دوستان لحن نویسنده تو قسمتی که خانم (کتی ملیح) پر رنگ کردن لحن کنایی هست و عقیده ی نویسنده نیست...
نمایش نسخه قابل چاپ
دوستان لحن نویسنده تو قسمتی که خانم (کتی ملیح) پر رنگ کردن لحن کنایی هست و عقیده ی نویسنده نیست...
نقل قول:
نوشته اصلی توسط کتی ملیح
این مسئله توی خیلی از مراسمات دیده میشهنقل قول:
نوشته اصلی توسط milad 22
حالا بهرحال
متن کنایی بود
من تا حالا عروسی نرفتم ازبس این عروسیا منکراتین:yahoo (20)::yahoo (20)::yahoo (20): ایشالله عروسی خودم
ان شاءالله:)نقل قول:
نوشته اصلی توسط pezeshki94
خدایی این دروغارو از کجاتون در میارین؟ :|
گریم گرفت:y (636):
خدا از همه بالاتره چرا به جای اینکه بگیم خدا رو از کارهامون دور کردیم امام زمانو فلان امامو بهمان میکنیم یه عده احساساتی هم روزد جو گیر میشن. بعضی وقتها به این وهابی ها حق میدم بهمون میگن .رافضی به هر دری میزنیم جز خدا غافل از اینکه خدا از همه بالاتره . این متن شرک هست شرک
خدابالاتره بله اما یکم داری تند میریانقل قول:
نوشته اصلی توسط Anti-zionist
دوست عزیز ما که خدای ناکرده آقا رو ب جای خدا ستایش نکردیمنقل قول:
نوشته اصلی توسط Anti-zionist
ایشون ولی خدا روی زمین هستن ویکی از خاص ترین افراد برای ما
ورضایت ایشون ازکارای ما هم اهمیت داره
واین این شرک نیست:yahoo (45):
دروغ؟؟نقل قول:
نوشته اصلی توسط unnam
چه دروغی؟
تشرف راننده ای که با امام زمان(ع)عهدی بسته بود.
راننده ای اظهار می کرد که:موقعی که من بار زده و از مشهد به قصد یکی از شهر ها خارج شدم در بین راه هوا طوفانی شد و برف زیادی آمد که راه بسته شد و من در برف ماندم.موتور ماشین هم خاموش شد و از کار افتاد.هر چه کوشش کردم نتوانستم ماشین را روشن کنم.در اثر شدت سرما مرگ خود را مجسم دیدم.به فکر فرو رفتم که:"خدایا!راه چاره چیست؟"
یادم آمد سال ها قبل،واعظی که در منزل ما منبر می رفت بالای منبر گفت:مردم!هر وقت در تنگنا قرار گرفتید و از همه جا مأیوس شدید،متوسل به آقا امام زمان(عج)شوید که ان شاءالله حضرت کمک می کند."
بی اختیار متوسل به آقا امام زمان(ع)شدم و از ماشین پایین آمدم و باز هم موتور را بررسی کردم شاید که روشن شود.اما موفق نشدم و دو مرتبه به ماشین برگشته و پشت فرمان نشستم،در حالیکه غم و غصه تمام وجودم را فراگرفته بود،ناگاه شیطان مرا فریب داده و به من گفت:"متوسل به کسی شدی که وجود ندارد."
فهمیدم وسوسه شیطان است که لحظات آخر عمر برای فریب من آمده،ناراحتی ام زیاد شد و باز هم از ماشین پیاده شدم و از خداوند مرگ یا نجات را طلب کردم.با خداوند تعهّد کردم که"اگر من از این مهلکه نجات پیدا کنم و دوباره زن و فرزندانم را ببینم،از گناهانی که تا آن روز آلوده به آن بودم،فاصله بگیرم و نمازهایم را اول وقت بخوانم."
تا آن زمان من به نماز اهمیت نمیدادم.چون گاهی می خواندم و گاه تمنا می شد و گاه آخر وقت می خواندم و مرتب نبود.این دو عهد را با خدا بستم که در صورت نجات از این مهلکه،این دو برنامه را انجام دهم.
یک وقت متوجه شدم،دیدم یک نفر داخل برف ها دارد به طرف من می آید.حس کردم کمک راننده ای است.چون مقداری آچار به دست داشت.به من سلام کرد و فرمود:"چرا سرگردانی؟" من شروع کردم ماجرای طوفان و برف و خاموش شدن ماشین را به طور مفصل برای او نقل کردم و گفتم:"حدود سه،چهار ساعت است که من طفره زده ام و ماشین روشن نمی شود."
