کاشف الکترون بالاخره کیه ؟؟؟ :|

[m a h s a]

منبع کتابت چیه؟؟وقتی غلط مینویسه بندازش دور...یعنییییی چی آخه...
مبتکران خیلییی هم تاکید داشت که ازمایشات فارادی منجرررر به کشف الکترون شد...منجررر شد هااا اما کاشف نیست...
اصلا همچین چیزی تو کنکور نمیاد...شماهم انقد ذهن خودتو درگیر نکن

[khaan]

در شیمی الکترون کاشف نداره ولی نام گذاری کنندش رو باید بدونین که استونی بود

[saeedkh76]

کاشفش که تو کتاب نبود
تو مبتکرانم نوشته بود تو کتاب نیس و فارادی هم فقط منجر به کشف الکترون شد و استونی هم نامگذار بود

[pedram7]

فکر کنم اینجوری باشه :
فارادی باعث کشف شد
استونی نام گذاری کرد
تامسون کشف کرد

[Dj.ALI]

اقا جون اگر در کنکور اومد شما بزن رادرفورد و تمام!

[amin278]

فکر کنم اینجوری باشه :
فارادی باعث کشف شد
استونی نام گذاری کرد
تامسون کشف کرد

ازمایشات فارادی منجر به کشف شد چون باید برای واکنش های ناشی از برقکافت یک توجیهی وجود داشته باشد
فیزیکدان ها بای توجیه مشاهدات مربوط به الکتریسیته ذره بنیادی پیشنهاد دادند
استونی ذرات حامل برق را الکترون نامید
و تامسون با مطالعه روی پرتوهای کاتدی ثابت کرد که تمام اتم های عناصر دارای الکترون اند

[khaan]

ازمایشات فارادی منجر به کشف شد چون باید برای واکنش های ناشی از برقکافت یک توجیهی وجود داشته باشد
فیزیکدان ها بای توجیه مشاهدات مربوط به الکتریسیته ذره بنیادی پیشنهاد دادند
استونی ذرات حامل برق را الکترون نامید
و تامسون با مطالعه روی پرتوهای کاتدی ثابت کرد که تمام اتم های عناصر دارای الکترون اند

همینا رو حفظ کنین کافیه.
اگرم کتابی چیز دیگه نوشته باشه به قول سروش مویینی سریعا آن کتاب را به سرعت آتش بزنید !

[dorsa20]

سلام ببنید کاشف مشخصی نداره در واقع همه دست به دست هم دادن تا کشف شد

اما اگه در قالب تست بود باید بر اساس کتاب فیزیک تامسون رو انتخاب کرد

[Dj.ALI]

همین الان به محمدرضا مصلایی غول بزرگ شیمی کنکور تو واتس اپ پیام دادم گفت اگه تو کنکور اومد بزن رادرفورد دیگه باقیش با من

[khaan]

همین الان به محمدرضا مصلایی غول بزرگ شیمی کنکور تو واتس اپ پیام دادم گفت اگه تو کنکور اومد بزن رادرفورد دیگه باقیش با من

وقتی بیدار شدی برو کتاب درسی رو هم یه دور بخون

[mehrsa.m]

ببینید اگه همچین گزینه ای اومد توی کنکور خود طراح های درس شیمی هم هر کدوم یه نظر دارن.....اگه این سوال اومد....کاری که شما باید انجام بدی اینه.....لبخند بزنی وخیلی شیک و مجلسی بری سراغ مورد بعد.....جون 100%کسی که این سوالو داده میخواسته دانش اموز غلط بزنه.....شک نکن.....

[Dj.ALI]

وقتی بیدار شدی برو کتاب درسی رو هم یه دور بخون

به مصلایی گفتم یه ویدیو بگیره از خودش بزاره تو واتس اپ که کاشف الکترون رادرفورده تا تورو از خواب غفلت بیدار کنم

[khaan]

ببینید اگه همچین گزینه ای اومد توی کنکور خود طراح های درس شیمی هم هر کدوم یه نظر دارن.....اگه این سوال اومد....کاری که شما باید انجام بدی اینه.....لبخند بزنی وخیلی شیک و مجلسی بری سراغ مورد بعد.....جون 100%کسی که این سوالو داده میخواسته دانش اموز غلط بزنه.....شک نکن.....

