد گرفت و بابام هم تا صبح خوابش‌نبرد خیلی لحظه شیرینی بود که شاید هیچوقت تکرار نشه برام و امیدوارم برای همه بچه های انجمن اتفاق بیفته.
واقعا با تمام وجود خدارو شکر میکنم که بهم انگیزه ای داد تا دو ماه آخر رو سفت و محکم بخونم.

[DR.del]

در مورد علاقه به پزشکی که دوستان درموردش صحبت میکنن هم بحث زیاده و خیلی میشه در موردش صحبت کرد اما هر رشته ای که انتخاب میکنیم تهش به یه شغل ختم میشه که شما باید به اون شغل علاقه داشته باشین اینکه یک دانشجوی پزشکی نمره های بالایی داره ولی تهش میخواد تخصصی بگیره که خیلی با بیمار‌ ارتباط نداشته باشه و سختی زیادی نکشه یعنی بی علاقگی به نظر‌ من و زیاد هستن از این افراد مهم علاقه به شغله فرق‌ هست بین یه دکتری‌ که موی تنش‌ سیخ میشه تا دست به مریض بزنه تا دکتری که سرتاپاشم خون و ادرار و استفراغ مریض باشه براش‌اهمیتی‌ نداره‌
میگم که بحث علاقه به پزشکی‌یه چیز‌ گستردست که باید بهش‌بطور کارشناسانه پرداخته بشه. اینکه دوستان میگن ۹۰ درصد کسایی‌که میان پزشکی علاقه ندارن بهش درسته و من دیدم به چشم.

[WickedSick]

خب از چی بگم سعی میکنم همه جوانب رو بگم از کنکور تا قبولی و خود دانشگاه.
من سال اولم با پایه واقعا نزدیک به ۰ شروع کردم.
یواش یواش خوندم، انرژی خوبی داشتم ولی تجربه واقعا کم داشتم..یعنی میتونستم ساعت بالا مثلا ۷ ۸ بخونم اما کاملا اشتباه میخوندم. خداییش من تا خود عید سال ۹۶ زیست سال دوم رو عملا ناآشنا بودم، هنچنین عربی رو که ۲۰ درصد میزدم اما‌کامبک خوبی زدم.
بهرحال رتبم شد ۲۶۰۰ منطقه ۲. با توجه به اینکه واقعا تجربم کم بود سال اول و فک میکردم اگه‌بمونم میترکونم، موندم پشت کنکور. (زیر گروه ۲م خوب بود راحت میتونستم دارو شهرمون رو بیارم)
موندم سال دوم و از مهر شروع کردم. با تجربه بالا منتهی انرژی صفر
و کلی عادت بد. از روزی ۵ ۶ ساعت اینترنت گرفته تا آهنگ گوش دادن موقع درس خوندن. ساعت مطالعمم افت کرده بود ولی خب، بدم میاد کارو ناتموم بذارم. بهرحال خوندم و
رتبم شد ۱۹۰۰ منطقه ۲. پزشکی روزانه اوردم، شهرشم نزدیکه. ۲ ساعت‌راهه.
گرچه تا قیامِ قیامته میگم حقم نبود با اون درصدا این رتبه عجیب و زیاد رو بیارم. ولی به حال.

در کل که من سال دوم خیلی ریلکس بودم قشنگ نصف مواقع لم میدادم رو صندلی و البته خیلی بیخیال.(جلوتر میگم باز)
درمورد قبولی، خب قطعا میدونستم پزشکی یا دندان رو میارم اقلا. ولی برای پزشکی شهرمون لب مرز بودم واقعا. ممکن بود نیارم و ازین یجورایی میترسیدم که برم شهر دیگه.
بهرحال زد و اومد پزشکی دزفول.
شهر خودمون نشد(حالا بعدا فهمیدم با اختلاف یه تست بود)
خب ما فامیل نداریم واقعا اونجا ولی بهرحال نزدیکیم.
ولی بهرحال، شهر دیگه بود و من میخواستم از خونه برم. حس عجیبی بود این حس رو با بیخیالی که قبل توضیح دادم، ترکیب کنین. خیلی سم میشه
قشنگ پزشکی رو دیدم کل خانواده پریدن از جا و کلی خوشحالی کردنط اما من قشنگ دایورت بودم))
گفتم پزشکی؟ اها خب باشه. : | همین

از دانشگاه، بهرحال تجربه جدیدی بود که شهر دیگه باشم.
ولی خوب بود، دوستای خوب، اتفاقای خب و خوابگاه و کلی خاطره که الان واقعا میس شدم.

