سلام. من مدتی از درس دور بودم و کلا هم علاقه و انگیزه ای به درس و مدرسه و دانشگاه نداشتم نمره هامم درست و حسابی نیستن. به طور کلی هیچ نیاز مادی ای به درس و دانشگاه و کار و اشتغال مربوط به تحصیلات ندارم. ولی اخیرا یه جرقه تو سرم خورده احساس نیاز میکنم به اینکه با آرامش و بدون اینکه استرس و بازار کار و ... رو داشته باشم به سمت رشته مورد علاقم برم. یه سری اتفاقات افتاده که یه انگیزه ی بسیار قوی بهم داده تا حتما رشته بینایی سنجی قبول بشم و به خاطرش حاضرم همه ی وقتمو بذارم و هر هزینه ای رو بپردازم. (این قضیه انگیزه روانی داره)
حالا از اونجایی که شرایط تحصیلاتم در گذشته بسیار پیچیده بوده نمیدونم باید چه کار کنم. رشتم تا سوم دبیرستان ریاضی بود ولی چون حسابان و یکی دوتا دیگه درس مربوط به ریاضی رو نمیرسوندم تغییر رشته دادم کاردانش و کامپیوتر و رفتم کاردانی دانشگاه آزاد ولی اونم ناقص گذاشتم چون هیچ علاقه و انگیزه ای نبود که باهاش فکر تموم کردن درسه باشم! اصلا وقتی دارم اینهمه فشار تحمل میکنم واسه چیزی که نه به دردم میخوره نه ازش خوشم میاد و نه صدسال دیگم ازش استفاده میکنم خب بی انگیزگی میاره آدم نمیتونه ادامه بده. ولش کردم تا بعد چند ماه نامه اومد که انصرافی هستی و بیا و واسه تصفیه حساب و ... حالا بگذریم.
الان به خاطر بینایی سنجی یه تشنگی و یه انگیزه واسم ایجاد شده میخوام هرطور شده در کوتاه ترین زمان قبول شم اصلا یه پیشرفت بزرگ کاری هم واسم هست جدای از همه چیز. از اول هم علاقم سمت درسای زیست و کلا تجربی بود.
الان لازمه چه کار کنم ؟! باید برم مدارکمو از دانشگاه بگیرم و با دیپلم کاردانش برم دیپلم و پیش تجربی بگیرم ؟! میخوام همه وقتمو بذارم و بخونم کلا علاقمم از اول سمت درسای زیست و ... بود.
چه نظری دارید ؟! با 27سال سن واسه منی که اینطور شرایطی داشتم امکان داره بتونم چنین رتبه های پایینی بیارم که قبول بشم؟! یا با وجود تاثیر معدل و مسائل دیگه عملا امکان موفقیت هست ؟!



LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول







.gif)

