LinkBack URL
About LinkBacks
سلام و عرض ادب خدمت دوستان عزیزم
این تاپیک همنطوری که از عنوانش مشخصه بحث در مورد موشک های فوق خفن توپول هست
موشک روسی SS-27 یا توپول ـ ام ( به انگلیسی Topol M ) موشکی قاره پیما و زمین پایه است که از پیشرانه ای با سوخت جامد استفاده میکند.
این موشک اوج تکنولوژی موشکهای بالستیک را نمایان ساخت ؛ ترکیبی از سوختی مدرن و طراحی جدید کلاهک نوید دهنده موشک بسیار قدرتمندی بود که قابلیت پرتاب از سیلوهای زیر زمینی و جایگاههای متحرک را داراست.
هدف روسیه از ساخت این موشک شکست دادن تمام موشکهای ضد بالستیک جهان است که توپول ـ ام به خوبی از عهده وظیفه محوله برمی آید.
این موشک بالستیک اولین نوع تولید شده در روسیه پس از فروپاشی شوروی است.
در اوایل دهه 1990 ساخته شده و تقریبا 80 فروند از آن در خدمت ارتش روسیه است.
هر موشک تا ده عدد اشیای فریب دهنده رادار می تواند پرتاب کند و در حین پرواز مانورهایی برای گریز از ردیابی رادار انجام دهد. سرعت بسیار بالای آن زمان واکنش ممکن را بسیار کوتاه می سازد بطوریکه ماهواره های فضایی آشکارساز مادون قرمز آمریکا (SBIRS DSP) زمان کمی برای آشکارسازی و ردیابی آن در اختیار دارند.
خود موشک حدود 20 متر طول داشته و بیشتر از فیبر کربن ساخته شده است و در زمان پرتاب حدو 50 تن وزن دارد.
برد آن حدود 11 هزار کیلومتر است.
این موشک یک سرجنگی هسته ای 800 کیلوتنی با خود حمل می کند و توسط یک سیستم مسیریابی اینرسی (INS) و سیستم مکانیابی ماهواره ای روسیه موسوم به گلوناس هدایت می شود.
شعاع دایره خطای احتمالی آن حدود 200 متر است که دقتی فراتر از مقدار لازم برای یک موشک بالستیک هسته ای است.
موشک TOPOL M اکنون دیگر تولید نمی شود و بجای آن نوع پیشرفته تری به نام RS-24 در دست توسعه است که می تواند چهار کلاهک
هسته ای را با سرعتی حتی بالاتر حمل کند و شعاع دایره خطای آن تنها 50 متر است.
ایالات متحده اکنون فاقد فناوری موثر برای مقابله با این نوع موشک هاست.
مقدمه ؛
در دهه 1970 ارتش شوروی تنها سه سامانه متحرک جاده ای اتمی داشت.
البته در همان زمان این تنها ارتش شوروی بود که دارای موشک بالستیک اتمی قاره پیمای متحرک جاده ای بود.
این سه سامانه عبارت بودند از ، موشک RT-20 که ناتو به ان لقب SS-15 داده بود و بر روی یک شاسی شنی دار بود و بسته به مدل تا 11000 کیلومتر برد داشت ، دومی موشک RT-21 که ناتو ان را SS-16 نامیده بود با برد 1000 کیلومتر و دیگری SS-20 که 5500 کیلومتر برد داشت.
البته شوروی چند سامانه متحرک بالستیک دیگر نیز داشت که هیچ کدام قاره پیما نبودند یعنی برد بیش از 5500 کیلومتر نداشتند.
این سه سامانه مشکلات خود را داشتند.
SS-15 و SS-16 دارای یک کلاهک اتمی بود و از طرفی SS-15 قدیمی شده بود در آخرین روزهای خدمتش بود و SS-20 موشک خوب و بسیار سریعی بود ولی مشکل این بود که با وجود توان حمل سه کلاهک اتمی ولی تنها 5500 کیلومتر برد داشت و به خاک آمریکا نمی رسید
در سال 1977 شورای رهبری شوروی خواهان طراحی یک موشک بالستیک اتمی قاره پیمای متحرک با توان حمل چندین کلاهک اتمی شد.