درمورد خون هم بگم بچه ها
تضمینی نیست! ولی من بچه های خودمونو دیدم.
ما قشنگ هفته اول ترم اول واسمون جنازه اوردن برای تشریح.
گفتم اینقد زود چخبره همه ترسیدن ولی بعد که رفتیم تو اتاق دیدیم نه. اولا خبری از خون نیست. صرفا یه جنازس(که تبعا خونشو دروردن) و کلا‌ پوست و .. نداره اکثر جاهاش.
ترسناک نیس. صرفا یکم بوش بده(بوی فرمالین و گلیسیرین میده، نه بوی تعفن.)

درمورد خون هم همینه. بعد یمدت شک نکنین واستون عادی میشه. اینقد این شاخه اون شاخه نکنین! فک نکنین دیگه دور از جون میمیرین اگه خون ببینین. نه عادی میشه واستون
منتهی سختیش واقعا میمونه باهاتون. درساش فوق سنگینن، همچینن دوره تحصیل خیلی طولانیی داره. به اینا خوب توجه کنین.
آها و نکته آخر، انسان تطبیق پذیره.
والا منم تمام خانوادمون ریاضی رفتن و فقط من ریاضی نرفتم.
علاقم به کامپیوتر وحشتناکه. ولی بهرحال تجربی رفتم. حتی درصدای ریاضی فیزیکم سر و گردن داستن نسبت به تجربی ولی با همشون کنار اومدم.
الانم راضیم! ببینین مرغ همسایه همیشه غازه. انسان هیجوقت راضی کامل نیس از وضعیتش. چه بسا که همین رشته فعلی من بهترین باشه واسم(ممکنه هم نباشه!)
پس ازین علاقه و اینا هم زیاد مانور ندین. اگه تجربی اومدین دیگه اومدین جای برگشت نبست "الان".(مگه واسه سال بعد بخواین)
پس به جای اینکه هی نالان باشین از وضعیت، به جاش تلاش کنین رشته رو بیارین. مطمئن باشین و شک نکنین که علاقه هم بعد یمدت به وجود میاد. همونجور که‌من الان علاقمند شدم نسبتا به رشتم.
امیدوارم مفید باشه واستون پست.

[Mahdyu]

والا من چند سال پیش مثل تو فکر میکردم ولی الان که فکر میکنم اون موقع خیلی رویا بافی میکردم و همون مردم درست تر میگفتن

دوست عزیز خیلی داری اشتباه میکنی. آدمای موفق با رویا پردازی موفق شدن. شما ته آرزوت فقط یه رشته ی پزشکیه؟ ینی حاضری تا آخر عمرت یه کاریو که دوست نداری صبح تا شب انجام بدی واسه ی اینکه فکر میکنی تنها راه پول در اوردنه؟ تقصیر شما و امثال شما نیست, منم اگه هر دفعه تلوزیونیو روشن کنم صد نفر درمورد پزشکی و کنکور تجربی کلاس کنکور تبلیغ کنن خام میشم. الان دوران حقوق بگیری و رشته ی خوب بری و... تموم شده, نمونشم همه ی آدمای موفق دنیا ان
اگه میخوای تا آخر عمر واسه ی بقیه زندگی کنی برو دنبال اون رشته هایی که به ظاهر کلاس دارن, ولی اگه میخوای موفق بشی برو دنبال چیزی که دوست داری تا بتونی توی سختی ها ام ادامش بدی, خلاق باشی توش و باهاش زندگی کنی. اینم حرف من نیست, حرف همون کساییه که هممون دوست داریم مثل اونا بشیم.
چرا برم دنبال یه چیزی که دوسش ندارم چون بقیه میگن پول توشه بجای اینکه برم سراغ چیزی که دوست دارم و واقعا از تواناییام استفاده کنم. این افکار کپک زده متاسفانه به نسل ما از طریق پدر مادرامون و دبیرامون و... تزریق شده, الکی خودتونو گول نزنید.
احتمال بدنیا اومدنه ما یک در چهارصد تریلیون بوده و یعنی از اینکه چهارده بار صاعقه بهمون برخورد کنه ام احتمالش کمتره, شخصا ترجیح میدم از بزرگترین شانسم که زندگی کردنه درست استفاده کنم و همین چند سال رو واسه ی خودم زندگی کنم نع بخاطر بابام یا خالم یا هر کس دیگه
حالا خود دانید دیگه, من بعد از چند ماه تفکر و تحقیق تونستم به این باور برسم که باید واسه ی خودم زندگی کنم تا لذت ببرم, امیدوارم شما ها ام برسید.

