به اینکه من چقدر احمقم : |
نمایش نسخه قابل چاپ
به اینکه من چقدر احمقم : |
به اینکه امروز مث دیروز بود
دوس دارم فردا ام با پس فردا ام یکی نباشه
به این وضعیت داغونه دلم...
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ؟؟؟
ﺧﻮﺍﺑﺖ ﻣﯿﺎﺩ؟؟؟
ﭼﺎﯼ ﺑﺮﯾﺰﻡ؟؟؟
ﭘﺮﺗﻘﺎﻝ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﮑﻨﻢ؟؟؟
میخوﺍﯼ ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺮﯼ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ ﻣﻦ ﺑﺸﯿﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﻓﺮﻣﻮﻥ؟؟؟
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟؟؟
ﻟﻨﮓ ﺑﯿﺎﺭﻡ ﺷﯿﺸﻪ ﺟﻠﻮ ﺭﻭ ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻨﻢ؟؟؟
ﺟﻮﻥ ﻣﻦ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺑﮕﻮ ﺍﯾﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ میبینمو ﺗﻮ ﻫﻢ می بینی؟؟؟
به این جمله
چه آرزوها
که داشتَم من و
دیگر ندارم...
اخوان ثالث
به یه چیز
به تو چه خو
به اینکه چقدر اساتید کلاس های مجازی بی مسولیت هستن که نمیان سر کلاس و دانشجو هی باید صفحه ها رو رفرش کنه
قشنگ همه علائم بیماری دوقطبی رو دارم :/ یاد فیلم خسرو افتادم
اونم دوقطبی داشت و رسما اسکل شده بود
شبیه اون بشم خانواده همون روز اول میندازنم جلو در ://
به این فک میکنم که ما فقط به دنیا اومدیم جمعیت رو زیاد کنیم زندگی واقعی این نیس.
به اینکه بعد از عید و انشاءالله این کرونا دو باره برم دنبال کار
قبل از عید یعنی فقط دوسه ماه آگهی های دیواری بالا پایین میکردم اگه بگم چند ساعت مکلامه دارم شاید باورت میشه بدبختبه ها کار پیدا کردن زیر ۱۵۰۰حقوق به چه دردم میخوره؟با اون همه حمالی؟
کاش جوونیم تو دوره گوشیای دکمه ای و اینترنت دیال اپ بود
اکثرمون برده گوشی و فضای مجازی شدیم حالم ازین وضعیت بهم میخوره
به اینکه دیگه توانی تو بدنم نیس
به اینکه دیگه این شرایط داره حال بهم زن تر از همیشه میشه
به اینکه ای کاش برگردم وقتی که ۵ سالم بود.. خیلی دنیا قشنگتر بود اون موقع
کی چه زمانی چهطوری بعد چی وچی تمومش میکنم.ببین همش یه لحظست وقتش که رسید شروع دقیقا بلافاصله بعدش میاد:yahoo (112):
دغدغه های فکریمو رفع کردم و خیلیاشونو عملی کردم فقط یه پلن مهم دیگه مونده که اگه اجراش کنم دیگه منو اینهمه خوشبختی محاله محاله :))
به خودم
تو میتونیییی
چرا میترسی؟
برو جلو♡♡☆☆☆☆☆
لعنتی من چرا اینقدر تنهام، چرا تحمل هیچی رو ندارم، چرا نمیتونم هیچی حس کنم:|:|