همین الان داری به چی فکر میکنی؟

مرگ مغزی...

اغلب انسان ها در طول زندگی شون دچار مرگ مغزی میشن و با یک مغز مرده به زندگی ادامه میدن !
دراینجا مقصود من از مرگ مغزی چیز دیگری ست

در اینجا چه چیز برای من یک مرگ مغزی رو رقم میزنه :
1_ازبین بردن حس کنجکاوی در بزرگسالی درحالی که یک کودک سرشار ازش هست و خود را عالم دهر دانستن
2_ تعصب شدید داشتن و محروم کردن خود از دیدن دنیا از زوایه دیدهای مختلف و گاه متضاد از دیدگاه و باور اکنون من
3_ ازدست دادن قدرت و مهارت فراموش کردن عامدانه ، کسی که دربرابر بقیه و دربرابر هرفکر و دیدگاهی ، دیدگاه و دانسته خود را از قبل کامل و بدون نقص میداند و اجازه شنیدن به خود نمیدهد و به دانسته های گذشته ی خود اکتفا کرده و با چنگ و دندون به دانسته های گذشته خود چسبیده و توانایی فراموش کردن عامدانه ی دانسته های قبلی خود را ندارد تا راهی برای عمیق تر و بیشتر یادگرفتن در مغزش باز شود


مراقب باشیم دچار مرگ مغزی نشیم و با یک مغز مرده زندگی نکنیم

به اینکه کاش از فکر کردن به چیزایی که شدن یا نشدنشون هیچ تاثیری تو زندگیم نداره دست بردارم:|

زمانی که داشتم داخل کتاب های مرجع علم بدنسازی نگاه مینداختم و یسری چیزا ازش میخوندم و یادمیگرفتم
به یک مفهوم اساسی برخوردم به نام rm

و زمانی بشدت برام جذاب تر و عجیب تر شد که با ارتباط عمیق rm عضلات و قدرت ذهن و هوش و متصل شدنش به قابلت هایپرتروفی قدرت ذهنی مواجه شدم

این یک رمز و راز بزرگ و مهم توی فرایند یادگیریه
یه درس بزرگ و بشدت ارزشمند
توجه به اصل rm توی فرایند و مراحل یادگیری و رشد دادن آموخته ها

یه ارتباط شگفت انگیز بین مفهوم رشد پذیری عضلات و رشد پذیری فرایند یادگیری ذهنی

حتما نیازه یه تاپیک درموردش زده بشه و بهش پرداخته بشه

اگر زندگی رنج و سختی‌ست سرشار از تلخی، که گویا چنین است
پس دلیلت بر ادامه دادن این رنج و سختی چیست و چرا با ازدواج و تولید مثل فرد دیگری رو وارد این رنج و سختی و تلخی‌ها میکنی ؟

_اگر پاسخی نداری و صرفا فقط براساس عادت و غریزه زیست میکنی و ادامه میدی، پس تو فرق چندانی با دگر حیوانات و جاندارانی که صرفا براساس غریزه و طبیعت‌شون زندگی میکنن نداری
اینجا خودکشی چیز غیرعقلانی نمیتونه باشه چون تو رو از این دایره‌ی بی معنای پوچ پراز سختی و رنج، رهایی میده و تلخی و رنجت رو به پایان میرسونه


_اما اگر پاسخت تعریف یک آکسیوم است
اگر برای وجودیت انسان بعدی فرای جسم و دنیا قائلی...
خداوند و آخرت و هستی‌ای دیگر
پس تو دلیلی برای تحمل این رنج وسختی داری
و دراینجا خودکشی غیرعقلانی‌ست چون تو شانس رسیدن به آرامش ابدی و خوشبختی حقیقی در جهانی دیگر رو تا میزان زیادی از خودت سلب خواهی کرد.


و من هنوز نمیدانم در کدوم گروه جای خواهم گرفت
هنوز درگیرم ، درگیر تفکر و نقد و دیدن نقصان ها و پارادوکس هایی در هردو
هیچ کلمه ای رو اندازه " نمیدانم " دوست ندارم
ولی حداقل به این عقیده رسیده ام که زندگی برسی نشده ارزش زیستن ندارد...

دیدید بعضی ادما از کلمه ی افسرده ب عنوان فوش استفاده میکنن
اینا خیلی بی شعورن
الان یهو یادم افتاد

آمدنم بهر چه بوددددد.....
They dont really care about us

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط _Joseph_

آمدنم بهر چه بوددددد.....
They dont really care about us

---

عع یوسف توهم اینجایی که داداش :yahoo (20):

آمدنمان درکل بهر پفک نمکی بود مخصوصا پفک های نمایشگاه کتابا که اصن یه چیز دیگه ست :yahoo (15):

یه موضوع میشه گفت مهمی که گردآوری و تحلیل و تنظیمش نتیجه حدود 5 ماه مطالعه و ری سرچ و برسی محتواهای مختلف بوده رو جمع آوری کردم
حدود پنج ماهی درگیرش بودم

درکل مرتبط میشه به هرکسی که میخواد توی حوزه تحصیلی رشد کنه چه کنکوری چه غیرکنکوری رو شامل میشه
محتوای بشدت ارزشمندیه نه از بابت اینکه زمان نسبتا زیادی براش خرج کردم ، از بابت اینکه پشتوانه اش به چیزای محکم و ثابت شده ای در عمل گرمه و مخلوط چندین ذهن و تجربه و اندیشه و مطالعه ست