موشک جدید اولین شلیک خود را در 27 اکتبر سال 1982 انجام داد و این ازمایشات پرتابی تا سال 1985 ادامه داشت.
آزمایشات بسیاری موفق بود و از 8 شلیک تنها یکی دچار مشکل شد.
جالب این در سال 1979 پیمان سالت 2 بین دو قدرت بسته شده بود که یکی از مفاد آن لغو توسعه هر گونه برنامه جدید موشک های قاره پیما اتمی بود ولی روسها موشک جدید را با نام نسخه پیشرفته و دوربردتر SS-20 توسعه دادند.
موشک جدید در شورویRT-2 PM Topol نامیده شد و ناتو به آن نام SS-25 سایکل داد.
اولین هنگ توپول در سال 1988 در ایرکوتسک شوروی مستقر شد و به سرعت جای سه موشک در بالا ذکر شده را گرفت.
توپول تاثیر زیادی بر روی تاکتیک های جنگ اتمی گذاشت و به همگان اهمیت موشک های بالستیک متحرک اتمی قاره پیما را نشان داد.
توپول موشکی قاره پیمای اتمی دارای سه مرحله سوخت جامد است که طول کلی موشک 21.5 متر و وزن 45100 کیلوگرم است.
برد موشک در بیشترین حالت به 10500 کیلومتر می رسد و می تواند یک کلاهک اتمی 550 کیلوتنی را با وزن یک تن حمل کند.
به دلیل محدودیت های پیمان سال 2 فرآیند چند کلاهکی روی این موشک برداشته و تنها یک کلاهک اتمی حمل میکند.
موشک دارای هشت بالچه شبکه ای شکل در انتهای بدنه برای تغییر مسیر در ارتفاعات کم و مانند تمامی موشک های بالستیک از روش تغییر خروجی داغ موتور برای تغییر مسیر در ارتفاع بالای استفاده میکند. بالچه های شبکه ای جمع شونده بوده و تنها زمان که موشک پرتاب می شود باز میشد.
مرحله اول موشک 8.1 متر طول دارد و بالچه های شبکه ای به آن متصل هستند ، مرحله دوم 6.4 متر و مرحله سوم 3.9 متر طول دارند.
بعد از جدا شدن مرحله اول ، دو مرحله دیگر با کمک تغییر زاویه گازهای خروجی تغییر مسیر موشک را میسر میکنند.
موشک بعد از شلیک با کمک سه مرحله سوخت جامد خود به بیشترین ارتفاع پروازی خود رسیده و در مرحله شیرجه قرار می گیرد.
در مرحله شیرجه تنها کلاهک موشک باقی مانده که ان نیز دارای یک موتور راکتی با سامانه تغییر رانش برای هدایت مرحله آخر موشک است.
دقت این موشک بسته به سری تولیدی بین 900 تا 150 متر است.
خودروی حامل موشک از نوع ماز 7917 است که یک خودروی 14 چرخ ساخت شرکت Minsk Automobile Plant MAZ بلاروس است.
این خودرو با یک موتور دیزل 710 اسب بخاری است که میتواند در جاده به سرعت 40 کیلومتر بر ساعت برسد.
موشک در درون یک کپسول بر روی خودرو سوار است. موشک تمام طول عمر خود را در این کپسول قرار دارد و شلیک به روش گرم انجام می شود و موشک مرحله نخست خود را از درون همان کپسول آغاز میکند.
موشک را می توان بین 15 تا 20 سال در کپسول نگه داشت ولی بعد از این مدت برای سرویس باید بیرون آورد.
موشک را می توان در عرض 10 دقیق آماده آتش به سوی دشمن کرد.
