مشاعره...

یک دلی و یک رنگی شرط رستگاریست/خواجه به این ره نروی کین رهه شرمساریست
چقد مضخرف:yahoo (110):
از خودم دراوردم:yahoo (110):

دل درین پیرزن عشوه گره دهر مبند/کین عروسیست که در عقد بسی داماد است:))
پست قبلی دوباره هم مال غزاله بود:yahoo (110):

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد

حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

دل دادم و بد کردم و یک درد به صد کردم/وین جرم چو خود کردم ، با خود چه توانم کرد؟
عطار

دردیست غیـر مـردن کان را دوا نبــاشد


پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟

دلم نیومد کاملش رو نذارم:) :

دردیست غیـر مـردن کان را دوا نبــاشد

رو سر بنه به بالین، تنــها مرا رهــا کن. ترکِ مـــن خرابِ شبــــگردِ مبتــــــلا کن

ماییم و موج سودا، شب تـا به روز تنها خواهی بیــا ببخشا، خواهی برو جفا کن

از من گذر، تا تـــو هم در بـــلا نیــــفتی بگزیـن ره سلامت، تـــرک ره بــــلا کـــن

ماییم و آبِ دیـده، در کنــج غم خزیـــده بر آب دیـــده‌یِ ما صــد جای، آسیـــا کن

بر شاهِ خوبـرویــان واجب وفــا نـــباشد ای زرد روی عاشــق،تو صبر کن،وفا کن

دردیست غیـر مـردن کان را دوا نبــاشد پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟

در خواب دوش پیری در کوی عشق دیدم

با سر اشارتم کرد، که عزم سوی ما کـن

(( مولانا ))

نی ، حریف هر که از یاری برید/پرده هایش پرده های ما درید
همچو نی زهری و تریاقی که دید؟/همچو نی دمساز و مشتاقی که دید؟
نی حدیث راه پرخون می کند/قصه های عشف مجنون می کند
مولانا:yahoo (100):

دامـن مـکـش بـه نـاز کـه هـجـران کشیده ام
نــازم بــکــش کــه نـاز رقـیـبـان کـشـیـده ام

مادر بتها، بت نفسِ شماست


زانکه آن بت مار واین بت اژدها ست

و باز هم مولانا:)

تو شاهی وگر اژدها پیکری/بباید بدین داستان داوری
اگر هفت کشور به شاهی تو راست/چرا رنج و سختی همه بهر ماست؟
حکیم فردوسی:) دیگه تو بیتت اژدها داشتی منم یاده این بیت افتادم:))

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه ی سالوس
شراب ناب کجا ومن خراب کجا؟؟؟
:yahoo (68)::yahoo (111):

ای بسا کس رفته تا شام و عراق

او ندیده هیچ جز کفر و نفاق


چون نداری مدرکی ،جز رنگ و بو

جملۀ اقلیمها را گو بجو

مولانا:)

واعظان کاین جلوه در محراب ومنبر میکنند
چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد

ننوشت جوابی و سلامی نفرستاد

دیشب از دولت می دفع ملالی کردیم
این هم از عمر شبی بود که حالی کردیم