[be_quick]

دوست عزیز خیلی داری اشتباه میکنی. آدمای موفق با رویا پردازی موفق شدن. شما ته آرزوت فقط یه رشته ی پزشکیه؟ ینی حاضری تا آخر عمرت یه کاریو که دوست نداری صبح تا شب انجام بدی واسه ی اینکه فکر میکنی تنها راه پول در اوردنه؟ تقصیر شما و امثال شما نیست, منم اگه هر دفعه تلوزیونیو روشن کنم صد نفر درمورد پزشکی و کنکور تجربی کلاس کنکور تبلیغ کنن خام میشم. الان دوران حقوق بگیری و رشته ی خوب بری و... تموم شده, نمونشم همه ی آدمای موفق دنیا ان
اگه میخوای تا آخر عمر واسه ی بقیه زندگی کنی برو دنبال اون رشته هایی که به ظاهر کلاس دارن, ولی اگه میخوای موفق بشی برو دنبال چیزی که دوست داری تا بتونی توی سختی ها ام ادامش بدی, خلاق باشی توش و باهاش زندگی کنی. اینم حرف من نیست, حرف همون کساییه که هممون دوست داریم مثل اونا بشیم.
چرا برم دنبال یه چیزی که دوسش ندارم چون بقیه میگن پول توشه بجای اینکه برم سراغ چیزی که دوست دارم و واقعا از تواناییام استفاده کنم. این افکار کپک زده متاسفانه به نسل ما از طریق پدر مادرامون و دبیرامون و... تزریق شده, الکی خودتونو گول نزنید.
احتمال بدنیا اومدنه ما یک در چهارصد تریلیون بوده و یعنی از اینکه چهارده بار صاعقه بهمون برخورد کنه ام احتمالش کمتره, شخصا ترجیح میدم از بزرگترین شانسم که زندگی کردنه درست استفاده کنم و همین چند سال رو واسه ی خودم زندگی کنم نع بخاطر بابام یا خالم یا هر کس دیگه
حالا خود دانید دیگه, من بعد از چند ماه تفکر و تحقیق تونستم به این باور برسم که باید واسه ی خودم زندگی کنم تا لذت ببرم, امیدوارم شما ها ام برسید.