آن شخص فرمود:"من ماشین را راه می اندازم"و به من فرمود:"برو پشت فرمان بنشین و استارت بزن"کاپوت ماشین را بالا زدندو ندیدم که دست ایشان به موتور خورد یا نه.سوئیچ ماشین را زدم.موتور روشن شد و فرمودند:"حرکت کن و برو."گفتم:الان می روم جلوتر می مانم،راه بسته است.
فرمود:ماشین شما در راه نمی ماند حرکت کن.
گفتم:ماشین شما کجاست؟می خواهید من به شما کمکی کنم؟
فرمودند:من به کمک شما احتیاجی ندارم.
پرسیدم:عیب ماشین من چه بود؟
فرمود:هر چه بود رفع شد.
گفتم:ممکن است دوباره دچار نقص شود؟
فرمود:نه این ماشین شما دیگر در راه نمی ماند.
گفتم:آخر این که نشد.شما به پول و کمک من احتیاج ندارید و از نظر استادی هم که مهارت فوق العاده ای نشان دادید.من از این جا حرکت نمی کنم تا خدمتی به شما بنمایم.چون من راننده ی جوانمردم که باید زحمت شما را از راهی جبران کنم.
تبسمی فرمودند و گفتند:تفاوت راننده ی جوانمرد و ناجوانمرد چیست؟
گفتم:شما خودت کمک راننده ای،میدانی که شوفر ناجوانمرد اگر از کسی خدمتی و نیکی ببیند،نادیده می گیرد و می گوید وظیفه اش را انجام داده.ولی شوفر جوانمرد از کسی که نیکی و خدمتی ببیند تا پاسخگوی نیکویی او نباشد وجدانش راحت نمی شود و من نمی گویم جوانمردم،ناجوانمرد هم نیستم تا به شما خدمتی نکنم وجدانم ناراحت است و نمی توانم حرکت کنم.
ایشان فرمودند:خیلی خوب!اگر می خواهی به ما خدمتی کنی،تعهدی را که با خدا بستی عمل کن که این خدمت به ما است.
گفتم:من چه تعهدی بستم؟
فرمود:یکی این که از گناه فاصله بگیری و دوم اینکه نمازهایت را سر وقت بخوانی.
وقتی این مطلب را شنیدم تعجب کردم که این مطلبی است که من وقتی دست از جان شستم با خدا در دل بیان کردم.این از کجا فهمیده و به ضمیر من آگاه شده؟درب ماشین را باز کردم و آمدم پایین که این شخص را از نزدیک ببینم.وقتی خواستم آقا را بغل کنم دیدم کسی نیست.فهمیدم حال توسلی که به آقا و مولایم صاحب الزمان(عج)پیدا کردم اثر گذاشت و این وجود مبارک آقا بود که نجاتم داد.
جای پای مبارک آقا را هم در جاده ندیدم و چون با یاد امام زمان(ع)سوار شدم،دیدم کامیون من بدون هیچ توقفی روی برف ها در حال حرکت است و جایی نمی ماند.
چون به مقصد رسیدم و زن و فرزندان را دور خود جمع نموده و موضوع مسافرت را با آن ها درمیان گذاشتم و گفتم:از این به بعد وضع زندگی ما کاملا مذهبی است و در اول وقت همگی باید نماز بخوانیم.
یک آقای روحانی را هم دعوت کردم که به منزلمان بیاید و احکام اسلام را بگوید تا همه به وظایف آشنا شویم و درمسافرت هایم هم نماز اول وقت می خواندم.
ب قول ی نفر: ببین چقد ب اقا تازیانه زدی؟؟
.
.
.
ممنون استارتر
یادم آمد سال ها قبل،واعظی که در منزل ما منبر می رفت بالای منبر گفت:مردم!هر وقت در تنگنا قرار گرفتید و از همه جا مأیوس شدید،متوسل به آقا امام زمان(عج)شوید که ان شاءالله حضرت کمک می کند."
مشکل خیلیامون همینه..چرا وقتی از همه جا مایوس شدیم ، متوسل بشیم؟ اول باید متوسل شیم و بعد با استفاده از اسبابی ک خدا بهمون داده خودمونو از مشکلات نجات بدیم.
کلمات با ما بازی میکنند یا ما با کلمات؟؟
اللهم عجل لولیک الفرج...
تخیل قوی چیز خوبیه ولی تاوقتی که زمامش دست شما باشه نه زمام شما دست اون!!
نقل قول:
نوشته اصلی توسط Masoume
متوجه منظورتون نشدم.ولی خب ائمه ما خیلی مهربونن ما هم میدونیم اینو که با وجود تمام گناهانمون هنوزم به فکرمونن.