
نوشته اصلی توسط
general knobi
سلام دوستان وقت بخیر یک سوال در مورد جملات اسمیه و فعلیه داشتم
خب من عربی رو اول از dvd استاد واعظی نگاه میکنم بعد میرم سراغ تست
ایشون تو توضیحاتشون میگن جملات اسمیه جملاتی هستند که دارای خبر اند و معادلاشون تو فارسی همون جملات اسنادی هس (مثل "انا معلم": من معلم هستم) ولی جملات فعلیه جملات دارای عمل هستند مثل (انا اعلم: من تعلیم میدهم)
خب اولن دو تا سوال اینجا پیش می اید:
اولا: این تعریف با تعریف دیگر جملات اسمیه و فعلیه در تضاد هس چون اون تعریف میگه جملات اسمیه یا اسم شروع شده و دارای مبتدا و خبر اند اما جملات فعلیه با فعل شروع شده
خب اگر قرار با فعل شروع بشه چرا بالا جمله انا اعلم رو فعلیه در نظر گرفته انا که اسم هست
دوما: در ترجمه عربی به فارسی باز یک تناقض پیش میاد که اونم با مثال تستیش الان مینویسم:
"الذین قد عُرفوا باخلاقهم الکریمه لم یضیعوا عمرهم و توصلو الی حقیقته الحیاه"
1) انها که اخلاق کریمه خود را شناخته و بدان مشهور شدند عمر را ضایع نکرده و به زندگی حقیقی دست می یابند
2) کسانی که به اخلاق کریمه شان شناخته شده اند عمرشان را تباه نکرده و بر حقیقت زندگی دست یافته اند
3) انان که که به اخلاق کریمه خود شهره هستند عمرشان را از بین نبرده اند و حقیقت زندگی شان را دریافته اند
4) انها که اخلاق کریمه خویش را شناختند عمرشان تلف نشده و حقیقت زندگی واقعی را در می یابند
خب تو توضیحات استاد میگه گزینه 4 چون مجهول نیس فعلش اول میره چون عُرفوا مجهول هس (البته ببخشید حرکت ها رو نذاشتم)
و اما گزینه 3 هم چون هستند فعلش هست و اسنادی هستند میره
خب اگر اینطور باشه گزینه 1و 2 هم "بود" دارن که جزو جملات اسنادی هست. اونا چرا از بین نمیرن؟
حقیقتا گیج شدم ممنون میشم راهنمایی کنید پیشاپیش از همه دوستان ممنونم