استعدادهای خاموشي كه روشن مي‌شوند

[Parniya]

مطالبی را که در این‌جا عنوان می‌کنم قبلاً خودم تجربه کرده‌ام و به آن اعتقاد راسخ دارم. اگر فکر می‌کنیددانش‌آموز ضعیفی هستید حتماً بخوانید و در موردش فکر کنید.

آیا دانش‌آموزی که با معدل پایین دیپلم گرفته است می‌تواند در کنکور موفق باشد؟
تا به حال خیلی از دانش‌آموزانی که فکر می‌کرده‌اند دانش‌آموز ضعیفی هستند نتایج بسیار خوبی درکنکور به دست آورده‌اند؛ پس شک نکنید! اگر شما هم بخواهید می‌توانید به شرط آن‌که به نکات زیر توجه کنید:

1- انگیزه: لازمه‌ی شروع هر کاری انگیزه‌ی انجام آن است.
هر کس با انگیزه‌ی خاصی تصمیم به رفتن به دانشگاه می‌گیرد. انگیزه‌ی شما چیست؟ شغل؟ پول؟ موقعیت اجتماعی؟ علاقه به رشته‌ای خاص؟
البته انگیزه‌ی شما هر چیزی که باشد ارزشمند است و برای ما قابل احترام ولی یک موضوع را در نظر بگیرید؛ تفاوت انسان با سایر موجودات زنده، احساس و عقلانیت است. با تکیه بر احساستان بهترین‌ها را برای خودتان بخواهید و با تمام وجود در راستای تحقق آرزوهای‌تان قدم بردارید. فرصت بهترین بودن را از خود نگیرید. هر انسانی حق دارد آرزو کند و برای آرزوهایش تلاش کند. پس جسارت آرزو کردن را داشته باشید.

2- خودباوری: خیلی مهم است که شما به داشته‌های خودتان اعتماد کنید و باور داشته باشید که می‌توانید موفق باشید. آیا تا به حال برای رسیدن به چیزی با تمام وجود تلاش کرده‌اید که هیچ نتیجه‌ای نگرفته باشید؟

انسان‌ها سه دسته‌اند:

1- کسانی که از نظر ذهنی عقب‌افتاده هستند، 2- انسان‌های معمولی و 3- انسان‌های نابغه.

شما جز کدام دسته هستید؟

دسته‌ی اول خیلی زود از هم‌سن و سال‌های خود جا می‌مانند. دسته‌ی سوم خیلی زود از انسان‌های معمولی جدا می‌شوند و موفقیت‌های خارق‌العاده‌ای به دست می‌آورند. اکثر انسان‌ها در دسته‌ی دوم قرار می‌گیرند و اختلاف سطح‌ها را فقط سعی و تلاش است که رقم می‌زند نه سطح هوش. دانشگاه‌های کشور پر است از کسانی که ضریب هوشی آن‌ها از شما پایین‌تر است و چه بسیارند انسان‌های باهوشی که هیچ گاه در هیچ کجا مطرح نشده‌اند. عامل موفقیت سعی و تلاش مستمر است. استمرار در کار بسیار مهم است.
رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
پیوستگی و سماجت رمز موفقیت شماست. انسان‌های موفق از شکست پلی به سوی پیروزی می‌سازند و بعد از هر زمین خوردن به جای مأیوس شدن علت زمین خوردن را جستجو می‌کنند.
افرادی که از حداقل امکانات، حداکثر استفاده را می‌برند موفق‌تر از کسانی هستند که از حداکثر امکانات موجود، حداقل استفاده‌ی ممکن را می‌برند. پس از حداقل‌های‌تان نهایت استفاده را ببرید. قطعاً هیچ تلاشی بی‌نتیجه نمی‌ماند. شاید نتیجه‌ای رؤیایی به دست نیاید ولی سطح و اندازه‌ی شما پس از تلاش در راستای آرزوهای‌تان حتی اگر منجر به رسیدن به آرزوهای‌تان نشود بسیار متفاوت با قبل خواهد بود. با داشتن انگیزه‌ی کافی و رسیدن به خودباوری مسیر را برای رسیدن به هدف بسیار هموار کرده‌اید.

3- خودآموزی: باور داشته باشید که با خواندن و تفکر درباره‌ی موضوع، در اکثر درس‌ها بدون نیاز به معلم و کلاس و با تکیه بر کتاب درسی می‌توان یادگیری را به حد مطلوب رساند. البته در یک‌سری درس‌های خاص ممکن است به معلم و کلاس نیاز داشته باشید که طبیعی است اما فراموش نکنید که خیلی بیش‌تر از آن‌چه سر کلاس هستید باید خودتان تلاش کنید و به خودتان تکیه کنید.
انسان‌ها زمانی که امیدشان از کمک‌های دیگران به کلی قطع می‌شود و به ناچار خودشان مجبور به انجام کارهایی می‌شوند که تا دیروز از دیگران انتظار کمک داشته‌اند دست به کارهای خارق‌العاده می‌زنند و از پس کارهایی برمی‌آیند که هیچ وقت فکر آن را هم نمی‌کرده‌اند. تا دیر نشده به داشته‌های خودتان تکیه کنید و به توانایی‌های خودتان ایمان داشته باشید.
فرض کنید در جزیره‌ی دورافتاده و متروکه‌ای هستید که برای رهایی از جزیره لازم است اطلاعاتی از محیط پیرامون خود داشته باشید. کسی به عنوان راهنما در جزیره نیست که به شما کمک کند. تنها ابزاری که در اختیار شماست چند جلد کتاب است با محتوایی بسیار سنگین و دشوار شامل اطلاعاتی کلی از محیط. در چنین شرایطی شما برای رهایی از جزیره چه‌کار می‌کنید؟ آیا تا پایان عمر به دلیل دشواری کتاب‌ها در همان جزیره می‌مانید؟

4- برنامه‌ریزی: کوهنوردی که قصد صعود به قله‌ی بلندی را دارد اگر از ابتدای حرکت به نوک قله چشم بدوزد پس از مدتی ناامید خواهد شد. لازمه‌ی رسیدن به هدفی والا داشتن اهدافی کوتاه‌مدت در مسیر هدف نهایی است. این‌جاست که اهمیت آزمون‌های دو هفته یک‌بار مشخص می‌شود. اگر اهمیت اهداف کوتاه‌مدت بیش‌تر از هدف نهایی نباشد قطعاً کم‌تر نیست؛ زیرا رسیدن به هدف نهایی در گرو تحقق اهداف کوتاه‌مدت است. برنامه‌ی راهبردی صرفاً مخصوص دانش‌آموزان برتر نیست. توصیه‌ی من به همه‌ی داوطلبان این است که کاملاً طبق برنامه‌ی راهبردی حرکت کنند.




قلم چی