سلام حقیقت هرچی که باشه تو نمیتونی بگی نزدیک به ۱۰۰ درصد چون اون چن درصد واقعی هم به توهم میفتن تو اون آدم هم صدق کنه که مثل کسانی ان که واقعا حسی به این کار ندارن پس واقعیت تا بگی زیاده در هر اجتماعی تو نمیتونی تعمیم بدی به نزدیک ۱۰۰ درصد، اینم بگم شاید بگی کسی که مطمئنه شک نمیکنه ولی بدون کسی که انتقاد پذیره شک به همه چی میکنه حتی خودش، از کتابای معروف تا حرفای آنتونی رابینز و هال الرود و برایان تریسی و دارن هاردی و... و زندگینامه افراد موفق جهان و ایران و طرز تفکرشون و فیلم های بیوگرافیشون و انواع و اقسام سایت موفقیت از امیر همتی و تا سعید پورندی و ....این جور چیزا خوره م بوده اگه تو اینارو میخوندی و قبلو بعدت تغییری کرده بود انقدری تلخ درباره نزدیک به همه حرف نمیزدی پس بدون یا چیزای که تو خوندی اشتباهه یا تو اشتباهی خوندی، میدونی رسالت فردی چیه اولین سوالش که با اون مشخص میشه اینه اگه به تو صفر حقوق بدن تا آخر عمرت دوست داری چه کاریو بکنی؟، من خودم میگم من بدون اینکه تو مخم کنن پزشکی پولداریه و اینا و کلاس داره ،فقط میدونستم خیلی طولانیه و ازش بدم میومد تا اینکه روزی یه کلیپ جراحی دیدم خشکم زد تو همین کانالای تلگرام گذاشته بودن که بیایین بببینین فلانی چقدر سنگ کلیه ش گنده بوده، من که دیدمش عاشقش شدم برای اولین همچین چیزیو نگاه میکردم بیهوش بودن سهله واسه من عشقه جراحی کردن ،رفتم درباره رشته و سالای تحصیلیش خوندم اون موقع من نمیدونم چند ساعتو داشتم صرف میکردم ولی وقتی سرمو از گوشی آوردم بیرون مدت زیادی گذشته بود حتی قبل حرف شما به خودم گفتم حرفاش منطقیه نسبتا واسه من هم صدق میکنه ؟ اصلا قرار نبود من حرفی بزنم اینجا، یه کلیپ دیدم از جراحی وای مگه میشه ازش دست بردارم ....و اومدم نقل قول کردم که اینطور حرف زدنو فکر نکنین بقیه احمقن و شما دیدت باز شده دیگه الآن تقریبا همه اون واقعیتایه شمارو میدونن و اونایی که علاقه ندارن و دارن صرفا ادامه میدن تلنگر دیگه فایده نداره چون [من] همرنگ جماعت شدن ذهنشون قویه و اون [من] های دیگرو سرکوب میکنه، خلاصه بعد اولین بار دیدن، طرز فکرم کاملا دگرگون دقیقا مثل فیلم سینمایی بندباز وقتی برج دوقلو رو دید...، والا ۲۰ و ۳۰ سهله ٤۰ هم دوران تحصیلیش باشه قبوله ، ۷ سال پزشکی چن سال دیگه هم روش اضافه شد برای تخصص جراحی ،به نظرت دیگه سال و پول و کتابای گنده و این چیزا مهم بود؟ هرگز ، مگه کمال سرابندی نخبه ایرانی ۶۳ سالشه مطالعه و تحصیلو یادگیریو متوقف کرده بود که انقد ضد علم و به نفع دنیای کارآفرینی صحبت میکنین ایشون به احتمال زیاد همه میشناسن ۱۸ مدرک دکترا و استاد سال آمریکا و دارای آزمایشگاه بزرگ آمریکا و خیلی افتخارات دیگه، یا یه عالمه افراد دیگه تو زمینه پزشکی و وسایل پزشکی که اختراع کردند که به قله تخصص خودشون رسیدن انقد آدمای مشهور تو دنیا کیا هر روز چیزای جدید تو پزشکی کشف میکنن از جراحی مغزی گرفته که دوقلو بودن از سر بهم چسبیده ولی بعد از عمل برای اولین بار هردو سالم بودن تا کرونایی که الآن اومده فقط پزشکا میتونن واکسن بسازن نه فوتبالیستای شما (اگه من مثله شما حرف میزدم: از این همه فوتبالیست و بسکتبالیست همه موفق شدن همه میلیونر و میلیاردر شدن حتی تو کشور خودشون؟ الآن چن هزار نفر شهر خود شما هست میخواد مثله رونالدو و مسی شن ولی افسوس...) میدونی اگه همه به اون قله میرسیدن دیگه قله نبود میشد چیز عادی و اونم شما بیشتر رو ایلومیناتی ها و فراماسونیا بیشتر مانور ندین دیگری هایی هم هستن،به هر حال من که زندگیمه جراحی و در حد زندگیم براش تلاش میکنم ولی اگه بهش نرسم هم استعدادای دیگه ای هم دارم که علاقه بهشون داشته باشم، در آخر بگم چیزی که با مطالعه و تفکر خودمون بهش برسیم دنیا هم جلومون بایسته نمیتونه این علاقه رو از بین ببره . جان کلام:تلخ حرف نزنین درباره چیزی که شاید بعضیا به زور انجامش میدن و دوما نزدیک صد درصد حرف نزنین. و سوما حرفای شمارو دیدم همه شو و میخوایید فقط حرف ،حرف شما باشه بعد این نقل قول بعدیتون و بعدی های دیگه حق با شماست،خدانگه دار.

