خب حالا مثلا احساستون رو گفتین!
آخرش ک چی؟!
امروز داشتم تو نت میچرخیدم چشمم خورد به یه سایت که آهنگای دهه هشتادو تا سال 94 گذاشته بود ، رفتم توش زدم پلی شد چقدر حال کردم یاد گذشتم افتادم
چه روزایی بود ، چقدر حال میداد ، چه خاطرات خوبی واسه زندگیم قبلا ساختم ، این موزیکا واقعا دوباره خاطراتمو زنده کرد که قبلنا گوش میکردیم .
چه روزایی داشتیم خدا ، مگه چی کم داشتیم که با کنکور و آرزوهای پوچ گند زدیم به همشون ...
امسال دومین بارمه کنکور میدم و امیدوارم این قافله رو به پایان برسونم و برم پی زندگیم ، هی خدا بازم کرمتو شکر
پیشنهاد میکنم موزیکارو گوش کنید :
♫ رو در و دیوار این شهر ♫
♫ همش از تو یادگاره ♫
♫ توی این کوچه تاریک ♫
♫ منو تنها نمیذاره ♫
♫ یاد حرفهای قشنگت ♫
♫ که تو قلبم لونه می کرد ♫
♫ یاد دلتنگی چشمات ♫
♫ که منو بهونه میکرد ♫
♫ میزنه آتیش به جونم ♫
♫ پس کجایی مهربونم ♫
♫ آخه من ترانه هامو ♫
♫ واسه کی پس بخونم؟ ♫
♫ دل من هواتو کرده ♫
♫ آخ کجایی نازنینم ♫
♫ کاشکی بودی و می دیدی ♫
بی تو من تنها ترینم ♫
" دائما یکسان نباشد حال دوران ، غم مخور "- فقط شرکت در تاپیک های درسی.
ویرایش توسط It is POSSIBLE : 03 فروردین 1398 در ساعت 20:51
خوبم ...
حسی نیست ، خنثی و نسبتا بی روح ! استرسم برای درس خوندن کمتر شده ، دو روز درس خوندم ، نقاط ضعفم مشخص شد ، شل کردم ولی ، فردا باز میخونم ان شاءالله ، کاش دیگه جا نزنم : (
کاملا تو هپروتم.
اصلن حالیم نیس موقعیت الانم.
خیلی این شکلی میشم.
انگار ی فردی ک نمیبینه داره راه میره.
نیاز دارم فکر کنم و مدت ها بنویسم...بنویسم هرچی داره توی این سر میگذره...
باید بنویسم و آخرش مثل همیشه یه نتیجه بگیرم...
حال و روزم بد نیست...خیلی معمولی و ساده و گاهی یکم بالا میره و گاهی میاد پایین...
من اسون خوشحال میشم اسون دل شاد میشم منتهی این روزا چیزی پیدا نمیکنه که سریع شاد بشه...
نیاز دارم به یه حرف زدن طولانی با مدنی...طولانی...
باید قبل عید میرفتم پیشش که نرفتم..اشتباه کردم و این باعث شد ساعت ها در روز فک کنم ولی به جایی نرسم...
کنون اگرچه کویرم؛ هنوز در سر من
صدای پر زدن مرغ های دریایی ست
چقد دلم برا این پستا تنگ شده بود
حسم حس غم زدگی از خراب شدن شارژر تو این اوضاع!
زمان نمی ایستد و لحظه ها می روند
قدر زندگی و باهم بودن را بیشتر بدانیم
لطفا با تامل ببینید...
من دغدغه دارم این روزها درسرزمینی زندگی میکنم که درآن دویدن سهم کسانی است که نمیرسندو رسیدن سهم کسانی است که نمیدوند.
پای دوست داشتنت ایستادهام...
مثلِ درختِ کاج
روبروی پاییز...
ویرایش توسط raha113 : 04 فروردین 1398 در ساعت 07:32
در حال حاضر 61 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربر و 61 مهمان)