به اینکه چرا قبول کردم به اینجا برسم؟چرا تلاشه کمه برای اینکه حداقل بشم خود قبلیم
نمایش نسخه قابل چاپ
به اینکه چرا قبول کردم به اینجا برسم؟چرا تلاشه کمه برای اینکه حداقل بشم خود قبلیم
بعد دیدن این مستند به این فکر میکنم که چقدر زندگی بشری ک س ش ری بیش نیست . واقعا زندگی عجیبی داریم . موجودات عجیبی هستیم.
برای اولین بار تو این مستند 34 مقام پنتاگون اعتراف میکنن که آدم فضایی ها نه تنها وجود دارن بلکه حتی تشریف آوردن کره زمین دیدن کردن و توافقاتی باهاشون داشتیم:|
فایل پیوست 110995
بشر شانسی شانسی بقا داشته.
خیلی از ویروس های تنفسی که تو آزمایشگاه تولید میشن اگه مثل کرونا به بیرون درز پیدا کنن میتونن بشر رو نابود کنن. قبل از اینکه فرصت داته باشیم واکسنی بسازیم.
والا ب پشتکار بعضیا
تصمیم درست گرفتم ولی ای کاش تصمیم درست این نبود
به اینکه چرا وقتی فکرم درگیره دونه دونه ابروهام رو میکنم
واقعا عادت بدیه ابروهام داره نابود میشه رسما
چرا امروزشست پام درد میکنه به طورعجیبی
چرا انقد گرمهههه مگه اخر پاییز نیس با تاپ و شلوارک پنجره باز بازم احساس گرگرفتگی دارم تو بدنم
نکنه از بگایی های زندگیم حاملم؟ اتفاقا خیلی هم هوس لواشک کردم ولی توی خوابگاه این موقع شب از کجا لواشک گیر بیارم
هیچی درس نخوندم
با اینکه بخاطر آنفلوآنزا دانشگاهمون تعطیل شد این هفته ولی من موندم تو خوابگاه
خیلی عجیب شدم
با اینکه دلم واسه جز به جز خونه تنگ شده ولی نخواستم برگردم خونه
حس میکنم جدیدا یه پدیده افترپیاماس داره توی من رخ میده که بعد از پریودم هم پی ام اس ام هنوز
واقعا دلم لواشک میخاد
هعییی زندگیسگی:y (765):
الان دوباره دارم ب این فک میکنم که هیییییی یکی هم نیس برامون لواشک بخره تو این غربت تو این تنهایی میون این همه غم یه آدم لواشک رسون هم نصیب ما نشد :y (636):
به عجیب بودن روزگار
خبرخیلی بد اینکه میانترم آناتومی و بافت قلب رو از ۹ شدم ۲و ۷۵
خبر خوباینکه لواشک خریدم
خبربدتر اینکه کل روز رو با گریه لواشک خوردم
زندگیسگی قسمت۲
همه چیز عوض میشه...
فصلها،
خیابونها،
کافهها، دنیا...
ولی یه چیزایی هست که هیچوقت عوض نمیشه...
مثل ذات آدمها!