اسمون فیروزه ای

بسم رب النور العظیم

دو شب قبل داشتم جواب پیام دوستان رو تو انجمن میدادم و اگر حرفی لازم بود به کسی میزدم
میخواستم از انجمن برم برای مدتی
هم بخاطر نزدیکی به کنکور
هم حال خودم، دلم انگار سنگین شده بود.
و نیاز داشتم یه مدت نامشخصی نباشم

تا اینکه به مواردی برخوردم که باعث شد امروز دم اذون صبح یادشون بیفتم

یکیش حال ناخوش دختر قدرتمند انجمن بود : @Powerfullll@

یکیش حال دل صبور ساراجان بود: @Sara_Bano@

یه مورد مربوط به حرف یکی از دوستانم بود :

https://s8.uupload.ir/files/screensh...�۱۵_532g.jpg

و مشابه :

https://s8.uupload.ir/files/screensh...�۱۵_fohy.jpg

اولش گفتم یه کلیپ آهنگ حال خوب کن بزارم تو تاپیک اعضا و powerfull ll رو تگ کنم و در کنارش تقدیم کنم به بقیه

بعد گفتم یه ذره حرف بزنم شاید بهتر باشه
یادم اومد سارا هم حالش بده
یادم اومد بقیه هم حالشون بده
یادم اومد فقط کنکوری ها نیستن
بقیه چی
اونا هم ناخوشن

این شد که به جای پست گذاشتن تو بقیه ی تاپیکت، یه تاپیک جدا زدم
اینطور شاید بیشتر بخونن پست رو

اومدم با هم حرف بزنیم
دوتایی
من و تو
==============================================

نمیدونم کجایی
دین و ایمانت چیه

ولی تو دین من یه اعتقاد وجود داره:
همه ی انسانها از یک پدر و مادرند
و با هم برادرند(منظور نزدیکی ادمهاس)

این جمله همیشه باعث میشه پر از حس خوب بشم نسبت به آدمها
حالا آدمها هرچند بد
هرچند خوب
غریبه باشن
یا آشنا

یه پسربچه باشه اون سر دنیا
یا یه کارتن خواب تو خیابون این شهر
یه پیرزن آفریقایی باشه
یا یه زن گیلکی

از همشون حس خوب میگیرم
و دلم نسبت بهشون نرم میشه

میخوام بگم
تویی که داری این متن رو میخونی
تو خواهرمی
برادرمی
و خانواده ی منی
هرجا که باشی و هرطور که باشی دوستت دارم و برات احترام قائلم
پس این متن از طرف خواهرته

میدونم زندگی هیچکدومتون راحت نبوده
راحت نگذشته
خیلی رنج ها، اندوه ها و غمها روی دلتون مونده، سنگین شده
و نمیتونین به کسی بگین
چون آدمها نمیتونن عمق حالتونو بفهمن

منم تجربه کردم
شبهایی که تا صبح تو اشکام خفه شدم
زمانهایی که از زمین و زمان متنفر شدم
زمانهای سختی که کسی نبود بلندم کنه و اگر بود یه لگد مینداخت و میرفت

زمانهایی که پوچ ترین و تهی ترین بودم
زمانهایی که از جانب تمام آدمها ترک شدم
و صدای نفرشون از خودم
من حس کردم خواسته نشدن رو
تنهایی رو
تاریکی رو
ترس و

تو میتونی درک کنی مگه نه؟
حداقل بخشیشو میتونی درک کنی
چون یه جاهاییش یاد خودت افتادی
یاد روزای تلخت

میخوام بهت بگم

مهم نیس شرایط الانت چیه
مهم نیس چه مشکلاتی جلوته
مهم نیس آدما چی میگن
مهم نیس دنیا رو چه مداری میچرخه

مهم تویی
زندگیته
آينده اته
حال خوبته
کمالته

این دنیا و آدماش نه وفایی دارن و نه قراره بمونن
همه گذراس
اونچه میمونه تویی و تو

خدا بهت یه زندگی داده
که هر طور دوس داری بسازیش
مثل بوم نقاشی
که طرح و نقش و رنگش باتوئه و نقاشش تویی
خدا بهت یاد داده چطور قلم و تو دستت بگیری
چطور بکشی طرحتو
چه طرحی بکشی
چطور رنگ کنی
بهت یاد داده و درنهایت قلم و داده دستت تا تو انجامش بدی
اگر نقاشی زندگیت خوب نیس فدای سرت
یه بوم دیگه بردار
از نو بکش
زیباتر بکش

خدا بهت یاد داده زندگی در اشتباه نکردن نیس
در آگاهانه و عاشقانه زیستنه
با ذهنی شفاف
دلی روشن
درونی محکم

غم چیزی که گذشته و عبور کرده رو نخور
تنها یه جمله ی طلایی ازش رو تابلو اعلانات زندگیت بچسبون
و هر روز نگاش کن و بکار ببند

