مشاعره...

مخمورجام عشقم ساقی بده شرابی/پرکن قدح که بی می مجلس نداردآبی

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ / نیست یاری که مرا یاری کند

درد ما رو نیست درمان القیاس
هجر ما را نیست پایان القیاس

سروچمان من چرا میل چمن نمی کند/همدم گل نمی شودیادسمن نمی کند

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند/به دشت پرملال ما پرنده پر نمی زند

دوست آن باشد که گیرد دست دوست / در پریشان حالی و درماندگی

یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد!/دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد!

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی/خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

یه توپ دارم قلقلیه سرخ و سفید و آبیه میزنم زمین هوا میره نمیدونی تا کجا میرهههههههههههههههههههههه ه:2:

شعر بگین دیگه.لوسش نکنین!!!

یا وفا یا خبر وصل تو یا مرگ رقیب
بود ایا که فلک زین دو سه کاری بکند؟

در خرابات مغان نور خدا می بینم / این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم

من و هم صحبتی اهل ریا دورم باد /از گرانان جهان رطل جهان مارا بس :(

سلام سوژه ی نابم برای عکاسی
ردیف منتخب شاعران وسواسی

یک کوزه شراب تا بهم نوش کنیم /زان پیش که کوزه ها کنند از گل ما

الف اول ارباب اگر برداری
یک دل سوخته میماند و بس