
نوشته اصلی توسط
MoonlessNight
سلام به هر کسی که این متن رو می خونه!
چه الان کنکوری باشه چه سال های بعد کنکوری بشه...
کاش الان مهر بود...
کاش اونقدر به مشکلاتی که تو مهر و ابان به وجود اومد بها نمی دادم که این ماه ها رو از دست بدم
ای کاش انقدر حرف بقیه واسم مهم نبود و انقدر بچه نبودم که هر کس بگه نمیشه حالا با هر قصدی خودمو ببازم
از 6 ماه قبل از این کنکور میگفتن نمیشه و دیره!
خیلیا میگن امید واهی به بچه ها ندید که تا حدی درسته واقعا
ولی خودشون از اون ور بوم افتادن...
اونقدر که نا امید میکنن
بوده شبایی که از شدت ناامیدی ارزوی مرگ کردم...
و شبایی که گریه کردم...
پشیمونم از این انجمن که سمی بود
از این که از اذر و دی ماه حتی فکر میکردم دیر شده...
فقط یه چیزی بگم و بعدش از خدا می خوام هر چقدر هم که تنهایی و بی کسی بهم فشار اورد تو این انجمن یا جایی مثل این نباشم
هر چند که می دونم مقصر خودمم که حتی بعد دیدن جواینجا موندم... و خیلی چیز های دیگه که فقط مقصرش خودم بودم
اندیشمندای جهان که سنی هم ازشون میگذره انقدر قاطع نمی گن ههههههههههه نمی تونی نمیشه تموم شد
ما ها که جای خود دارد چطور انقدر راحت ...
بچه هایی که اینو می خونید خواهش و تمنا میکنم اگر ادم های حساسی هستید
تو سال کنکور تو انجمن نباشید
مبادا به درد من گرفتار بشین که همیشه فکر می کردم دیره ( که نه همش اما سهم بزرگی متعلق به این انجمن بود...)
وخواهش دیگه ببینید عقل خودتون چی میگه ایندتون رو بر اساس فکر دیگران جلو نبرید...