دوست دارم یه روزی اینجا هم قرارش بدم یکم نیاز به وقت آزاد تر و ذهن منظم تر برای نوشتن تاپیکش دارم

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط Zero_Horizon

عع یوسف توهم اینجایی که داداش :yahoo (20):

آمدنمان درکل بهر پفک نمکی بود مخصوصا پفک های نمایشگاه کتابا که اصن یه چیز دیگه ست :yahoo (15):

---

ارههههه
اونا اضلا یه چیز دیگه ان داشش . واقعا یه چیز دیگه ان هااا پفک فله ای ان یه گونی پلاستیکی اندازه قد یه آدم پر پفک میزارن بعد کیلویی میفروشنش:yahoo (20)::yahoo (20)::yahoo (20):
پفک رو هستم ولی . بهر خوبیه :yahoo (20):

داستان دربارهٔ موج کوچکی در آب‌های اقیانوس است. دوران خوشی رو می‌گذرونه. از باد و از هوای تازه و پاک لذت می‌بره، تا اینکه چشمش به موج‌های دیگه می‌افته که جلوتر از او به ساحل می‌کوبند و از بین می‌روند. موج می‌گوید: «آه خدای من، چه وحشتناک. ببین چه سرنوشتی در انتظارمه!» بعد موج دیگه‌ای از راه می‌رسه. موج اولی رو می‌بینه که غمگین به نظر می‌رسه بهش می‌گه: «چرا این قدر غمگینی؟» موج اولی می‌گوید: «متوجه نیستی، همهٔ ما از بین می‌ریم. همهٔ ما موج‌ها قرار است که نابود بشیم. وحشتناک نیست؟» موج دومی می‌گوید: «نه. متوجه نیستی. تو موج نیستی، تو قطره‌ای از این اقیانوس هستی.» لبخند می‌زنم. موری بار دیگر چشمانش را می بندد. و دوباره تکرار می‌کند: «قطره‌ای از اقیانوس، قطره‌ای از اقیانوس.»

«همه می‌دونند که روزی می‌میرند، اما کسی هنوز به این باور نرسیده. اگر باور می‌کردیم، رفتارمون رو تغییر می‌دادیم.»

«تنها دیگران نیستند که باید اون‌ها رو ببخشم میچ، باید خودمون رو هم مورد بخشش قرار دهیم.» - «خودمون رو؟» - «بله، به خاطر همهٔ اون کارهایی که نکردیم و همهٔ کارهایی که باید می‌کردیم. تأسف خوردن به اون‌ها بی‌فایده است، به خصوص که کسی حال و روز منو پیدا کنه. همیشه دلم می‌خواست بیشتر کار می‌کردم، دلم می‌خواست کتاب‌های بیشتری می‌نوشتم. در گذشته خودم رو به خاطر این سرزنش می‌کردم. حالا می‌بینم که این سرزنش کمکی به من نمی‌کرد. کاری کن که به آرامش برسی. آشتی کن. با خودت آشتی کن، با همهٔ اطرافیانت آشتی کن.»

موری گفت: «می‌دونی میچ، اشکال اینه که همه عجله دارند. مردم به مفهومی در زندگیشون نرسیدن، به همین دلیل همیشه شتاب دارند که آن را بیابند. به فکر ماشین نو، خونه نو و شغل تازه هستند. بعد می‌بینند که این‌ها تهی و بی‌معنا هستند. برای همین به دویدن ادامه می‌دهند.»


سه شنبه ها با موری - میچ آلبوم

خیلی رمان قشنگیه:yahoo (65):

آقو دارم فک میکنم
دوباره برم ب اون کتابخونه :))
بعد ب‌ اون راننده تاکسی ک باعث شد آقو شه تیکه کلامم:| پیرمرد بود بامزه بود موقع پیاده شدنم می‌گفت بَدو بَدو پیاده شو جلوییارو سوار کنم
و تیکه کلامش این بود
ای داد بیدود :))
ها داشتم فک میکردم
بعضی از ادما خیلی زندگی میکنن و اصن وقتی وارد زندگیت میشن تو با خودت میگی حاجیی این یارو چقد خوبه
ینی هر روز میرن تئاتر میبینن سینما میرن کلا جاهای جدید کتابای جدید فیلمای جدید فعالیتای جدید نمیدونم همه فن حریف همش در حال یادگیری پر انرژی اصن یه وضعی بعد درس خون خوشحال اجتماعی
میدونی من ب این ادما میگم پُر
و با این حساب من میشم:خالی

دیشب خواب دیدم برگشتم به دوران دبستان
همه دوستای اون دورانم که چندین ساله ندیدمشون رو دیدم:32:
مدیر مدرسمون که الان دیگه خیلی پیر شده...
خیلی اتفاقا افتاد چندتا از خاطرات اونموقم رو تو خواب دیدم کل معماری مدرسمون حیاطش سکوهاش و....یادم بود
مثل همون موقع با دوستام کلی حرف زدم خیلی واقعی بود همه چی قشنگ حسش مثل این بود که برگشتم به گذشته پس زمینه هم مثل اکثر خوابای این روزام هوای بارونی و رعد و برق

دارم اشتباه میکنم

سیگما بودن یوسف :))
https://uupload.ir/view/یوزارسیف_هم_...mp4)_1zzb.mp4/

زودتر شب بشه بخوابم...