همین الان داری به چی فکر میکنی؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط zaittoon6

من بیشتر اوقات داخل کتابخونه و سالن مطالعه درس میخونم
اونجا خب طبیعتا آدمایی رو میبینم که کنکوری نیستن
و دارن برای آزمونای مهم دیگه میخونن
مثلا استخدامی ارگانهای مختلف ، آزمون وکالت ، آزمون دکتری ، دستیاری
پزشکی و دندانپزشکی و.....
بچه ها چون اونجا بیشتر روز رو باهم هستن
باهم دوستن و منم همینطور
وقتی باهاشون توی تایم های استراحت حرف میزنم
و در مورد برنامه‌ریزی شون ازشون میپرسم
یه چیزی خیلی برام جالبه
۹۹٪ شون بقچه ای میخونن !
۹۹٪ شون ساعت مطالعه و تعداد تست اصلا حساب نمیکنن !!!
صرفا فقط یه برنامه داخل یه سررسید ساده دارن و هر روز میان
اون برنامه رو اجرا میکنن و میرن
فقط همین
خیلی هاشون هم نتایج خوبی میگیرن
مثلا یکی شون پارسال یادمه ent تهران آورد
یکی شون دکتری حقوق آورد
اون یکی از آمریکا فول فاند گرفت
یکی دیگه شون یادمه پارسال یه خانم متاهل هم بود
برای پست دکتری از یکی از دانشگاه های نروژ فاند گرفت
الانم نروژ داره زندگی میکنه
همه شون هم تاکید دارن رو یادگیری مطالب

حالا چیزی که برای من جالبه اینه که
اگه یه کنکوری بخواد
بقچه ای بخونه ، حجمی بخونه
تعداد تست و ساعت مطالعه اش رو یادداشت نکنه

تقریباً همه بهش میگن که داری اشتباه میکنی !
مثلا همه مشاورها بقچه ای خوندن رو رد میکن و میگن اشتباهه

خب پس چرا اونا دارن نتیجه میگیرن ؟؟؟
اونا آزمونشون خیلی سخت تر هم هست !!!
کسی میدونه چرا ؟

شاید جناب مظاهری پور که از ما بزرگتره بدونه ، بذار تگش کنم
@Mazaheri

---

این بقچه ای خوندن رو میگی
من برای اولین بار خوندن دروس همین روش زدم (از مهرتا اوایل بهمن)
همه چیو جمع کردم ، راضی بودم ازش
در حال حاضر چند درسی جمع بندی میکنم ، شب عین جنازه ام ، تو اون دوره نبودم خب فشاری هم نمیخوندم
الان تو تست زنیام بحث بلد نبودن نیست ، الان چیزای دیگس که دارم باش دستوپنجه نرم میکنم مثلاً کندی لاکپشتی یا گیرپاژ کردن بعد حل ۹۰ درصد بعضی سوالا(آخرش یه تقسیم ساده رو نمیتونم انجام بدم) ، تراکتوری زدن سوالا و...
در کل یادگیری خوب بوده و مبحثی رو زمین نمونده(حذفیات ندارم)

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط zaittoon6

من بیشتر اوقات داخل کتابخونه و سالن مطالعه درس میخونم
اونجا خب طبیعتا آدمایی رو میبینم که کنکوری نیستن
و دارن برای آزمونای مهم دیگه میخونن
مثلا استخدامی ارگانهای مختلف ، آزمون وکالت ، آزمون دکتری ، دستیاری
پزشکی و دندانپزشکی و.....
بچه ها چون اونجا بیشتر روز رو باهم هستن
باهم دوستن و منم همینطور
وقتی باهاشون توی تایم های استراحت حرف میزنم
و در مورد برنامه‌ریزی شون ازشون میپرسم
یه چیزی خیلی برام جالبه
۹۹٪ شون بقچه ای میخونن !
۹۹٪ شون ساعت مطالعه و تعداد تست اصلا حساب نمیکنن !!!
صرفا فقط یه برنامه داخل یه سررسید ساده دارن و هر روز میان
اون برنامه رو اجرا میکنن و میرن
فقط همین
خیلی هاشون هم نتایج خوبی میگیرن
مثلا یکی شون پارسال یادمه ent تهران آورد
یکی شون دکتری حقوق آورد
اون یکی از آمریکا فول فاند گرفت
یکی دیگه شون یادمه پارسال یه خانم متاهل هم بود
برای پست دکتری از یکی از دانشگاه های نروژ فاند گرفت
الانم نروژ داره زندگی میکنه
همه شون هم تاکید دارن رو یادگیری مطالب