[anis79]

و اومدن نتایج
داشتم ناهار میخوردم( لوبیا چیتی بود با برنج)
ساعت ۱:۲۰ بود حدودا
ی جا ی خبر دیدم نوشته بود نتایج اومده وقتی داشتم اطلاعاتمو وارد سایت سازمان سنجش میکردم دستام میلرزید و عددا رو اشتباه زدم حتی کد ملیمم یادم نمی یومد می ترسیدم اون ‌چیزی که میخوام در نیام می ترسیدم برم یک شهر دور من تو اهوازم جز اقلیت ها بودم اصلا دلم نمیخواست از خانوادم دور شم
فاینلی وارد شدم و دیدم اولین الویتمو قبول شدم
مامانم تو اشپزخونه بود بهش گفتم پزشکی قبول شدم فقط پرسید کجا؟ گفتم اهواز و چقد گریه کرد و خوشحال شد و بغلم کرد
بعدش بقیه غذامو خوردم و زنگ زدم به بابام خبر دادم با کیک خامه ای اومد خونه من خیلی کیک خامه ای دوست دارم

تا اخر شب هم سیر تبریکات بود که سرازیر شد
خیلیا زنگ زدن خیلیا دایرکت دادن بعضیا استوری گذاشتن دست همشونم درد نکنه

نتیجه اصلی همون روز کنکوره که از سر جلسه بلند میشی میگی بهترین خودم بودم و از خودم و تلاشم راضیم

[Mahdyu]