به غیر از این خورو یک خودروی فرمانده ای 4×4 و یک خودروی ارتباطی و یک خودروی تدارکاتی 8×8 به همراه یک چرثقیل و برای بارگذاری مجدد موشک گروه موشکی را که ممکن است بین چهار تا شش لانچر پرتاب موشک است را همراهی میکنند مجهز به سامانه اینرسی و گلنوس نیز لانچر های پرتاب را همراهی میکند که با دریافت سریع مختصات استقرار موشک ، متخصات هدف را محاسبه در اختیار موشک برای شلیک می گذارد.
توپول دارای سامانه هدایت اینرسی است و لود مجدد یک کپسول جدید بر روی لانچر پرتاب توسط یک چرثقیل 40
دقیق زمان لازم دارد.
تا سال 1994 در مجموع 450 موشک توپول تولید شده که هم اکنون پر تعداد ترین موشک بالستیک اتمی روسها است و بین 250 تا 330 موشک همچنان در خدمت است.
نسخه دیگری از این موشک RT-2 PM2 که توپول ـ ام Topol M نامیده می شود و ناتو به ان نام SS-27 را داده برای اولین بار در سال 1997 وارد خدمت شد.
این نسخه اولین موشک قاره پیمای طراحی شده در روسیه بعد از شوروی است و نسخه ارتقای یافته توپول است.
این نمونه نیز در دفتر طراحی حرارتی مسکو همانجایی که SS-25 طراحی شده توسعه یافته است.
توپول ـ ام بر خلاف توپول به غیر از نسخه متحرک دارای یک نسخه ثابت برای پرتاب از سیلو نیز است. از جمله تغییراتی این مدل می توان به داشتن کلاهک بزرگتر واحد 800 کیلوتن TNT و یا توان حمل تا شش کلاهک کوچکتر هدایت شونده مجتمع است اشاره کرد که میتواند با این شش کلاهک شش شهر را مورد هدف قرار دهد.
توان حمل چند کلاهک مشقی برای فریب سامانه های ضد موشک را دارد.
وزن موشک 47200 کیلوگرم شده است و دارای طول بیشتری است و دست کم 1.5 متر بلند تر است.
برد Hن به 11000 کیلومتر افزایش یافته و با افزودن سامانه هدایت گلنوس برای جبران خطای سامانه اینرسی دقت آن به زیر 100 متر رسید است
مرحله نخست این موشک بسیار زمان کوتاهی را می سوزد. این به دلیل این است تا با ایجاد گرمای کمتر حسگر های فروسرخ موجود در فضا را کمتر هشیار کند.
همچنین در مرحله آخر میانی و پایانی حرکت میتواند دست به مانور فریب برای فریب دشمن و همچنین دارای توان پرتاب پوشاله و کلاهک های دروغین بزند این اقدامات برای کاهش احتمال رهگیری کلاهک و یا کلاهک های مجتمع در نظر گرفته شده است.
همچنین شکل موشک از جمله در ناحیه قسمت کلاهک موشک تفاوت دارد و از حالت نوک تیز در توپول و توپول ام به نوک پخ تر در یارس تغییر یافته است و از قرار معلوم فاقد بالچه های شبکه ای پایین بدنه است که تلاشی برای کاهش سطح مقطعی موشک عنوان شده برآوردها نشان می دهد که تا سال 2012 ، 52 موشک توپول ـ ام سیلو پرتاب و 18 موشک با لانچر متحرک چرخ دار مشابه لانچر توپول در خدمت روسها بوده است.
جدیدترین موشک بالستیک قاره پیمای روسها موشک RS-24 ملقب به یارس است که ناتو آن را SS-27 مدل 2 می نامد.
این موشک نسخه توسعه یافته توپول ـ ام است و هدف افزایش کارایی این موشک برای مقابله با سامانه های ضد موشک است.
همچنین در این نمونه تلاش شده تا توان تهاجمی افزایش یافته و تعداد کلاهک های قابل حمل برای این موشک افزایش یابد.
این موشک در سال 2007 میلادی اولین بار آزمایش شد و سه پرتاب آزمایشی با موفقیت انجام شد و در سال 2010
رسماً عملیاتی شد. این نسخه از نظر شکل کلی شباهت بسیار با توپول ـ ام دارد ولی سنگین تر و البته کوتاه تر است.
