LinkBack URL
About LinkBacks
ممنون عزیزم نمیدونی چقد حسرت گذشته رو خوردن سخته
خیلی خیلی سخته
نوشته اصلی توسط یوتا
ولی اشتباهامونک فهمیدیم و قرارنیست دیگه تکرارشون کنیم
بجنگ تو ارزشمندتر از اونی هستی که اشک بریزی واسه ناکام موندنت
موفق باشی عزیزم❤������
مردم اصلا به تو فکر نمی کنند
فقط دوس دارن شرایط فعلی خودشون رو توجیه کنند
آیه نازل نشده 18 - 19 سالگی وارد دانشگاه بشی
انگار چه تحفه ای هست حالا
به قلبت گوش کُن ببین چی میگه
پشت سر آدمای موفق کوهستانی سرد از عدم توجه به حرفای اطرافیانه ( من جمله بعضی از کاربران این انجمن)
خداوند آن خویش خویش است
ببین بقیه همیشه یه حرفی دارن که راجع بهت بزنن .حالاقبل از اینکه تصمیم بگیری بمونی یا انتخاب رشته کنی ببین اصلا هدف روشنی داری؟احتمال داره سال بعدم خراب کنی یا واقعا قراره تلاش کنی؟
واقعا دوست بالایی هم درست گفتن .قرار نیست زندگی همه شبیه هم باشه.
من دوستایی دارم که کارشناسی و ارشدشونو گرفتن برگشتن دوباره کنکور بدن،چون نمیخواستن رشته مورد علاقشون واسشون حسرت بشه.
با همه اینا اینم در نظر داشته باش که واسه پشت کنکور موندن مجدد یه جاهایی واقعا باید از روحت بگذری!
لطفا کم کاری های خودمون رو به اسم نخواستن خدا نزنیم
تنهایی تمامی معادلات را بهم میزند
عشق و تنهایی ، چون دم و بازدم دچار یکدیگرند
گاهی برای فرار از تنهایی ، عاشق میشوی و گاهی برای فرار از عاشقی تنها
سلام
از صبح که پستت رو دیدم می خواستم برات بنویسم، یعنی دوست دارم برای هر تاپیکی که جوابی براش دارم بنویسم ولی حوصله نوشتن ندارم. ولی دیگه دل رو زدم به دریا.
پستم طولانیه و شاید خسته بشی از خوندنش؛ به هر حال ببخش.
من اول فکر کردم فقط خودم اینطوری هستم ولی الان دارم می بینم که دانش آموزا و کنکوری ها و پشت کنکوری هایی هستن که شبیه منن. منم یه کسی هستم که ناراحت و نگرانم از این اوضاع و استرس و اضطراب هم امونم رو بریده.
اولاً اینکه من [کاملاً] درکت می کنم، چون که خودم متولد ۷۶ هستم و از سال ۹۵ کنکوریم، یعنی اگه ۹۵ می رفتم دانشگاه تا الان یه لیسانس داشتم، اما نخواستم. مطمئنم هر کس این پیام رو بخونه بگه چه دختر خنگی که عمرش رو سر چه چیزی تلف کرده!
من دانش آموز زرنگی بودم و تا ابتدای دوم دبیرستان هدفم مشخص بود و کاملا برای آینده م برنامه ریخته بودم و کنکور رو ساده تر از چیزی بود که می دیدم [متأسفانه یا خوشبختانه هنوز هم همین اعتقاد رو دارم] ، اما به یکباره مثل یه لاستیک پنجر شدم. کسی که اون همه به درسش اهمیت می داد و منظم بود الان همه ازش جلو زده بودن.
من هیچ وقت از کسی گله نکردم نه خدا نه خانواده و همه ی تقصیر را رو به گردن گرفتم، چون برای هدفی که داشتم یه ذره هم تلاش نکردم و کم کاری از خودم بود. هر سال یک ماه به کنکور می گفتم سال بعد، و سال های بعدی که اومدن و رفتن و روسیاهیش برام موند. چه روزایی که مامان و بابام و داداشا و خواهرم و دوستام باهام حرف نزدن، چه روزایی که گله نکردن، چه روزایی که مقایسه نشدم، چقدر بابا و مامانم ناراحت بودن؛ گاهی وقتا فکر می کردم خدایی نکرده مامانم الان از دستم سکته می کنه [البته حق هم دارن دوست دارن فرزندشون به جایگاهی برسه و کاملا حرفاشون از سر خیرخواهیه]
تا همین چند روز پیش فکر می کردن من تو اتاق در حال خوندن هستم.
من همه ی اینا رو می دونم؛ اما، اما مثل معتادی هستم که دوست داره ترک کنه ولی نمی تونه، هی میگه امروز و فردا.
ببین من الان علاوه بر اینکه روزام تکراری باشه ، سال هام هم تکراری شده و چه حس مزخرفیه این روزمرگی و سالمَرِگی!
مشکل [من] و تو و امثال خودمون اینه که نمی دونیم چی می خوایم، اینکه داریم حسرت گذشته رو می خوریم ، اینکه از حرف مردم می ترسیم.
من می دونم کار درست و راه راست چیه، می دونم نباید به گذشته اهمیت داد ( در مورد گذشته هم خیلی افسوس می خورم، چون به خودم میگم مثلا این چند سال می تونستی، درس بخونی، کلی کتاب بخونی، یا زبان تمرین کنی و یه چیزی یاد بگیری و ...) ولی مشکلم عمل نکردن، عدم تلاش و اراده ست. به قولی به عمل کار براید به سخندانی نیست.
ما تا وقتی که نشستیم هیچ تغییری نمی کنیم، مطمئن باش.
حرف این قدر زیاده که تو این مقال نمی گنجه.
از ته دل امیدوارم همه ی کنکوری هایی که تلاش می کنن موفق باشن.
یا حق
علاقتون به رشته خاصیه..؟
بخدا انقدر که تو گوشمون گفتن پزشکی دندون دارو فلان همه رویاهامونو فراموش کردیم..خودمونم خام بودیم خب چه میدونستیم چی به چیه تا کسی تو جوش قرار نگیره نمیفمه..نشستم فکر کردم گفتم تا کی حسرت قبلنو بخورم؟! چرا من باید مثل بقیه بشم
و تصمیم بر این شد برم دنبال رشته ای که دوستش دارم و شدید احساس میکنم موفق میشم..روانشناسی
الان به هرکی بگی میگه چییی روانشناسی؟! الان بدون کنکورم میتونی بری اخه این چه رشته ایه بازار کار نداره
هیچ رشته ای واسه کسی که گوشه خونه نشسته و منتظره که کار بیاد دنبال اون بازارکاری وجود نداره
همه اینارو گفتم که بگم اگه علاقه خاصی به رشته ای داری با جونو دل برو سمت همون و بدون ایندتو میسازه برات..خب اگم علاقه به رشته های تاپداری بهتره که قیدشو نزنی..نمیدونماگه جای شما بودم چیکار میکردم ولی تبریک میگم به صبوری که واسه رشته دلخواهتون کردین. به حرف مردم توجه نکن دوست من. این زندگیه توعه
من از دوم دبیرستان همون موقع که انتخاب رشته کردم، به رشته آینده و کلا هر مسئله ای که به آینده مربوط میشه فکر می کردم و پرونده ش رو بستم ، یعنی هممون فکر کردیم. ولی خوب همیشه اونطوری نمیشه که فکرش رو می کردیم.
خب پزشکی و روانشناسی رو دوست دارم، روانشناسی هم خوب آزاد می تونم برم ولی دوست داشتم دانشگاه سراسری و دولتی برم.
خانواده مجبور به رشته ی خاصی نکردن.
ولی مسئله اینه که تلاش نمی کنم، من می دونم اگه بخونم می تونم ولی همین طور که نظر قبلی گفتم مشکل عدم تلاش و اراده است. مشکل درجا زدن های بی مورده!
ممنونم از نظرت عزیزم.gif "Yahoo (1)")
ویرایش توسط banafsheh : 03 تیر 1398 در ساعت 19:11
این چه حرفیه عزیز ؟ تو این دنیا هیچ چیز به آسونی به دست نمیاد و باید براش تلاش کرد و اگر دیدی کسی چیزی رو به آسونی کسب کرده ( پارتی یا سهمیه یا هرچی ) مطمئن باش یه روزم مفت از دست میده و پایدار نخواهد بود . تو فقط باید بخوای، واقعا بخوای، حقا بخوای، نباید اجازه بدی کسی یا چیزی یا حرفی تو رو از مسیر منحرف کنه یا مانعت بشه. تنها کسی که دلش برای تو باید بسوزه خودتی. خودت و خودت. هیچ فرد موفقی رو نمی تونی پیدا کنی که سختی نکشیده باشه ولی همشون یک وجه مشترک دارن و اون پشتکار و ایمان به خودشون و اراده ی قویشونه... در صورتی میتونی سال بعد موفق بشی که به خودت ایمان داشته باشی و برای خواسته ات تلاش کنی... خیلیام دیدم که سال اول رتبه ی خوبیم به دست آوردن ولی برای هدفشون جنگیدن و چند سال پشت کنکور موندن تا به هدفشون رسیدن... پس نشین یه گوشه و بگو پزشکی می خوام یا هر رشته ی دیگه ای... واقعا اگر می خوای بجنگ براش و به دستش بیار
موفق باشی
اگر واقعا علایم افسردگی رو به وضوح میبینی توخودت و با پزشک متخصص در میون نمیذاری ، بدون که خیلی اشتباه میکنی. گاهی مشکل از جاییه که ما فکرشم نمیکنیم حتی. بیشتر مراقب سلامتیت باش
هیچچچچ هدفی ارزشه اینو نداره که سلااااامتیه آدم بخاطرش بخطر بیفته. اول سلامتی !
در من چه میگذرد؟؟؟
آن زمان که جهان در گذر است.....
به نظر من دیگران فقط یه چند روز هست که بگن نتیجه چی شد یا یه تحقیری هم بخواد انجام بشه بعدش خودتی و کنکورت
پس این یکی حل اما مسىله دوم خیلی مهم هست اگه هزار بار هم همون کاری بکنی که قبلا انجام دادی باز هم همون نتیجه ای میگری که قبلا گرفتی پس برای خودت هم که شده اصلا و ابدا منتظر معجزه نباش من هم همچین شرایطی داشتم شکست خورده بودم تحقیر هم شدم اما همون ها باعث انگیزه بیشتر بشه با یه رتبه تک رقمی صحبت کردم مشاورشو به من معرفی کرد من هم دیگه از روش های خودم که جواب نمی داد دست کشیدم طبق مشاوره ها عمل کردم من هم موفق شدم به نظر من یه مشاور واقعی پیدا کن اگه می خوای دوباره بخونی اشتباهات گذشته رو دوباره تکرار نکن
به نظرمن که امسال حتما حتما انتخاب رشته کن برو دانشگاه .ازاد یا پیام نور برو که در کنارش بتونی برای کنکور بخونی تو باید حتما یه شوک به زندگیت وارد بشه وگرنه مطمین باش ۱۰ سال دیگه هم پشت کنکور بمونی وضعیتت همینه خود افسردگی روحیتو خراب میکنه نمیذاره تمرکز داشته باشی
سلام دوست عزیز شما دقیقا مثل من متولد ۷۸ هستین راستش من امسال که کنکور بدم میشه دوبار کنکور دادم اولش وقتی کنکور نتیجه اومد خیلی ناراحت بودم که جواب فامیلا چی بدم و ....
اما تو خوبه که اینجا تاپیک گفتی من به کسی نگفتم و خودم فهمیدم و یاد گرفتم که ما برای خودمون زندگی میکنیم کار به دیگران نداریم شاید اونایی که قبول شدن یا موفقیتی رو کسب کردن ازشون الگو برداری کنیم ولی هیچ وقت خودمون رو نمیفروشیم
درضمن من نمیدونم چقدر هدفت رو میخوای وقتی کسی هدف داره نه ارزو به خودش میگه باید اینکار رو انجام بدم حتی اگر ۱۰ سال طول بکشه!
درضمن برای سنتون یک چیزی میگم اینکه بالاخره شما یک روزی ۳۰ ساله میشن دوست داری وقتی به این سن برسی چیکاره باشین و چی باشین شما حتی اگر شد مجبور بودین با نظام جدیدا هم آزمون بدین برین بدین چون شما هدف دارین
درضمن شما امسال اگر درس میخوان بخونید فقط تمرکز روی درس باشین
موفق باشی
الان چی میخونید؟؟
من خوانوادم نه آزاد میفرستنم نه هزینه مشاور بهم میدن کلا حمایتی ندارم
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 1 مهمان)
پاسخ با نقل قول
.gif "Yahoo (3)")