حالا چیزی که برای من جالبه اینه که
اگه یه کنکوری بخواد
بقچه ای بخونه ، حجمی بخونه
تعداد تست و ساعت مطالعه اش رو یادداشت نکنه

تقریباً همه بهش میگن که داری اشتباه میکنی !
مثلا همه مشاورها بقچه ای خوندن رو رد میکن و میگن اشتباهه

خب پس چرا اونا دارن نتیجه میگیرن ؟؟؟
اونا آزمونشون خیلی سخت تر هم هست !!!
کسی میدونه چرا ؟

شاید جناب مظاهری پور که از ما بزرگتره بدونه ، بذار تگش کنم
@Mazaheri

---

علتی که مشاورا میگن بقچه‌ای نخونید، از روی تجربه هست چون توی کنکور تقریبا برای هیچکس جواب نمیده.
شما چند نفر دیدید توی کنکور ایران رشته تاپ قبول بشن با بقچه‌ای خوندن؟ چون کنکور خیلی به جزییات ریز حفظیات توجه میکنه و حجمش هم زیاده، باید کم‌کم و با مرور زیاد خونده بشه و چون تعداد دروسش زیاده، بقچه‌ای روش جواب نمیده. ولی مثلا توی بازه امتحان نهایی، چون حجمش کمه و فقط ۱ درس توی هر امتحانه، اتفاقا بقچه‌ای جواب میده.

اصلی‌ترین علت برای ثبت ساعت مطالعه و تعداد تست اینه که بیشتر بچه‌ها توهم دارن.
فکر میکنن خیلی درس خونده بودن یا خیلی تست حل کرده بودن ولی بعد از ثبت کردن، میفهمن که خبری نبوده.
ضمنا ثبت کردن اینا باعث میشه که نظم پیدا کنن وگرنه ممکنه طول روز بین درس‌های مختلف سرگردون بشن.

یادم باشد
حرفی نزنم که به کسی بر بخورد
نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد
راهی نروم که بی راه باشد
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را
یادم باشد که روز و روزگار خوش است
همه چیز رو به راه و بر وفق مراد است و خوب
تنها! ... دل ما٬ دل نیست.آره!

به خیلی چیزا
به خبر شوکه کننده‌ی مامان:|
هنوزم نمی‌تونم هضمش کنم
ینی میم هم آره؟ خدایی؟:|
به کبودی رو انگشتم که از سه چهار روزه ولی کمرنگ نشده هنو
به حرفای اشکان، می‌گفت شمارو خیلی دوس دارم حتی اگه ... و واقعا هم از رفتارش مشخصه، لبخند نمی‌زنه، می‌خنده ها:))
به سن و سالی که هیچکس نتونست درست حدسم بزنه
می‌گفت ۲۰.۲۱ بیشتر نیستی، خندیدم:))
به مذاکره‌‌ی ۵ روز پیش، به قراردادی که قرار بود ببندیم، به جدی بودنمون، به زیر نظر گرفتنش، به کوتاه نیومدن، به مکالمه‌ی یک‌ ساعته‌ی وایستاده، به کمردرد بعدش
به میم، به نگاه‌های عجیبش، حتی نمیشه حدس زد چی تو سرشه
به ترسِ از دست دادن چیزی که هنوز به دستش نیاوردم
به تبعیضی که شاید تبعیض نباشه ها، ولی دوس دارم فکر کنم داره بهم توجه میکنه:))
به فرار کردنای پیتی از دستم:|
به آینه‌ی جریان‌دار پاساژ، به نگاه‌های فروشنده مغازه اولیه و مغازه سومیه، پیش خودشون فکر نمی‌کنن ما کم داریم؟:))
به یل بازیای خودم، به گنگستری سایا و مج و فاط:))
به دوناتای هدیه، به اون ذوق و تعجبش، به اون خنده‌ش، به چشمایی که از تعجب و خوشالی در اومده بودن
به حرفای س، میگه تو چرا قبولش نمی‌کنی؟
اون قصدش جدیه، ولی من آدم جدی‌ای نیستم:))
به غیبتای آخر شبی، به فک دردی که از خندیدن زیاد می‌گیرم، به مسخره بازیامون:))
به جوجو رنگی اولیه که یه روز زنده موند فقد، دومیه هم حالش نامیزونه:(
به مو قشنگه، آخرش نفهمیدیم واقعا دوسش داره یا صرفا میخواد یه داستانی باهاش داشته باشه؟
به نگاه تحسین آمیز سیده، به تشویق کردناش، به حس خوبی که بهم داد
به رقص پرنسسی آخر شبی من و الف کف حیاط:))
به لباسی که برای ۳ آذره و هنو کامل نشده
به رفتار عجیب امشب میم، به ناراحت شدنمون، به همفکری سه تاییمون و به نتیجه رسیدن
به یاغی گفتنای مامان:))
به آهنگ جدید چاوشی
به سلام دادنای یواشش
به حس ناامنی‌
به لاغر شدنش
به موچی صورتی امشب
به جایزه نگرفتنم و شانس تمرگیده‌م:))
به تعارفاش واسه مهمون کردنمون برای خوردن نوشیدنی
به قسم خوردنایی که می‌گفت نمی‌خواد ما ضرر کنیم
به امشب، به یک ساعت پیش
به پرت کردن حواسم از غم امشب
به فردا ...