دقیقا درسته
توی زیست شناسی امسال هم عمدا از گردش خون دوزیستان و دیپدز لنفوسیت تست داده بودن که کسی نتونه درصد 100 داشته باشه

[mehrsa.m]

نه طراح ها نه معلم ها نه دانش اموزا هیچ کدوم نمیدونن.....یه دفعه دیدی انشتین جواب بود....والا....از طراح کنکور هرچیزی برمیاد........

[A.Z]

دوستان کسی به عنوان کاشف الکترون وجود نداره!!
چون کار یک نفر نموده!!
تاریخچه کشف الکترون;
یوهان ویلهلم هیترف، فیزیکدان آلمانی، رسانایی الکتریکی را در گازهای رقیق مطالعه نمود: در سال ۱۸۶۹ او تابشی را کشف کرد که از کاتد منتشر می‌شد و اندازهٔ آن با کاهش فشار گاز افزایش می‌یافت. در سال ۱۸۷۶، یک دانشمند آلمانی به نام اویگن گلدشتاین، نشان داد که پرتوهای این تابش سایه ایجاد می‌کنند و این پرتوها را پرتوهای کاتدی نامید.[۲۷] در طول دههٔ ۱۸۷۰، یک شیمیدان و فیزیکدان انگلیسی به نام سر ویلیام کروکس، نخستین لامپ پرتو کاتدی از نوع محفظه خلأ را ساخت.[۲۸] او سپس نشان داد که پرتوهای تابناکی که در داخل لوله پدیدار می‌شوند، حامل انرژی هستند و از کاتد به سوی آند حرکت می‌کنند. علاوه بر این، او توانست با بهره‌گیری از یک میدان مغناطیسی مسیر پرتوها را منحرف کند و بدین ترتیب نشان داد که این پرتوها به‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که گویی بار منفی دارند.[۲۹][۳۰] در سال ۱۸۷۹ او پیشنهاد داد که این ویژگی‌ها را می‌توان با آنچه که وی «مادهٔ پرتوزا» نامیده‌بود، توضیح داد. پیشنهاد وی این بود که این حالت چهارمی از ماده است که شامل مولکولهایی با بار منفی می‌شود که با سرعت بالا از کاتد تابیده می‌شوند.[۳۱]

یک فیزیکدان آلمانی‌الأصل انگلیسی به نام آرتور شوستر، آزمایش‌ها کروکس را گسترش داد و چند صفحه فلزی را هم‌راستا با پرتوهای کاتدی درون محفظه خلاء قرار داد و بین صفحات، پتانسیل الکتریکی ایجاد نمود. میدان ایجاد‌شده پرتوها را به سوی صفحهٔ با بار مثبت منحرف می‌کرد، که گواه دیگری بر منفی بودن بار الکتریکی این پرتوها بود. در سال ۱۸۹۰، شوستر، با اندازه‌گیری این انحراف به ازای یک جریان معین، توانست نسبت جرم به بار اجزای تشکیل‌دهنده این پرتو را تخمین بزند. از آنجا که این نسبت بیش از هزار بار بزرگتر از آنچه انتظار می‌رفت بود، عدهٔ کمی به آن توجه کردند.[۲۹][۳۲]

در سال ۱۸۹۲، هندریک لورنتز پیشنهاد داد که جرم این ذرات (الکترون‌ها) ممکن است ناشی از بار الکتریکی آنها باشد.[۳۳]