سلام حقیقت هرچی که باشه تو نمیتونی بگی نزدیک به ۱۰۰ درصد چون اون چن درصد واقعی هم به توهم میفتن تو اون آدم هم صدق کنه که مثل کسانی ان که واقعا حسی به این کار ندارن پس واقعیت تا بگی زیاده در هر اجتماعی تو نمیتونی تعمیم بدی به نزدیک ۱۰۰ درصد، اینم بگم شاید بگی کسی که مطمئنه شک نمیکنه ولی بدون کسی که انتقاد پذیره شک به همه چی میکنه حتی خودش، از کتابای معروف تا حرفای آنتونی رابینز و هال الرود و برایان تریسی و دارن هاردی و... و زندگینامه افراد موفق جهان و ایران و طرز تفکرشون و فیلم های بیوگرافیشون و انواع و اقسام سایت موفقیت از امیر همتی و تا سعید پورندی و ....این جور چیزا خوره م بوده اگه تو اینارو میخوندی و قبلو بعدت تغییری کرده بود انقدری تلخ درباره نزدیک به همه حرف نمیزدی پس بدون یا چیزای که تو خوندی اشتباهه یا تو اشتباهی خوندی، میدونی رسالت فردی چیه اولین سوالش که با اون مشخص میشه اینه اگه به تو صفر حقوق بدن تا آخر عمرت دوست داری چه کاریو بکنی؟، من خودم میگم من قبل اینکه تو مخم کنن پزشکی پولداریه و اینا و کلاس داره ،فقط میدونستم خیلی طولانیه و ازش بدم میومد تا اینکه روزی یه کلیپ جراحی دیدم خشکم زد تو همین کانالای تلگرام گذاشته بودن که بیایین بببینین فلانی چقدر سنگ کلیه ش گنده بوده، من که دیدمش عاشقش شدم برای اولین همچین چیزیو نگاه میکردم بیهوش بودن سهله واسه من عشقه جراحی کردن ،رفتم درباره رشته و سالای تحصیلیش خوندم اون موقع من نمیدونم چند ساعتو داشتم صرف میکردم ولی وقتی سرمو از گوشی آوردم بیرون مدت زیادی گذشته بود حتی قبل حرف شما به خودم گفتم حرفاش منطقیه نسبتا واسه من هم صدق میکنه ؟ اصلا قرار نبود من حرفی بزنم اینجا، یه کلیپ دیدم از جراحی وای مگه میشه ازش دست بردارم ....و اومدم نقل قول کردم که اینطور حرف زدنو فکر نکنین بقیه احمقن و شما دیدت باز شده دیگه الآن تقریبا همه اون واقعیتایه شمارو میدونن و اونایی که علاقه ندارن و دارن صرفا ادامه میدن تلنگر دیگه فایده نداره چون [من] همرنگ جماعت شدن ذهنشون قویه و اون [من] های دیگرو سرکوب میکنه، خلاصه بعد اولین بار دیدن، طرز فکرم کاملا دگرگون دقیقا مثل فیلم سینمایی بندباز وقتی برج دوقلو رو دید...، والا ۲۰ و ۳۰ سهله ٤۰ هم دوران تحصیلیش باشه قبوله ، ۷ سال پزشکی چن سال دیگه هم روش اضافه شد برای تخصص جراحی ،به نظرت دیگه سال و پول و کتابای گنده و این چیزا مهم بود؟ هرگز ، مگه کمال سرابندی نخبه ایرانی ۶۳ سالشه مطالعه و تحصیلو یادگیریو متوقف کرده بود که انقد ضد علم و به نفع دنیای کارآفرینی صحبت میکنین ایشون به احتمال زیاد همه میشناسن ۱۸ مدرک دکترا و استاد سال آمریکا و دارای آزمایشگاه بزرگ آمریکا و خیلی افتخارات دیگه، یا یه عالمه تو زمینه پزشکی و وسایل پزشکی که اختراع کردن انقد آدمای مشهور تو دنیا کیا هر روز چیزای جدید تو پزشکی کشف میکنن از جراحی مغزی گرفته که دوقلو بودن از سر بهم چسبیده ولی بعد از عمل برای اولین بار هردو سالم بودن تا کرونایی که الآن اومده فقط پزشکا میتونن واکسن بسازن نه فوتبالیستای شما (اگه من مثله شما حرف میزدم: از این همه فوتبالیست و بسکتبالیست همه موفق شدن همه میلیونر و میلیاردر شدن حتی تو کشور خودشون؟ الآن چن هزار نفر شهر خود شما هست میخواد مثله رونالدو و مسی شن ولی افسوس...) میدونی اگه همه به اون قله میرسیدن دیگه قله نبود میشد چیز عادی و اونم شما بیشتر رو ایلومیناتی ها و فراماسونیا بیشتر مانور ندین دیگری هایی هم هستن،به هر حال من که زندگیمه جراحی و در حد زندگیم براش تلاش میکنم ولی اگه بهش نرسم هم استعدادای دیگه ای هم دارم که علاقه بهشون داشته باشم، در آخر بگم چیزی که با مطالعه و تفکر خودمون بهش برسیم دنیا هم جلومون بایسته نمیتونه این علاقه رو از بین ببره . جان کلام:تلخ حرف نزنین درباره چیزی که شاید بعضیا به زور انجامش میدن و دوما نزدیک صد درصد حرف نزنین. و سوما حرفای شمارو دیدم همه شو و میخوایید فقط حرف ،حرف شما باشه بعد این نقل قول بعدیتون و بعدی های دیگه حق با شماست،خدانگه دار.

خب عزیز تو ام که حرف منو تایید کردی, منم میگم برید دنبال چیزی که دوست دارید چون میتونید سختی هاش رو تحمل کنید و ازش لذت ببرید. جاییم نگفتم پزشکی بده و علم خوب نیست و... گفتم نحوه ی تفکر کسایی که بدون هیچ برنامه و فکری فقط میخوان برن پزشکی اشتباهه و زمین میخورن. من خودم داوطلبه کنکورم و میخوام درس بخونم. اگه کسی مثل شما پزشکی رو دوست داره باید حتما بره و حسابی ام کنکورشو بترکونه, ولی بالای 90 درصد فقد بخاطر تاثیر جامعه و پدر مادراشون میخوان برن پزشکی و خیلی سریع ام بعد از قبولی میفهمن اشتباه کردن. من حرفم این بود که این حرفا درمورد پزشکی چرتو پرتی بیش نیست و هرکسی باید توی چیزی که دوست داره کار کنه تا شاد باشه, منظورم این نبود که پزشکی بده, منظورم این بود که پزشکی تنها راه و راحت ترین راه نیست.