مشاعره...

آقا من داورم شما ادامه بدید اخر سر برنده رو مشخص میکنم!!!:))

من مانده ام و شعر سرودن بی تو

از خواب غزل پلک گشودن بی تو

وفایی نیست در گل ها منال ای بلبل مسکین
کزین گلها پس از ما هم فراوان روید از گلها

لبت نـه گـوید و پیداست مـی‌گـوید دلت آری
که اینسان دشمنی ، یعنی که خیلی دوستم داری


دلت مــــی‌آید آیا از زبانی این همه شیرین
تو تنها حرف تلخی را همیشه بر زبان آری؟

یـک عـمر گریه کردم ای آسمان روا نیست
دردانــه ام ز چـشـم گـریـان مـن بـیـفـتـد

در دیاری كه در او نیست كسی یار كسی
كاش یارب كه نیفتد به كسی كار كسی
هــــــر كس آزار منِ زار پسندید ولی
نپسندید دلِ زار من آزارِ كسی

شهریار

یار مفروش به دنیا که کسی سود نکرد
انکه یوسف به زر ناصره بفروخته بود

در سر زلف و خال تو رفت دل همه جهان...

کیست که نیست در جهان عاشق و مبتلای تو...؟

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر میکنند

دل درین پیرزن عشوه گر دهر مبند / کین عروسی ست که در عقد بسی داماد است

تو کمان کشیده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین
همه غمم بود از همین که خدا نکرده خطا کنی

دلربایی دل ز من ناگه ربودی کاااشکی...

اشنایی قصه ی دردم شنودی کاشکی...

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که می شنویم نا مکرر است

تو را گفتم که مشنو گفت بدگوی...

علی رغم من مسکین شنیدی...

یوسف فروختن به زر ناب هم خطاست
نفرین به من اگر تورا به زر ناب دهم