در سال ۱۸۹۶ یک فیزیکدان انگلیسی به نام ج. ج تامسون با همکارانش به نام‌های جان سیلی تاونزند و هارولد ویلسون،[۱۲] آزمایش‌هایی را انجام دادند که نشان داد پرتوهای کاتدی، برخلاف آنچه پیش‌تر پنداشته می‌شد، موج، اتم و یا مولکول نیستند، بلکه از ذرات منحصربه‌فردی تشکیل شده‌اند.[۴] تامسون تخمین‌های خوبی از بار e و جرم m زد که نشان می‌داد، ذرات پرتو کاتدی، که او آن‌ها را «کورپاسکل» می‌نامیده‌بود، احتمالاً دارای جرمی برابر با حدود یک‌هزارم جرم سبک‌ترین یون شناخته‌شده یعنی هیدروژن هستند.[۴][۱۳] او نشان داد که نسبت بار به جرم آنها یعنی e/m به جنس کاتد بستگی ندارد. افزون بر این، او نشان داد که ذرات با بار منفی تولید شده به وسیلهٔ مواد رادیواکتیو، مواد حرارت داده‌شده و مواد تحت تابش نورانی، یکسان هستند.[۴][۳۴] نام الکترون دوباره برای این ذرات توسط یک فیزیکدان ایرلندی به نام جرج فیتزجرالد پیشنهاد داده شد و از آن زمان تا کنون این نام مورد پذیرش جهانی قرار گرفته‌است.[۲۹]


رابرت میلیکان
در سال ۱۸۹۶ یک فیزیکدان فرانسوی به نام هانری بکرل، هنگام مطالعهٔ مواد معدنی دارای ویژگی فلوئورسانس، کشف کرد که این مواد بدون نیاز به قرار گرفتن در معرض یک منبع انرژی خارجی، پرتو تابش می‌کنند. این مواد پرتوزا مورد علاقه فراوان دانشمندان از جمله فیزیکدان نیوزلندی به نام ارنست رادرفورد قرارگرفت. او کشف کرد که این مواد، ذره تابش می‌کنند. او این ذرات را بر اساس توانایی نفوذشان در مواد، آلفا و بتا نامید.[۳۵] در سال ۱۹۰۰ بکرل نشان داد که پرتوهای بتای تولید شده به وسیلهٔ رادیوم توسط میدان الکتریکی منحرف می‌شوند و نسبت جرم به بار آنها با پرتوهای کاتدی یکسان است.[۳۶] این مشاهده، دیدگاه وجود الکترون‌ها به عنوان جزئی از اتم‌ها را تقویت کرد.[۳۷][۳۸]

در سال ۱۹۰۹ بار الکترون با دقت بیشتری توسط دانشمندان آمریکایی به نام‌های رابرت میلیکان و هاروی فلچر به‌وسیله آزمایش قطره روغن آنها اندازه‌گیری شد که نتایج آن در سال ۱۹۱۱ منتشر نمود. در این آزمایش از یک میدان الکتریکی استفاده شده بود تا از سقوط قطره‌های کوچک روغن بر اثر گرانش جلوگیری کنند. این وسیله می‌توانست بار الکتریکی را برای تعداد کمی همچون ۱–۱۵۰ یون را با خطای کمتر از۰.۳٪ اندازه بگیرد. پیش از این آزمایش‌های مشابهی توسط گروه تامسون انجام شده بود،[۴] که در آن‌ها از بخار قطرات ریز آب باردار که به وسیله برقکافت تولید شده بودند، استفاده شده بود،[۱۲] و در سال ۱۹۱۱ نیز آبرام ایوف به طور جداگانه به همان نتیجهٔ میلیکان با استفاده از ریزذرات فلزات دست یافت، و نتایج آن را در سال ۱۹۱۳ منتشر کرد.[۳۹] هر چند که قطره‌های روغن به دلیل سرعت تبخیر کمتر، از قطره‌های آب پایدار تر و در نتیجه برای آزمایش دقیق در زمان‌های طولانی مناسب تر بودند.[۴۰]

در اوایل قرن بیستم مشخص شد که در شرایط خاصی، یک ذرهٔ باردار متحرک با سرعت بالا در طول مسیر خود، باعث میعان بخار آب فوق اشباع می‌شوند. در سال ۱۹۱۱ چارلز ویلسون از این ویژگی برای طراحی اتاقک ابر خوداستفاده کرد که امکان عکس گرفتن از مسیر ذرات باردار، مانند الکترون‌های پرسرعت را فراهم نمود.[۴۱]


فرستاده شده از HTC Desire 500ِ من با Tapatalk