و غم و غصه ی چیزیو نخور که هنوز نیومده و اتفاق نیفتاده
چیزی که وجود خارجی نداره و فقط توهم ذهنه رو برای خودت معضل نکن
و حال خودتو آشفته نکن بی دلیل

تو یه وظیفه داری
درحال حاضر اونچه که باید رو انجام بدی
الان مهترین کارایی که داری چیه؟ همونا رو انجام بده
صبورانه
با ارامش
و با اعتماد به خدا

نگران آینده نباش
خدا از قبل اونجا منتظر توئه
تو فقط رو الانت تمرکز کن و کاری که باید انجام بدی
خدا تو رو در بهترین زمان تو بهترین موقعیت و جایگاه میزاره و در هرلحظه تو رو در مسیر درست قرار میده
اما شرط داره
از جانب تو:تلاش، صبوری، اعتماد به خدا
از جانب خدا :چیدن زندگیت به زیباترین شکل

اگر شرایطت خوب نیس
اگر حالت خوب نیس
اگر غمی رو دل و زندگیت سایه انداخته
نگران نباش
داره رشدت میده
و پر از خیر و اتفاقای خوبه

کافیه سیم کشی و مدار ذهن و فکرتو تغییر بدی
و باور نکنی اونچه آدمها باور کردن و باعث شکست نسل اندر نسلشون شد
و باور کنی اونچه آدمها باور نکردن و باعث ناکامیشون شد

اگر همه میگن هیچ راهی نیس یادت به این بیت بیفت:. و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها
ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند

اگر همه میگن کسی نتونسته
تو اولیش باش

اهمیت نداره الان کجای دنیایی
همیشه راهی به مقصدت وجود داره
تو باید اراده و شجاعت به کار ببندی و حرکت کنی
از اینجا که من رو صندلی نشستم راه به قطب هست
از عمق اقیانوس آرام به قله ی ااورست راه هست
اما نه راهی که بقیه میبینن
راهی خاص وجود داره

و یادت باشه
مقصدتو درست انتخاب کرده باشی
مقصدی که درونت اونو نجوا میکنه
همونی که با فکر بهش حس زندگی و طراوت داری
اون مقصد توئه

زندگی کن و لبخند بزن
هر لحظه
هرجا
تو هر شرایطی
با هر خوبی و بدی
لبخند بزن
باورکن اگر هزاردلیل برای غم وجود داره
بینهایت دلیل برای حال خوب و زندگی و ادامه دادن وجود داره

سهراب سپهری دوجا قشنگ میگه:

یه جا میگه
من دلم می‌گیرد وقتی میبینم دختر همسایه زیر کمیاب ترین نارون، فقه میخواند

درواقع منظورش این نیس چرا فقه میخونه
میگه چرا لذت بودن در این لحظه ی ناب رو از دست میده
و به دنیا میفروشه

یه جا دیگه میگه
دلیل زندگی گاهی یه سیبه
گاهی خورشید

ولی همیشه دلیلی برای ادامه دادن هست

زندگی بالا و پایین داره
چاله چوله داره.
مسیرش پرپیچ و خمه
مهم اینه که تو درونتو محکم ساخته باشی
که هر چقد بیرون رنگ عوض کرد درون تو متزلزل نشه

بپذیر زندگی رو و دوستش بدار
و دست از آزار خودت بردار
راه سخت تو رو رشد میده
لم دادن و راحتی هیچ وقت تو رو رشد نمیده و به کمال نمی‌بره تو رو
و تو نیومدی اینجا برای خوردن و خوابیدن
اومدی برای درخشیدن
برای پرواز
چون ارزش درونی تو بسیار فراتر از اونچه هست که فک میکنی

گفت تو خدای انگیزه ای
من اما
فقط یه چیزو میدونم
که هیچی نمیتونه مانع لبخند من به اسمون بشه
هیچی نمیتونه مقابل خدای من قد علم کنه
که همه ی عالم از آن اوست
و او از رگ گردن به من نزدیکتره
زندگیمه
رفیقمه
ارامشمه
و تنها کس منه
و بشدت کافیه
هیچی نمیتونه حال خوشی که کنارش دارم رو ازم بگیره
هیچی..

و در آخر
هر کجا باشم آسمان مال من است
پنجره، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است
چه اهمیت دارد که گاه می‌رویند قارچ های غربت؟
من نمی‌دانم که چرا می‌گویند اسب حیوان نجیبی ست و کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچکسی کرکس نیست؟
گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد؟
چشمها را باید شست
جور دیگر باید دید
فکر را خاطره را زیر باران شست و برد...

اینم یه هدیه از طرف خواهرت:

https://s8.uupload.ir/css/images/udl6.png

#فیروزه

در امان خدا