مشاعره...

[hosna76]

یاد باد آن‌که نگارم چو کمر بَربستی	****	در رکابش مَهِ نو پیکِ جهان‌پیما بود

دردم از یار است و درمان نیز هم // دل فدای او شد و جان نیز هم

[vahid96]

دل زتن بردی و در جانی هنوز // دردها دادی و درمانی هنوز

زاهد خلوت نشین ، دوش به میخانه شد
از سر پیمان برفت ، با سر پیمانه شد!
صوفی مجلس که دی ، جام و قدح می شکست
باز به یک جرعه می ، عاقل و فرزانه شد !

[Love_Heart]

دل زتن بردی و در جانی هنوز // دردها دادی و درمانی هنوز

هر دو عالم قیمت خود گفته‌ای*** نرخ بالا کن که ارزانی هنوز

[sbr]

دل میرود ز دستم صاحبدلان خدارا,درداکه راز پنهان خواهدشدآشکارا

اللهی گردن کنکور شود خرد *** که آسایش همه ز من برد

[hosna76]

هر دو عالم قیمت خود گفته‌ای*** نرخ بالا کن که ارزانی هنوز

زین خوش رقم که بر گل رخسار می کشی/ خط بر صحیفه گل و گلزار می کشی

[vahid96]

اللهی گردن کنکور شود خرد *** که آسایش همه ز من برد

درد ما درمان ندارد ای رفیق
صحبت از این درد بی مرهم بس است

[sbr]

باز هم ثــــــانيه ها اســم تــــــــو را جــــــار زدند ***

دقايــــــق همه امشب به تــــــو تكــــــــرار زدنـد

دلی کز معرفت نور و صفا دید *** به هرچیری که دید اول خدا دید

[Love_Heart]

زین خوش رقم که بر گل رخسار می کشی/ خط بر صحیفه گل و گلزار می کشی

اشک حرم نشین نهانخانه مرا *** زان سوی هفت پرده به بازار می کشی

[vahid96]

اشک حرم نشین نهانخانه مرا *** زان سوی هفت پرده به بازار می کشی

یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود
رقم مهر تو بر چهره ی ما پیدا بود ...

[Love_Heart]

دلی کز معرفت نور و صفا دید *** به هرچیری که دید اول خدا دید

دیدی کسی مرا هیچ کسی یاد نکرد *** جز غم که هزار آفرین بر غم باد

[Love_Heart]

یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود
رقم مهر تو بر چهره ی ما پیدا بود ...

یاد باد آن‌که در آن بَزمگه خلق و ادب *** آن که او خندهٔ مستانه زدی صَهبا بود

[hosna76]

اشک حرم نشین نهانخانه مرا *** زان سوی هفت پرده به بازار می کشی

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد / طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

[vahid96]

دیدی کسی مرا هیچ کسی یاد نکرد *** جز غم که هزار آفرین بر غم باد

دیگر نمیخواهم ز عشق او بخوانم
بس خوانده ام دیگر نمیچرخد زبانم
بر لب ز او گویم ولی دل یاد او نیست
شاید نشاید بیش از این عاشق بمانم

[Love_Heart]

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد / طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

خود بتازيم به هر درد که از دوست رسد *** بهرِ بهبود ولي فکر دوايي نکنيم

[sbr]

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد / طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید**** قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید