کنکور مجدد بعد از لیسانس

سلام دوستای قشنگم:y (576): . حالتون چطوره؟
دانشجوی ترم 6 کارشناسی شیمی هستم ولی اصلا علاقه ای به این رشته ندارم حتی با صحبت های دیگران که میگن تو پتانسیل خیلی خوبی داری درس بخون... اما من عذابه خوندن درس های شیمی. به شدتی علاقه ندارم که حتی کارشناسی رو 9 ترمه یا 10 ترمه تموم میکنم(انگار دارم پزشکی میخونم 5 سال طول میکشه)
تصمیم گرفتم برای کنکور شروع کنم به مطالعه و سال 407 بعد از فارغ التحصیلی کنکور بدم و تموم تلاشم کنم همون سال قبول شم.
اما احساس خنگ بودن دارم:y (455):
با خودم میگم دختر تو که یه درس شیمی رو به سختی پاس میکنی. (البته اگه خوب بخونم به راحتی و با نمره بالا ولی خب علاقه ای به خوندنش ندارم )
چطور میخای پزشکی بخونی و پزشک خوبی بشی؟
بین همکلاسی هام احساس خنگ بودن میکنم با اینکه سرکلاس خیلی خوب میفهمم اما نمیخونم و نمراتم پایینه.
رشته شیمی برای کسی که رویای مهاجرت داره خیلی خوبه. اما من حتی دوست ندارم به عنوان شیمیست مهاجرت کنم.
میدونم پزشکی دیر به درامد میرسی و طاقت فرسا هست اما الان که بزرگتر شدم نسبت به 18 سالگیم حتی قدم هایی که به سمت این رشته برمیدارم برام خوشایند هست و حالم خوب میکنه.
با خودم میگم زین تو 30 سالگی بری سمت ارزوت بهتره یا 30 سالگی با ارشد شیمی سرکار هم باشی ولی بازم بگی کاش یکبار دیگه میرفتم سمت ارزوم؟
بحث حال دلمه تو سنین بالاتر . میخوام راضی باشم از خودم
اما بعضی وقتا میگم اگه اشتباه باشه چی؟ :y (744):
استعدادمم توی هنر و تیراندازی هست و زیاد پیگیرش نشدم
دوستانی که شیمی . پزشکی . دندون خوندن میشه بیان یکم راهنمایی کنن؟


ویرایش: ببخشید اگه ریپ نزدم یا جواب ندادم
اما همه رو خوندم و تا جایی که تونستم جواب دادم :) نمیدونستم چی هم بگم بی تاثیر نیست.
و ممنونم از همتون که جواب دادید دوستان

سلام
شما به هر حال ۳۰ سالگی رو رد میکنید با هر عنوانی که باشه چه پزشک چه کارشناس شیمی
اینجا هم هرکس با شرایط و فکر خودش سعی می کنه یه طرف رو (پزشکی یا کارشناسی شیمی) تعریف کنه و یه طرف رو بدشو بگه ولی در نهایت این زندگی ،زندگی شماست هر جور که عشقتون میکشه زندگی کنید باور کنید شما و زندگی تون برای هیچکس مهم نیست مگر در یک صورت اونم اینکه موفق بشید و حسودیه شمارو بکنند
بشینید دو دو تا چهار تا کنید اون راهی که صلاح میدونی و خوشحالت میکنه همون رو برید چه پزشکی چه کارشناسی شیمی ، مگه ما چند بار قراره زندگی کنیم که بیایم با حسرت زندگی کنیم
اینو هم بدونید هیچ شغلی آنچنان که میگن رویایی نیست و آنچنان هم بد نیست به هرحال هر کاری بدی ها و خوبی های خودشو داره چه پزشکی باشه چه کارشناسی شیمی
موفق باشید

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط zainevis

سلام دوستای قشنگم:y (576): . حالتون چطوره؟
دانشجوی ترم 6 کارشناسی شیمی هستم ولی اصلا علاقه ای به این رشته ندارم حتی با صحبت های دیگران که میگن تو پتانسیل خیلی خوبی داری درس بخون... اما من عذابه خوندن درس های شیمی. به شدتی علاقه ندارم که حتی کارشناسی رو 9 ترمه یا 10 ترمه تموم میکنم(انگار دارم پزشکی میخونم 5 سال طول میکشه)
تصمیم گرفتم برای کنکور شروع کنم به مطالعه و سال 407 بعد از فارغ التحصیلی کنکور بدم و تموم تلاشم کنم همون سال قبول شم.
اما احساس خنگ بودن دارم:y (455):
با خودم میگم دختر تو که یه درس شیمی رو به سختی پاس میکنی. (البته اگه خوب بخونم به راحتی و با نمره بالا ولی خب علاقه ای به خوندنش ندارم )
چطور میخای پزشکی بخونی و پزشک خوبی بشی؟
بین همکلاسی هام احساس خنگ بودن میکنم با اینکه سرکلاس خیلی خوب میفهمم اما نمیخونم و نمراتم پایینه.
رشته شیمی برای کسی که رویای مهاجرت داره خیلی خوبه. اما من حتی دوست ندارم به عنوان شیمیست مهاجرت کنم.
میدونم پزشکی دیر به درامد میرسی و طاقت فرسا هست اما الان که بزرگتر شدم نسبت به 18 سالگیم حتی قدم هایی که به سمت این رشته برمیدارم برام خوشایند هست و حالم خوب میکنه.
با خودم میگم زین تو 30 سالگی بری سمت ارزوت بهتره یا 30 سالگی با ارشد شیمی سرکار هم باشی ولی بازم بگی کاش یکبار دیگه میرفتم سمت ارزوم؟
بحث حال دلمه تو سنین بالاتر . میخوام راضی باشم از خودم
اما بعضی وقتا میگم اگه اشتباه باشه چی؟ :y (744):
استعدادمم توی هنر و تیراندازی هست و زیاد پیگیرش نشدم
دوستانی که شیمی . پزشکی . دندون خوندن میشه بیان یکم راهنمایی کنن؟

---

هر کاری فکر می‌کنی درسته بکن
اگه می‌دونی باید کنکور بدی یه بار دیگه کنکور بده قبول شدی که مسیر جدیدی رو شروع می‌کنی نشدی هم تلاشتو کردی و تو دلت نمیمونه دیگه

ممنونم :) :yahoo (105): دقیقا همین جمله جلو‌چشمم هست که مگه من چند بار زنده هستم؟

بله از چت جی بی تی هم پرسیدم
گفت تلاشت بکن اگه هم روزی بفهمی اشتباه کردی
کاذشناسی شیمی که ازت نگرفتند
در عوض یه آدم تلاش گر و‌درس های بیشتر‌خونده هستی ^^
ممنونم ازتون 🌹🍓

من ارشد شیمی دارم و در آستانه ی شروع دکتری هستم : )

ببینید من حس شما رو کاملا درک میکنم چون خودمم این حس رو در بدو ورود به دانشگاه داشتم

چند تا نکته میخواستم بهتون بگم به عنوان تجربه ...

۱-قبول دارم شیمی از سخت ترین رشته هاست ... و یکی از ایرادات آموزشیش اینه که در ترم های اول نمیاد بگه آقا جان چقد این رشته بدردت میخوزه ... تو صنعت یا آکادمیک و مثل رشته های پزشکی یه مسیر مشخص جلو روت نیست و یه جورایی تلاش خود دانشجو هست که مسیر رو مشخص میکنه ...

من یکی از مشکلاتم توی شیمی در ترم های اول این بود که نمیفهمیدم دقیقا تو آزمایشگاه دارم چیکار میکنم و این عذابم میداد که حس میکردم بیهوده ست کارم ...اما خب این مشکل من نبود مشکل چارت آموزشیه فکر کنم...

۲-نمره آوردن توی شیمی واقعا سخته اگر دانشگاه سختگیری هم درس بخونید دیگه بدتر ...
منتها حواستون باشه پزشکی خوندن صرفا یک راه فرار نباشه که درس های کارشناسی رو سرسری بگیرید ...چون بالاخره ما از آینده خبر نداریم نباید همه پل ها رو خراب کنیم

۳-ببینید واقعا به چی علاقه دارید؟
من خودم واااقعا به علم علاقه دارم... خودِ علم ...آموزش اون ...و کشف چیزای جدید

در واقع به درس خوندن و پویا بودن در محیط آکادمیک علاقه دارم

من تو زندگی به این نتیجه رسیدم هر کس تو هر جایی سعی کنه همه تلاشش رو بکنه راه موفقیت براش باز میشه

میفهمم خیلیامون به بچه های پزشکی شاید به دید حسرت نگاه کنیم
ولی اونا هم توی سال های آینده واقعا سختیه زیادی میکشن ( یکی از دوستان من از شدت کشیک های سنگین رشته تخصصش مریض شد و روزی نیم ساعت میخوابید) برای خود من و شخصیت من بعید میدونم بتونم این حجم از سختی فیزیکی رو تحمل کنم

۴-و البته پرستیژ این و قبول دارم که پزشکی جایگاه اجتماعیه بالایی داره ... و کاریش هم نمیشه کرد
ولی باید از خودتون سوال کنید برای خودم زندگی میکنم یا مردم؟
۵-درس خوندن کلا فرایند سختیه ... پیشنهادم اینه اگر میخواید برای کنکور درس بخونید همین یک سال و نیم دوسال مونده به پایان لیسانستون رو جدی بگیرید تا به درس خوندن با زمان بالا عادت کنید
برای کنکور خوندن هم والا به نظر من اولاش جذابه ...بعدش باید یه روحیه قوی داشته باشید که درس ها رو خیلی مرور کنید و ثابت قدم باشید
و این درس های لیسانستون رو به دید یک توفیق اجباری ببینیدش که عادت درس خوندن رو در شما نهادیته میکنه
یه نکته دیگه هم به عنوان نکته آخر بگم ( حرف خیلی خیلی زیاده ... از موقعیت های شغلی شیمی -جو دانشگاه و کلا داستان های مختلف و پیدا کردن علاقه ) تو زندگی باید یاد بگیریم به احساساتمون خیلی توجه نکنیم ... آینده رو خیلی ایده آل در نظر نگیریم ... سعی کنیم از این چیزی که داریم نهایت استفاده رو ببریم که بعد حسرتش رو نخوریم ... زندگی همیشه بر وفق ما نیست ... نباید تصمیمی بگیریم که صرفا احساسی باشه

این ها رو نگفتم که منصرفتون کنم از کنکور مجدد ، فقط خواشتم همه جوانب رو بسنجید

موفق باشید

سلام. خب اینکه بعد از 6 ترم هنوز به رشتت علاقه پیدا نکردی و از مهمترین مزایایش که مهاجرت هست هم انگیزه ای درونت ایجاد نمیکنه بنظرم میتونه یه هشدار مهم باشه که شاید تو مسیر درستی نباشی. التبه دوستمون که ارشد شیمی هست هم نکات مهمی رو ذکر کرد

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط AmirMorningstar

سلام. خب اینکه بعد از 6 ترم هنوز به رشتت علاقه پیدا نکردی و از مهمترین مزایایش که مهاجرت هست هم انگیزه ای درونت ایجاد نمیکنه بنظرم میتونه یه هشدار مهم باشه که شاید تو مسیر درستی نباشی. التبه دوستمون که ارشد شیمی هست هم نکات مهمی رو ذکر کرد

---

من برای مقطع ارشد از دو تا از بهترین دانشگاه های اروپا پذیرش گرفتم ... ولی نتونستم برم ...
قصدم رفتن برای دکتری بود ... ولی با این شرایط کشور واقعا آدم نمیتونه صبر کنه هر دفعه یه چیز جدیدی میشه ...

خیلیا به من میگن خوندن دکتری تو ایران اشتباه محض هست ( تقریبا همه) البته من هنوز دفاع نکردم از ارشدم ولی دعوت به مصاحبه که میشم :)) صرفا بذارید خودم و دانشجو دکترا بدونم :))
و کلا هم دو دل میشم و میترسم و امیدم اینه اون وسط مسطای تحصیلم یه فرجی بشه از هارواردی جایی پذیرش بگیرم :)) آرزو بر جوانان عیب نیست :))

باز یه نکته دیگه که یاد گرفتم ... هیچ وقت هیچ وقت تسلیم نشید
منطقی تصمیم بگیرید ولی تسلیم نشید
دوستی دارم که بعد کلی وقت با یه رزومه عادی تونسته بود از یه دانشگاه معمولی تو اروما پذیرش بگیره بعد چهار ماه بهش اطلاع دادن بخاطر مسائل سیاسی پذیرشش لغو شد

دوست من فقط یک روز ناراحت بود ( حالا من هنوز دارم سر ۴ سال پیش که نتونستم برم گریه میکنم :)) ) و دقیقا جمله ش رو یادمه گفت من هیچ وقت تسلیم نمیشم ... یکم کار میکنم و بعد دوباره اپلای میکنم

اخرین خبری که ازش دارم قبل از این جریانات ... از یکی از خفن ترین پروگرم های شرق آسیا تونسته بود پذیرش بگیره ... پروژه ای براش تعریف کرده بودن که تو خود آمریکا هم قفله ...

یا آدم دیگه ای رو میشناسم که بشدت آدم درس نخونی بوده و یهو متحول میشه و همه تلاشش رو میکنه و الان استنفورد آمریکاست ...

واقعا راه موفقیت فقط یک مسیر مشخص نیست
شما اول منطقی تصمیم بگیرید بعد همه تلاشتون رو بکنید ... به قول یکی دیگه از دوستام شاید الان نتیجه تلاشت رو نبینی ولی یه جایی خدا خیلی قشنگ برات جبران میکنه ...

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط The_Chemist

من برای مقطع ارشد از دو تا از بهترین دانشگاه های اروپا پذیرش گرفتم ... ولی نتونستم برم ...
قصدم رفتن برای دکتری بود ... ولی با این شرایط کشور واقعا آدم نمیتونه صبر کنه هر دفعه یه چیز جدیدی میشه ...

خیلیا به من میگن خوندن دکتری تو ایران اشتباه محض هست ( تقریبا همه) البته من هنوز دفاع نکردم از ارشدم ولی دعوت به مصاحبه که میشم :)) صرفا بذارید خودم و دانشجو دکترا بدونم :))
و کلا هم دو دل میشم و میترسم و امیدم اینه اون وسط مسطای تحصیلم یه فرجی بشه از هارواردی جایی پذیرش بگیرم :)) آرزو بر جوانان عیب نیست :))

باز یه نکته دیگه که یاد گرفتم ... هیچ وقت هیچ وقت تسلیم نشید
منطقی تصمیم بگیرید ولی تسلیم نشید
دوستی دارم که بعد کلی وقت با یه رزومه عادی تونسته بود از یه دانشگاه معمولی تو اروما پذیرش بگیره بعد چهار ماه بهش اطلاع دادن بخاطر مسائل سیاسی پذیرشش لغو شد

دوست من فقط یک روز ناراحت بود ( حالا من هنوز دارم سر ۴ سال پیش که نتونستم برم گریه میکنم :)) ) و دقیقا جمله ش رو یادمه گفت من هیچ وقت تسلیم نمیشم ... یکم کار میکنم و بعد دوباره اپلای میکنم

اخرین خبری که ازش دارم قبل از این جریانات ... از یکی از خفن ترین پروگرم های شرق آسیا تونسته بود پذیرش بگیره ... پروژه ای براش تعریف کرده بودن که تو خود آمریکا هم قفله ...

یا آدم دیگه ای رو میشناسم که بشدت آدم درس نخونی بوده و یهو متحول میشه و همه تلاشش رو میکنه و الان استنفورد آمریکاست ...

واقعا راه موفقیت فقط یک مسیر مشخص نیست
شما اول منطقی تصمیم بگیرید بعد همه تلاشتون رو بکنید ... به قول یکی دیگه از دوستام شاید الان نتیجه تلاشت رو نبینی ولی یه جایی خدا خیلی قشنگ برات جبران میکنه ...

---

اتفاقا مشاور کنکور خود من که تا ابد مدیونشم حدودا سه چهار سال پیش مهاجرت کرد به هلند. ارشد شیمش رو از تهران گرفت و برای دکتری اپلای کرد.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط AmirMorningstar

اتفاقا مشاور کنکور خود من که تا ابد مدیونشم حدودا سه چهار سال پیش مهاجرت کرد به هلند. ارشد شیمش رو از تهران گرفت و برای دکتری اپلای کرد.

---

:') قسمت هممون ایشالا

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط zainevis

سلام دوستای قشنگم:y (576): . حالتون چطوره؟
دانشجوی ترم 6 کارشناسی شیمی هستم ولی اصلا علاقه ای به این رشته ندارم حتی با صحبت های دیگران که میگن تو پتانسیل خیلی خوبی داری درس بخون... اما من عذابه خوندن درس های شیمی. به شدتی علاقه ندارم که حتی کارشناسی رو 9 ترمه یا 10 ترمه تموم میکنم(انگار دارم پزشکی میخونم 5 سال طول میکشه)
تصمیم گرفتم برای کنکور شروع کنم به مطالعه و سال 407 بعد از فارغ التحصیلی کنکور بدم و تموم تلاشم کنم همون سال قبول شم.
اما احساس خنگ بودن دارم:y (455):
با خودم میگم دختر تو که یه درس شیمی رو به سختی پاس میکنی. (البته اگه خوب بخونم به راحتی و با نمره بالا ولی خب علاقه ای به خوندنش ندارم )
چطور میخای پزشکی بخونی و پزشک خوبی بشی؟
بین همکلاسی هام احساس خنگ بودن میکنم با اینکه سرکلاس خیلی خوب میفهمم اما نمیخونم و نمراتم پایینه.
رشته شیمی برای کسی که رویای مهاجرت داره خیلی خوبه. اما من حتی دوست ندارم به عنوان شیمیست مهاجرت کنم.
میدونم پزشکی دیر به درامد میرسی و طاقت فرسا هست اما الان که بزرگتر شدم نسبت به 18 سالگیم حتی قدم هایی که به سمت این رشته برمیدارم برام خوشایند هست و حالم خوب میکنه.
با خودم میگم زین تو 30 سالگی بری سمت ارزوت بهتره یا 30 سالگی با ارشد شیمی سرکار هم باشی ولی بازم بگی کاش یکبار دیگه میرفتم سمت ارزوم؟
بحث حال دلمه تو سنین بالاتر . میخوام راضی باشم از خودم
اما بعضی وقتا میگم اگه اشتباه باشه چی؟ :y (744):
استعدادمم توی هنر و تیراندازی هست و زیاد پیگیرش نشدم
دوستانی که شیمی . پزشکی . دندون خوندن میشه بیان یکم راهنمایی کنن؟

---

جایی که علاقه پیدا نکردی تو دو ترم بهتره ادامه ندیش همونو و یه مسیر دیگه بری
یکی شیمی دوست داره پس موفق میشه توش چون تلاش میکنه یکی دوست نداره موفق هم نمیشه چون نمیخواد و تلاشی هم نمیکنه
تو پزشکی هم همینه قضیه

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط zainevis

سلام دوستای قشنگم:y (576): . حالتون چطوره؟
دانشجوی ترم 6 کارشناسی شیمی هستم ولی اصلا علاقه ای به این رشته ندارم حتی با صحبت های دیگران که میگن تو پتانسیل خیلی خوبی داری درس بخون... اما من عذابه خوندن درس های شیمی. به شدتی علاقه ندارم که حتی کارشناسی رو 9 ترمه یا 10 ترمه تموم میکنم(انگار دارم پزشکی میخونم 5 سال طول میکشه)
تصمیم گرفتم برای کنکور شروع کنم به مطالعه و سال 407 بعد از فارغ التحصیلی کنکور بدم و تموم تلاشم کنم همون سال قبول شم.
اما احساس خنگ بودن دارم:y (455):
با خودم میگم دختر تو که یه درس شیمی رو به سختی پاس میکنی. (البته اگه خوب بخونم به راحتی و با نمره بالا ولی خب علاقه ای به خوندنش ندارم )
چطور میخای پزشکی بخونی و پزشک خوبی بشی؟
بین همکلاسی هام احساس خنگ بودن میکنم با اینکه سرکلاس خیلی خوب میفهمم اما نمیخونم و نمراتم پایینه.
رشته شیمی برای کسی که رویای مهاجرت داره خیلی خوبه. اما من حتی دوست ندارم به عنوان شیمیست مهاجرت کنم.
میدونم پزشکی دیر به درامد میرسی و طاقت فرسا هست اما الان که بزرگتر شدم نسبت به 18 سالگیم حتی قدم هایی که به سمت این رشته برمیدارم برام خوشایند هست و حالم خوب میکنه.
با خودم میگم زین تو 30 سالگی بری سمت ارزوت بهتره یا 30 سالگی با ارشد شیمی سرکار هم باشی ولی بازم بگی کاش یکبار دیگه میرفتم سمت ارزوم؟
بحث حال دلمه تو سنین بالاتر . میخوام راضی باشم از خودم
اما بعضی وقتا میگم اگه اشتباه باشه چی؟ :y (744):
استعدادمم توی هنر و تیراندازی هست و زیاد پیگیرش نشدم
دوستانی که شیمی . پزشکی . دندون خوندن میشه بیان یکم راهنمایی کنن؟

---

سلامم
خب،
می‌گی نمراتت پایینه چون به درسات علاقه نداری. این لزوماً چیز بدی نیست؛ چون وقتی معدل برات اولویت نباشه، می‌تونی فقط روی پاس کردن تمرکز کنی.
تا حالا به این فکر کردی که دو ترم آخر رو فقط در حد پاس شدن، شب امتحان بخونی و در عوض از همین الان برای کنکور ۱۴۰۶ آماده بشی؟
اگر می‌تونی در ۸ ترم درسات رو تموم کنی، به‌نظر من انجامش بده؛ چون طولانی‌ کردن مسیری که دوستش نداری ممکنه باعث فرسودگی‌ات بشه و کمی باعث اهمال کاری.
تیراندازی هم خیلی خفنه ایول :))

یادمه یکی بهم گفت سعی کن نسبت به چیزی یا کاری که مجبوری انجام بدی توی خودت علاقه ایجاد کنی و اینکارو کردم و جواب گرفتم
حالا اینکه چطوری اینکارو کنی توی هرکسی متفاوته اما بنظر من بیشتر به چیزای مثبت رشتت فکر کن و کارایی که باهاش میتونی بکنی و همین که به کنکور همش فکر می‌کنی هم بی تاثیر نیست که علاقه ای به رشتت پیدا نکنی(اینارو نمیگم منصرفت کنم چون توام دلایل خودتو واسه کنکور داری)
گاهی اوقات آدم باید خودشو مجبور کنه و میفهمه اونقدرا هم مسیر بدی نبوده که هیچ حتی براش بهتر هم بوده
بنظرم سعی کن این چند ترم باقی مونده رو با علاقه درس بخونی و حداقل کارشناسیتو بگیری و نصفه نیمه ولش نکنی شاید آخر این مسیر بهش علاقه پیدا کردی
حالا اگه یه درصد هیچکدوم اینا جواب گو نبود می‌شینی کنکور می‌خونی و کنکور میدی اما بزار یه پلن b داشته باشی و کارشناسیتو با یه معدل خوب بگیر که اگه یدرصد نشد بری سراغش باز