یارس دارای مرحله نخست بسیار کوچکتری است و زمان سوزش کمتری را دارد تا با ایجاد گرمای کمتر رهگیری آن در مرحله نخست سخت تر شود.
همچنین کلاهک موشک توان طی مسیر زیگزاگی را در هنگام سقوط برای سردرگوم کردن سامانه پدافند موشکی را دارد و سرعت ان به بیش از 20 ماخ می رسد.
دارای چهار کلاهک مجتمع هدایت شونده 100 تا 300 کیلوتن TNT است ، اگرچه گزارشاتی از توان حمل تا ده کلاهک نیز در دستراس است و دارای سامانه هدایت اینرسی و گلنوس است. همانند توپول و توپول ـ ام از شاسی
چرخدار ماز 7917 ولی با کمی تغییر استفاده میکند و همانند توپول ـ ام دارای نسخه سیلو پرتاب نیز است.
جزئیات زیادی از این موشک در دستراس نیست ولی گفته شده همانند توپول ـ ام دارای سامانه های فریب و کلاهک های دورغین است.
گفته شده در حالی که توپول ـ ام میتواند مسافت مسکو تا واشنگتن را با سرعت 1 ساعت و 25 دقیقه طی کند این مقدار برای یارس 45 تا 55 دقیقه است.
یارس جایگزین دو موشک قاره پیمای دیگر روسها یعنی SS-19 و SS-18 می شود و قرار است تا سال 2016 در کنار موشک توپول ـ ام ، 80 درصد از توان موشک بالستیک روسیه را تشکیل دهند. تا سال 2012 بیش از 50 موشک از این نسخه تولید شده بود.
نام SS-25 Topol SS-27 Topol-M SS-27 Topol-M2 طول 21.5 متر 22.7 متر 20.9 متر قطر 1.8 متر 1.9 متر 2 متر ورزن 45100 کیلوگرم 47200 کیلوگرم 49000 کیلوگرم موتور سه مرحله ای سوخت جامد سه مرحله ای سوخت جامد سه مرحله ای سوخت جامد برد 10500 کیلومتر 11000 کیلومتر 12000 کیلومتر سرعت در مرحله آخر 13 ماخ در مرحله آخر 15 ماخ در مرحله آخر بیش از 20 ماخ کلاهک یک کلاهک اتمی
550 کیلوتن TNTیک کلاهک اتمی
800 کیلوتن TNT
و یا شش کلاهک
اتمی 150 کیلوتن TNTچهار کلاهک اتمی
100 تا 300 کیلوتن TNTوضعیت پرتاب پرتاب از یک خودرو چرخدار پرتاب از خودروی
چرخدار و یا یک سیلوی پرتابپرتاب از یک خودروی
چرخدار و یا یک سیلوی پرتابدقت 200 متر 100 متر 50 تا 150 متر
مشخصات ؛
ـ کشور؛ فدراسیون روسیه
ـ نام؛ Topol-M RS-12 M1 / M2
ـ نام روسی؛ RS-12M1/12M2 Topol-M
ـ کلاس؛ قاره پیما
ـ جایگاه؛ سیلو ، جایگاه متحرک
ـ طول؛ 21.90 m
ـ قطر؛ 1.90 m
ـ وزن هنگام پرتاب؛ 47200 kg
ـ کلاهک؛ تک کلاهکه
ـ سرجنگی؛ اتمی 550 کیلوتنی
ـ پیشرانه؛ سه مرحله ای
ـ برد؛ 10500 km
ـ وضعیت؛ عملیاتی
ـ سال ورود به خدمت؛ 1997 میلادی
موشک های استراتژیک Topol M در رژه مسکو
پاسخ با نقل قول
.gif "Yahoo (117)")
.gif "Yahoo (112)")
نوشته اصلی توسط gign
.gif "Yahoo (81)")
.gif "Yahoo (1)")
.gif "Yahoo (75)")
.gif "Yahoo (94)")
بسازنم ممکنه نگن
.gif "Yahoo (4)")