داشتم چرخ میزدم توی گالری گوشیم
یک عکس به چشمم خورد مال زمانی که صبح خیلی زود میرسیدم دانشگاه و توی تایم یکی دوساعت قبل از کلاس پشت شیشه قدم میزدم و وویس مطالب رو گوش میدادم و مرور میکردم
همزمان آسمون از تاریکی به گرگ و میش و طلوع صبح میرسید


فایل پیوست 110540
فایل پیوست 110541



منو یاد یه صحنه مشابه انداخت
زمانی که توی مدرسه میموندم تا شب که درس بخونم چون خونه شرایط درس خوندن رو نداشت
اون موقع هم توی یه کلاس تنها پشت شیشه‌ی کلاس یسری وقتا غروب خورشید رو نگاه میکردم و آروم آروم تاریک شدن آسمون رو...

ولی نمیدونم چرا اون غروب برام توی اون لحظات حس طلوع و روشنایی رو داشت
ولی این طلوع برام توی اون لحظات حس غروب و تاریکی

یه روز به خودم قول دادم که دیگه سعی نکنم فرار کنم. گفتم سعی میکنم زندگی کنم هنوز دارم سعی میکنم؛ زندگی کردن سخت تر از زندگی نکردنه یکم ادبی شد به من نمیخوره برگردیم به فاز مشتیم :))

دارم فکر میکنم کی تمومش میکنن خسته شدم اینطوری نمیتونم به کارام برسم اخه

چجوری تلگرام حذف کنم

به پیدا کردن مسیر جایی که همه گم شدن

به نجات
چطوری با خودم مهربون تر برخورد کنم؟چطور انقدر سخت نگیرم؟چطور راحت زندگی کنم؟

اینکه چرا وقتی با بعضی از آدما مثل خودشون رفتار میکنی، کلا ذات‌شون عوض میشه و برای همیشه بهشون بر‌ می خوره و هر حرفی میزنن..:y (452):

هیچی

به استادایی که جبرانی میذارن
واقعا موجودات خاصین
بعد همونا ازشون دوتا سوال میپرسی میگن وقت کلاس گرفته میشه
الان میخوای من بفهمم؟میخوای خودت سر فصلو برسونی فقط؟مشکلت چیه
واقعا صبر ایوب میخواد دانشجو بودن
هر هفته صبح تا شب باید با چند جور استاد سروکله بزنی که هر کدوم شخصیت خاص خودشونو دارن هر کدوم یه وظیفه گردنت میندازن هر کدوم به نحوی رو مخت میرن جون میکنی آخر ترمم میگن بیستو فقط خدا میگیره نوزدهم زشته هجدهم که به چه درد میخوره بالاترینتونو هفده شاید بدم اگه در حد ۲۲ بنویسه بقیم سیزده و پنج
دلم نمیخواد تعطیلات تموم شه

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط Hernelious

هیچی

---

مهم نیست

ممنون

دارم به این فکر میکنم که آیا کنکور قبول میشم یا نه
و اینکه اگه دوباره پشت کنکور بمونم چطور ی سال دیگه تحمل کنم