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط e1nuz

یادمه یکی بهم گفت سعی کن نسبت به چیزی یا کاری که مجبوری انجام بدی توی خودت علاقه ایجاد کنی و اینکارو کردم و جواب گرفتم
حالا اینکه چطوری اینکارو کنی توی هرکسی متفاوته اما بنظر من بیشتر به چیزای مثبت رشتت فکر کن و کارایی که باهاش میتونی بکنی و همین که به کنکور همش فکر می‌کنی هم بی تاثیر نیست که علاقه ای به رشتت پیدا نکنی(اینارو نمیگم منصرفت کنم چون توام دلایل خودتو واسه کنکور داری)
گاهی اوقات آدم باید خودشو مجبور کنه و میفهمه اونقدرا هم مسیر بدی نبوده که هیچ حتی براش بهتر هم بوده
بنظرم سعی کن این چند ترم باقی مونده رو با علاقه درس بخونی و حداقل کارشناسیتو بگیری و نصفه نیمه ولش نکنی شاید آخر این مسیر بهش علاقه پیدا کردی
حالا اگه یه درصد هیچکدوم اینا جواب گو نبود می‌شینی کنکور می‌خونی و کنکور میدی اما بزار یه پلن b داشته باشی و کارشناسیتو با یه معدل خوب بگیر که اگه یدرصد نشد بری سراغش باز

---

دوتا جمله ات رو خیلی قبول دارم
۱. "همین که به کنکور همش فکر می‌کنی هم بی تاثیر نیست که علاقه ای به رشتت پیدا نکنی"
۲. "کارشناسیتو بگیری و نصفه نیمه ولش نکنی"
اما درباره معدل یه نکته هست. حرفت از یه جهت درسته، ولی یه باگ هم داره: کسی که ترم‌های اول رو از دست داده باشه، واقعاً جبران معدل براش خیلی سخت می‌شه. اینو بیشتر برای این می‌گم که یه تلنگری باشه برای بچه‌هایی که هنوز اوایل مسیرن؛ چون تصمیم‌ها و عملکرد ترم‌های اول تاثیر جدی روی کل معدل می‌ذاره و بعداً بالا کشیدنش انرژی زیادی می‌بره و طبق مشاهدات متعددی که داشتم خیلی به ندرت اتفاق میوفته و دیگه بعد از ۶ ترم که .. بعیده ولی خب در شرایطی شدنی هست و خیلی بستگی به این پیدا میکنه که چند واحد و چه واحد هایی پاس شده

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط MatthiasOne

دوتا جمله ات رو خیلی قبول دارم
۱. "همین که به کنکور همش فکر می‌کنی هم بی تاثیر نیست که علاقه ای به رشتت پیدا نکنی"
۲. "کارشناسیتو بگیری و نصفه نیمه ولش نکنی"
اما درباره معدل یه نکته هست. حرفت از یه جهت درسته، ولی یه باگ هم داره: کسی که ترم‌های اول رو از دست داده باشه، واقعاً جبران معدل براش خیلی سخت می‌شه. اینو بیشتر برای این می‌گم که یه تلنگری باشه برای بچه‌هایی که هنوز اوایل مسیرن؛ چون تصمیم‌ها و عملکرد ترم‌های اول تاثیر جدی روی کل معدل می‌ذاره و بعداً بالا کشیدنش انرژی زیادی می‌بره و طبق مشاهدات متعددی که داشتم خیلی به ندرت اتفاق میوفته و دیگه بعد از ۶ ترم که .. بعیده ولی خب در شرایطی شدنی هست و خیلی بستگی به این پیدا میکنه که چند واحد و چه واحد هایی پاس شده

---

اینو قبول دارم خودمم
منظورم اینه این دو سه ترم باقی مونده رو سعی کنه درساشو با نمره خوبی پاس کنه با اینکه سختم هست چون پیش‌نیاز اینا هم هستش ولی خب کارایی که شدنیه رو انجام بده بقیش خودش تا جایی که بشه درست میشه واقعا:yahoo (5):